Mradice Zamek

Zamek znajduje się na zachodnim skraju Mradic, około trzech i pół kilometra na południowy zachód od Postoloprt w dzielnicy Lounia. Od 1964 roku jest chroniony jako zabytek kultury Republiki Czeskiej. Główny budynek zamkowy i część parku są zachowane z oryginalnych pomieszczeń; obiekty gospodarcze - stajnie, stodoła i spichlerze - zostały zburzone w latach 80.

Po pierwsze, paradoksem zamku jest: nie wiadomo, kiedy został stworzony. Starsza topografia krajobrazu z pierwszej połowy XIX wieku, w tym mapy Ponfiklov (1828) i Sommer (1846), nie wspominaj o tym. W rzeczywistości nauka o kraju Sommer mówi tylko o "Trybunale Ekonomicznym". Podobnie zamek nie został napisany w rozległym Vlastiscience powiatu Žatecký (1904- 1908), który poświęca znaczną przestrzeń Mradice. Nawet akademicki spis czeskich zabytków z lat 70-tych nie wie o żadnym zamku w Mradic.

Dopiero od stycznia 1964 r., kiedy to wszystkie obiekty Sądu Gospodarczego zostały objęte ochroną państwa, budynek mieszkalny otrzymał nazwę "zamek". Zakłada się, że pochodzi z przełomu XVIII i XIX wieku, chociaż czas ten opiera się tylko na założeniu. Katalog upamiętniający rzekomo datuje budowę do 1802 roku i przywiązuje do niej neogotycki charakter, ale nawet ten termin nie jest poparty żadnym pisemnym dokumentem - a istniejąca fasada nie ma nic wspólnego z neogotykiem. Pierwsza wiarygodna pisemna wzmianka pochodzi z 1833 roku.

Według Paula Vlčka budynek mógł zostać zbudowany pod koniec XVIII wieku, kiedy Mradice należał do majątku Steknik i należał do hrabiego Jana Kullánka z Klaudenštejn. Kluczowa rekonstrukcja miała miejsce po 1878 roku, kiedy zamek należał do rodziny Langów. W tamtym czasie budynek otrzymał neogotycką fasadę, która do tej pory znacznie decyduje o jego wyglądzie. Podczas pierwszej Czechosłowackiej Republiki obiekt przeszedł szereg innych zmian, które radykalnie zmieniły jego charakter. Od początku XX wieku odbywa się stopniowa rekonstrukcja budynku.

Odwiedzający natknął się na rzadką historię: budynek, którego starsi kronikarze praktycznie nie widzieli, dopóki państwo nie nazwało go "zamkiem". Pochodzenie jego transformacji pozostaje w cichej niewiadomej - historia Mradic nauczyła się odczytywać ten obiekt jako ślad kulturowy. Wizyta oferuje nie tylko widok na architektonicznie interesujący budynek z elementami neogotyckimi, ale także możliwość zastanowienia się nad tym, jak krajobraz czyta swoją własną pamięć.