Sousoší Nejsvětější Trojice (Ústí nad Orlicí) Posąg
Późna klasycystyczna rzeźba piaskowca Trójcy Świętej z 1856 roku stoi w Ústí nad Orlicí i stanowi ważny przykład regionalnej rzeźby sakralnej, która jest związana z głębokim, popularnym uwielbieniem połowy XIX wieku. Pomnik pierwotnie stał na ulicy T. G. Masaryka w pobliżu domu nr 116. Stamtąd został przeniesiony na dawny cmentarz w kościele Wniebowzięcia Maryi Panny w 1987 roku. Od 1 listopada 1990 r. to dzieło sztuki jest chronione jako zabytek kultury nieruchomości Republiki Czeskiej.
Stworzenie tego budynku sięga 1856 roku, kiedy zbudowali go Ignatz i Barbora Reifs. Okres ten w Czechach charakteryzował ciągły rozwój późnej klasycznej i empirycznej twórczości związanej z wyrazem głęboko popularnej pobożności. Jednocześnie był to okres charakteryzujący się stopniową przemianą przemysłową regionu i wzrostem znaczenia miast, w tym Ústí nad Orlicí. Źródła nie wymieniają starszej lub innej historii samego dzieła.
To jest rzeźba zrobiona z piaskowca i nosi late- klasycystyczny kształt. Na niskim pryzmie i na górnym piedestale stoi wyższy filar ozdobiony bokami volutes. Wśród nich jest przedstawiona rama z wytłoczoną figurą św. Ignacego w kapłaństwie. Nad nim są dwa anioły i halo z napisem IHS. Filar kończy się wystającą półką ozdobioną dwoma głowami aniołów. Na tej krawędzi stoi profilowany pryzmat, wydrążony i ozdobiony stylizowanymi kwiatami. Na jego froncie jest ulga Dziewicy Marii Immaculata z rękami zaciśniętymi na piersi. Na górze, panel nosi głowę z objętością, liśćmi i kwiatami. Na głowicy znajduje się po lewej stronie na obłokach ozdobionych czterema głowami aniołów Chrystusa krzyżem nad jego prawym ramieniem. Po prawej leży Bóg Ojciec w długiej sukni z lewą ręką na kolanach, a Duch Święty stoi po obu stronach halo.
Są napisy wyrzeźbione na piedestale posągu. Z przodu jest łaciński hymn GLORIA PATRI, FILIO, SPIRITVL- QVE SANCTO SIICVTA PRINCIPIO EXNVNC PER SAECVLA SECVLORVM. Niemiecki napis Errichtet v. Ignatz u. Barbora Reifs w Jahre 1856 został zachowany z tyłu, co przypomina oryginalnych budowniczych.
Wśród najważniejszych wydarzeń współczesnej historii pomnika jest 1987 r., kiedy już wspomniana relokacja miała miejsce na byłym cmentarzu w kościele Wniebowzięcia Maryi Panny. Kolejną ważną datą jest dzień 1 listopada 1990 r., kiedy budynek stał się zabytkiem kultury nieruchomości Republiki Czeskiej. Rok 2014 stał się również ważnym kamieniem milowym, kiedy miała miejsce całkowita renowacja rzeźby, w tym dodanie brakujących części.
Dziś ta praca piaskowca znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie Kościoła Wniebowzięcia Maryi Panny. Wizyta w tym miejscu oferuje widok na dokładnie odrestaurowany zabytek late- klasycystyczny, który pokazuje rzemiosło byłych twórców kamienia i zachowuje dziedzictwo budowniczych z połowy XIX wieku.
Kiedyś i dziś
Przeciągnij suwak i porównaj, jak zabytek mógł wyglądać w czasach swojego powstania, z dzisiejszym widokiem.
Kiedyś
Dziś
Wygląd historyczny po lewej to wizualizacja wygenerowana przez sztuczną inteligencję i służy jako inspiracja.
Kamienie milowe historii
- 1856
- Pozycja rzeźb Ignatz i Barbra Reifs na ulicy T.G. Masaryk.
- 1987
- Przeniesienie rzeźb na dawny cmentarz w kościele Wniebowzięcia Maryi Panny.
- 1990
- Rzeźba stała się prawdziwym zabytkiem kultury Republiki Czeskiej.
- 2014
- Całkowita renowacja rzeźby wraz z dodaniem brakujących części.
Rozwój budowlany
Rzeźba jest zrobiona z piaskowca i nosi late- klasycystyczne curd. Składa się z piedestału pryzmatycznego, filaru z wolami i reliefami oraz wyższych figur Trójcy Świętej. Brakujące części zostały dodane w trakcie renowacji 2014.
