Kostel Všech svatých (Vyšehorky) Kościół

Kościół Wszystkich Świętych jest jednym z najstarszych i najcenniejszych budynków w regionie. Według badania budowlano-historycznego, został zbudowany w drugiej połowie XIII wieku, kiedy został zbudowany jako mała jednookrętowa świątynia. Jego budowa odbywała się stopniowo w kilku etapach i została ukończona w latach 40-tych przez dodanie bocznej łodzi z wieżą i podstawieniem. Pierwszy pisemny wzmianka o wieś i cerkiew pojawiłem się tylko w 1369 r. w gazeta, chociaż budowla prawdopodobnie istnieję dłużej.

W najstarszych czasach kościół należał do wszystkich właścicieli Vyšehorky farmy piwnej. Od 1494 roku stał się własnością Haugvický z Biškác. W XVI wieku więcej właścicieli było w jego posiadaniu, aż dotarł do rąk Kobylków z Kobyli, znanych z jego poparcia dla protestanckiej wiary. Ich własność została skonfiskowana po klęsce powstania państwowego i tak Olomouc biskup František z Dietrichštejna przejął kościół. W okresie rekatolicjacji Mohelnice został przekazany parafii w 1636 roku. Parafia została przywrócona dopiero w 1663 roku.

Sama konstrukcja uległa stopniowym zmianom. Na początku XV wieku zakrystia była połączona z kamiennym skarbcem po północnej stronie połączenia statku i prezbiterium. Z XVII wieku przychodzi kolejna południowa zakrystia przymocowana do wieży. Barokowa rekonstrukcja w 1768 r., kiedy ustawiono sufit, podniesiono triumfalny łuk i utworzono koło z kulą do kręgli. Fasada wieży jest prowadzona przez portal piaskowcowy z wygrawerowanym rokiem MDXXIX i charakterystyką narzędzi murowych.

Przez stulecia kościół stał w środku wsi, początkowo otoczony murem częściowo zniszczonym podczas I wojny światowej; tylko część barokowej bramy przetrwała. W przestrzeni między murem a kościołem, do 1879 roku znalazł swój ostatni wiejski cmentarz. Między bramą wejściową a kościołem stoi krzyż piaskowca z 1807 r. z ciałem Chrystusa.

Śmiertelny zwrot nastąpił 8 lipca 1957 roku, kiedy piorun uderzył w kościół i podpalił go. Dach z dzwonnicą i drewniane ustawienie dzwonnicy całkowicie spalone, jak również prawie wszystkie zapasy, w tym dwa dzwony z początku XVI wieku. Po tej katastrofie dach został zastąpiony półpaścem, a w latach 60. XX wieku przeprowadzono badania historyczne dotyczące budowy i odnowy malowideł ściennych.

Rozległa rekonstrukcja miała miejsce dopiero w 1994 r., kiedy przeprowadzono badanie archeologiczne wnętrza. Znalazł ceramiczny pojemnik z drugiej połowy XIII wieku i oprawy budowlane, aby potwierdzić prawdziwy wiek budowy. Odrestaurowano obrazy ścienne, złożono nowe płytki, zmontowano nową drewnianą korę i otwarto gotyckie okna, które zostały zamurowane w okresie barokowym. Odbudowa została zakończona w 1997 roku, kiedy kościół został ponownie poświęcony. Od 1964 roku cały obszar - kościół z bramą, ogrodzoną ścianą i kamiennym krzyżem - znajduje się na liście zabytków kultury.