Slatinka Osada

Slatinka - ulica i osada w miejscowości Brno- Slatina - powstała w drugim okresie XVIII wieku jako mała osada wokół świątyni pielgrzymkowej. Znajduje się około 1,5 km na południe od samego skraju swojego katastru i stanowi interesujący rozdział w historii Brna, ponieważ pokazuje, jak osiedle Europy Środkowej ukształtowały tradycje религival.

Sercem Slatinka jest Kościół Najświętszej Marii Bolesnej, który w 1732 roku został zbudowany przez Jan Kryštof z Freyenfelsu, właściciela majątku Líšín. Świątynia miała być miejscem pielgrzymki i wkrótce wyrosła wokół niej mała społeczność - pub i kilka domów utworzyło krótką ulicę. Osada pierwotnie została nazwana Mariánska Star zgodnie z inicjacją kościoła, Niemiecka Maria Stern, ale prostsza nazwa Slatinka została przyjęta w świadomości mieszkańców.

Los tej ugody zmienił się po reformach Yosefin. W 1784 r. kościół został zniesiony i zburzony przez państwo. Chociaż już nie wierzyli w świątynię, tradycja została częściowo zachowana: pod koniec XIX wieku zbudowali na jej miejscu neogotycką kaplicę, która była również poświęcona Maryi Dziewicy Bolesnej. Ta ceglana konstrukcja muru ceglanego stoi między domami i tworzy centrum ulicy do dnia dzisiejszego.

W drugiej połowie XIX wieku Slatinka wzrósł - w przybliżeniu podwoił swoją długość na północ. W 1887 roku w pobliżu północnego końca osady zbudowano kolejkę flamandzką, która stała się jedynym połączeniem transportowym do miejscowości. Trzy dekady później, w 1919 roku, Slatinka stał się częścią Brna wraz z całą słowią.

Druga połowa XX wieku stopniowo izolowała Slatina. Port lotniczy Brno- Turany został zbudowany na południe od niego, obszary przemysłowe wokół dworca kolejowego Slatina zostały zbudowane na północ, a autostrada D1 została zbudowana w celu oddzielenia osady od reszty Slatina. Czynniki te zmieniły odnowione miejsce w enklawę.

Dzisiaj Slatinka jest prawie przejezdny - sama ulica jest niewidoma i jedyny dostęp prowadzi ze stacji Slatina przez kolej. Przejście kolejowe chroni ruchomą barierę. Obywatele lub odwiedzający kierują się tylko linią miasta 77, która kończy się na skrzyżowaniu tych ulic i samochody skręcają tam. Po zmroku transport publiczny w ogóle tu nie przychodzi.

Slatinka jest przykładem zmarginalizowanej lokalizacji w środku dużego miasta - miejsca o bogatej historii, którą postęp stopniowo odcinał od otaczającej go społeczności. Czytelnicy przyjeżdżają tu głównie z powodu architektonicznego zainteresowania kaplicą i smutnego piękna zapomnianej ulicy, która jest spenetrowana w zimie lub w deszczu przez uczucie buntu i zatrzymania czasu.