Památník Jana Žižky z Trocnova Miejsce pamięci

Niedaleko osady Trocnov w okolicach Českých Budějovic rozciąga się kompleks o powierzchni jedenastu i czterech dziesiątych hektara, poświęcony husyckiemu wodzowi Janowi Žižce. Tworzą go lasy i łąki, pomnik z rzeźbą Jana Žižki, Mikšův dvorec, muzeum, a także Žižkův dvorec. Zachowały się z niego fundamenty gospodarstwa, z którego hetman podobno pochodził. Częścią kompleksu jest również Žižkův pomník, kamień pamiątkowy w miejscu dawnego dębu Žižki. Według legendy wódz urodził się właśnie tam. Od roku tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego ósmego kompleks jest chroniony jako narodowy zabytek kultury.

Sam pomnik zaprojektował profesor Josef Malejovský, a powstawał on w latach od tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego ósmego do tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego dziewiątego. Ma postać ściętego ostrosłupa o czworokątnej podstawie, wykonanego z granitu z Liberca. Na jego szczycie stoi rzeźba Jana Žižki w skali większej niż naturalna, zwrócona na południowy wschód.

Budynek muzeum powstał z dworu folwarcznego, który należał do klasztoru w Borovanach. Dwór zbudowano w latach tysiąc sześćset siedemdziesiątego ósmego i tysiąc sześćset siedemdziesiątego dziewiątego, prawdopodobnie z pozostałości murów dworców trocnowskich. Muzeum działało praktycznie bez przerwy od lat siedemdziesiątych dwudziestego wieku. Od czerwca do sierpnia dwa tysiące jedenastego roku przeszło generalny remont. Przechowuje przedmioty odnalezione podczas badań archeologicznych dworców. Wystawione są tu dokumenty z epoki, modele rodzinnego domu Žižki oraz przedmioty z czternastego do siedemnastego wieku.

Losy kompleksu w ostatnich dziesięcioleciach znacznie się zmieniały. W czasach reżimu komunistycznego często odbywały się tu obchody różnych rocznic, a miejsce było częstym celem szkolnych wycieczek. Po roku tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym dziewiątym frekwencja spadła. Od roku dwa tysiące czwartego Urząd do spraw Reprezentowania Państwa w Sprawach Majątkowych starał się przekazać kompleks pod opiekę innej instytucji państwowej. W roku dwa tysiące ósmym ministerstwo kultury zatwierdziło także możliwość przekazania go podmiotowi niepaństwowemu. Z powodu nierentowności zainteresowania nie wykazało jednak ani miasto Borovany, ani Narodowy Instytut Zabytków. Roczne koszty sięgały czterystu tysięcy koron, podczas gdy dochody wynosiły kilkadziesiąt tysięcy. Ostatecznie w roku dwa tysiące jedenastym kompleks przejął Kraj Południowoczeski i powierzył go zarządowi Muzeum Południowoczeskiego w Českých Budějovicích. Działa jako jego filia do dziś.

Od roku dwa tysiące dwudziestego w kompleksie powstawał zupełnie nowy Archeoskanzen Trocnov, model wsi z okresu późnego średniowiecza. Ukończono go w roku dwa tysiące dwudziestym czwartym.