kostel svatého Václava (Konojedy) Kościół

Kościół św. Wacława w Konojedí jest kościołem synowskim podlegającym parafii kościoła Czarnego Lasu. Jest to rzadki przykład późnobarokowej architektury z drugiej połowy Praha-východ, chronionej od 1958 roku jako zabytek kultury Republiki Czeskiej.

Miejsce, w którym stoi dziś kościół, ma długą historię duchową. Pisemne źródła wymieniają drewniany gotycki kościół parafialny św. Wacława po raz pierwszy w Konojedy już w 1352 roku. Starszy budynek został zabity przez piorun, ale w 1530 roku został zastąpiony przez nowy kościół cegły tego samego stylu gotyckiego. W czasie wojen husyckich kościół ucierpiał na przewrotach religijnych: od 1435 r. służył jako świątynia husyjska, aż w 1623 r. został porzucony przez ostatniego księdza husyckiego Václava Kariona. Dopiero od 1652 roku kościół powrócił do administracji katolickiej.

Decydujący punkt zwrotny nastąpił w 1765 roku, kiedy to właściciel posiadłości Czarnego Kościoła Marie Teresa Savojska opuściła stary kościół. Budowa nowej barokowej świątyni z wieżą rozpoczęła się w 1766 roku. Prowadził go budowniczy Jan Václav Smutný według zmodyfikowanego projektu architekta Josef Jäger. Konstrukcja została ukończona już w 1768 roku, a wkrótce później, a mianowicie 10 stycznia 1768 roku, pobłogosławiła Czarny Kościół Dziekana Františka Boskowskiego. Kościół służył jako parafialny do 2005 r., kiedy stał się synowcem parafii Kostelka nad Czarnym Lasem.

Konstrukcja jest typowa dla konstrukcji jednego statku prostokątnego planu z kwadratową prezbiterium tej samej wysokości co statek. Po zachodniej stronie elewacji znajduje się wieża pryzmat, kończąca się potylicznym dachem Mansarda Jehlanové pokrytym kombinezonem. Typowe są ścięte narożniki budynku. Do prezbiterium przymocowana jest prostokątna zakrystia. Kościół charakteryzuje prostokątne okna z półkolistymi końcami i valb dach pokryty torbami. Wnętrze składa się z płaskich skarbców na statku, jak również prezbiterium i muru na dwóch filarach.

Barokowy krucyfiks z XVIII wieku został zachowany ze starszych urządzeń na południowej ścianie prezbiterium i chrztu z ulgą chrztu z końca XVIII wieku. Nowy zbiór ołtarza zakupiony w 1892 roku od wiedeńskiej firmy stolarskiej František Leiner przyniósł znaczący dodatek. Obraz św. Wacława na ołtarzu głównym pochodzi z 1884 roku od malarza Jana Umlauffa, podczas gdy boczny ołtarz zdobiony jest obrazami nieznanego malarza wiedeńskiego w 1893 roku. Organ na ringu pochodzi z 1896 roku i jest dziełem Praskiej firmy organistycznej Josef Rejna i Josef Černý. W wieży zachowały się dwa dzwony: starsze od 1556 roku i młodsze od 1723 roku od dzwonnika z Pragi Valentine Lissiack.

Kamienny mur z bramą i kamienny krzyż zachowałem się w kościelny rejon. Kościół jest stopniowo i długo chroniony: od 1958 r. i od 1965 r. oraz na państwowej liście zabytków kultury. Znaczne naprawy w latach 2012-2013 obejmowały regenerację dachów, dachów, płaszczy zewnętrznych i witraży, a tym samym utrzymanie jej funkcji i wyglądu do dnia dzisiejszego.