Podbranský mlýn Młyn wodny

Podbranský mlýn w miejscowości Horadějovice (dystrykt Klatovy) - były młyn wodny z elektrownią nad rzeką Otawą. Jest to niezwykła długa historia z XIV wieku i wkład we wczesną elektryfikację miasta, która była możliwa dzięki współpracy z Franzem Křižíkiem.

Budowa była najniższym młynem przy kanale wodnym Mill drive, który prowadzi do Otavy pod bramą miasta Branka. Miasto kupiło go już w 1373 roku, następnie pod nazwą Na fale.

To jednopiętrowy budynek z dachem. Nad wejściem znajduje się kamienna płyta z charakterem sternberskim, łacińskim napisem z 1711 roku.

Od 1373 roku młyn należał do miasta Horažďovice. W latach 1958-1980 był chroniony jako zabytek kultury nieruchomości Republiki Czeskiej.

Przez całą historię obiekt służył różnym celom. Na początku XIX wieku pracował tu olej lniany, a wata bawełniana jest produkowana od 1881 roku. Zasadnicza zmiana nastąpiła w 1903 roku, kiedy miasto wynegocjowało z firmą Prague František Křižík wprowadzenie oświetlenia elektrycznego. Po uzgodnieniu z młynarzem Korda w 1905 roku uruchomiono elektrownię napędzaną wodą. Obiekt oświetlał pomieszczenia publiczne czterema lampami łukowymi i dostarczał wiele domów mieszkalnych. Klienci prywatni otrzymali około 1000 żarówek i trzy silniki.

Elektrownia została połączona i użyta moc wody, pary i oleju napędowego. Energia wodna była wykorzystywana przez turbinę Francisa (33 konie), która zasiliła Křižík Dynamico z 1903 roku o mocy 23 kW. Część parowa składała się z systemu Wolf locobil (85 koni mechanicznych) o dynamice 59 kW z 1913 roku. Ostatnim źródłem energii był silnik Diesel 'a (170 koni mechanicznych) z dynamo 1924 o mocy 120 kW. Bateria z 136 komórkami była używana do zapewnienia stabilności systemu. W zimie, gdy rzeka zamarzła, dynamo było napędzane przez silnik parowy.

Działalność młyna zakończyła się w 1919 r., chociaż wyposażenie młyna pozostało częściowo zachowane do początku lat 90. W latach 2013-2015 budynek został przebudowany na 40 milionów koron.

Obecnie Podbranský mlýn służy jako ośrodek zamieszkania dla edukacji środowiskowej.

Pomnik stanowi unikalne połączenie tradycyjnej gospodarki wodnej i początków nowoczesnej inżynierii elektrycznej. Pokazuje rozwój techniczny regionu i jest odpowiednim celem dla wszystkich zainteresowanych w historii technologii.