Rájec nad Svitavou Pałac

Zamek Rájec nad Svitavou znajduje się na wysokim wzniesieniu w bezpośrednim sąsiedztwie Rájec- Jeshrobi. Jest to późny barokowy zamek manison de plaisance, który ewoluował od wieków - od średniowiecznych twierdz wojskowych po pałac renesansowy do zamku wyobraźni XVIII wieku.

Najstarsi autorzy zamku to trzy średniowieczne forty. W XIII wieku oczekuje się istnienia starszego; w XIV i XV wieku oba te źródła są wspierane przez źródła pisemne. Zostali oni stopniowo pokonani - najpierw prawdopodobnie podczas tzw. Margrave Wars między Margrave Yoštem a jego bratem Prokopem, potem w 1431 r. przez oddziały Husycji, a ostatnio wspomniani jako zniszczeni i opuszczeni w 1446 roku. Założyciele fortu byli członkami rządzącej rodziny panów Eden. Posiadłość stopniowo przechodzi wśród różnych właścicieli - panów Kunštát, Lomnice, a wreszcie opuszczony fort staje się własnością biskupa Ołomunieckiego.

W 1464 r. towary pomidorowe zostaną wzięte w ręce Drnovsky 'ego z Drnovice, który stanie się zdeterminowaną rodziną przez wieki. W drugiej połowie XV wieku mniejsze zamki są odbudowywane w stylu późnogotyckim. Około 1570 roku, znakomity właściciel i sędzia Sądu Najwyższego Morawskiego Margraba Bernarda Drnovský z Drnovic znacznie poszerzy rezydencję i odbuduje ją w duchu renesansu - tworząc czteroskrzydłowy zamek dwupiętrowy z prostokątnym dziedzińcem arkadowym i wieżą nad głównym wejściem. Rośnie wokół zamku z budynkami ekonomicznymi, z których wiele zachowano do dziś. Pierwotna forma renesansowego zamku zachowała się w obrazie św. Floriana w 1657 r., który wisi w kościele Wszystkich Świętych w Raju.

Ten okres nagle się kończy. W 1756 roku zamek został całkowicie zniszczony przez pożar. W czasie katastrofy jest własnością rodziny Rogendorf, rodziny Kraba Styrii, która w połowie XVIII wieku woli go do bardziej komfortowego pałacu w Brnie. Zamek pozostaje w ruinach.

Zmiana nastąpi w 1763. W dniu 23 marca posiadłość kupuje starego hrabiego Antonín Karel Salm-Reifferscheidt, sekretną radę, najwyższą izbę i dyplomatę w służbie Marii Teresy i Josefa II. Natychmiast po zakupie, przejdzie do budowy nowego zamku - maison de plaisance w nowoczesnym stylu klasykalności francuskiej. Projekt jest przygotowywany przez wiedeńskiego architekta francuskiego pochodzenia Isidor Canevale, który tworzy projekt w stylu tzw. klasycyzmu rokoko (nazywanego czasem stylem luisése). Inspiracja czerpie się z letnich rezydencji francuskich szlachty Ludwika XVI.

Dziś zamek jest zabytkiem kultury narodowej należącym do państwa. Jest zarządzany przez Instytut Dziedzictwa Narodowego i jest otwarty dla publiczności. Zwiedzający mogą zobaczyć zarówno elementy architektoniczne barokowej rezydencji, jak i zachowane budynki gospodarcze.