Wydarzenia historyczne
W 1856 rzeźba została zbudowana przez Ignatza i Barbarę Reifs. W 1987 roku został przeniesiony na dawny cmentarz w kościele Wniebowzięcia Maryi Panny. 1 listopada 1990 r. został uznany za zabytek kultury nieruchomości Republiki Czeskiej. Całkowita renowacja pomnika miała miejsce w 2014 roku.
Ciekawostki
- Późna klasyczna rzeźba piaskowca powstała w 1856 roku i została zbudowana przez Ignatz i Barbora Reifs. - Pierwotnie pomnik stał na ulicy T.G. Masaryka w domu o liczbie opisowej stu szesnastu, z którego został przeniesiony na dawny cmentarz w kościele Wniebowzięcia Maryi Panny w 1987 roku. - Od pierwszego listopada 1990 r. to dzieło sztuki jest chronione jako zabytek kultury nieruchomości Republiki Czeskiej. - Są napisy na piedestale posągu, hymn z przodu i tekst z tyłu przypominający oryginalnych budowniczych. - W 2014 r. całkowita renowacja rzeźby obejmowała dodanie brakujących części.
Przewodnik
Pokaż tekst przewodnika
Tekst przygotowała sztuczna inteligencja i nie przeszedł kontroli redakcyjnej. Może zawierać nieścisłości.
Witamy w tym pięknym pomniku. Stoisz teraz w Ústí nad Orlicí i masz okazję obserwować jedno z najważniejszych dzieł duchowych w tym mieście. Zanim przejdziemy do głębokiego śledztwa, zatrzymajmy się na chwilę, zamoczmy atmosferę tego miejsca i popatrzmy. Przed twoimi oczami jest posąg Trójcy Świętej. To dzieło, które niesie fragmenty starożytnych czasów i cichy głos historii, który próbuje mówić przez piaskowiec. Poczuj ciężar czasu i pokoju, który promieniuje tym miejscem. To chwila, kiedy możesz połączyć się z przeszłością, która miała miejsce w tym miejscu dziesiątki lat temu. Aby zrozumieć, dlaczego ta rzeźba jest tak wyjątkowa, musimy razem powrócić do roku 1.800 pięćdziesiątego szóstego. W tym roku ta praca narodziła się na świecie i rozpoczęła swoją podróż. Została stworzona przez ludzi, których imiona muszą być dziś zapamiętane, aby ich praca nie została zapomniana. To był Ignatz Reifs i jego żona Barbora Reifs. Razem, jako partnerzy w życiu i w tym twórczym akcie, ofiarowali tę rzeźbę miastu. W tym czasie, w połowie XIX wieku, sztuka była promowana przez styl, który nazywamy późnym klasycyzmem. Ten styl szuka harmonii, równowagi i szlachetności, co jest tym, co można poczuć w tej pracy piaskowca. Każde cięcie w kamień, każda linia, którą tu widzicie, jest odbiciem tego wysiłku na rzecz doskonałości i porządku. Chcę was prosić, abyście zaczęli patrzeć na rzeźbę jako całość, ale stopniowo, od ziemi do nieba. Twoje oczy prawdopodobnie dotrą do dna, do dolnej podstawy. To solidny fundament, który utrzymuje całą wymagającą strukturę i zapewnia jej stabilność. Nad nim jest filar. Jeśli się do niego zbliżysz, zauważysz subtelne szczegóły. Na tym filarze znajduje się ulga, rzeźbiony obraz, który przedstawia św. Ignacego. To szczegół, który wymaga uwagi i cierpliwości, kiedy się na niego patrzy, ponieważ rejestruje duchową naturę tego charakteru. Spójrzmy teraz w górę. Jest jeszcze jedna ważna część nad filarem. Zobaczycie obraz Dziewicy Marii Immaculata. Jej charakter przynosi poczucie czystości i szlachetności całej rzeźbie. A kiedy twoje oczy osiągną szczyt, zobaczysz najważniejszą rzecz. Tam, w najwyższym punkcie, siedzi figury Chrystusa i Boga Ojca. Nad nimi znajduje się Duch Święty, który jest przedstawiony w auli, czyli w lśniącym kręgu światła, który symbolizuje Boską obecność i światło. Ten cały kawałek jest wyrzeźbiony z piaskowca. Materiał ten jest fascynujący z jego tekstury i koloru, który zmienia się w zależności od tego, jak światło go uderzy. Poczuj jak światło łamie się na krawędziach piaskowców i jak ten kamień trzyma zarówno ciepło jak i cień. Możesz pomyśleć, że to miejsce wydaje się bardzo ciche, prawie samotne. I masz rację. Ta rzeźba nie ma oryginalnego miejsca. W czasie jego powstania, w roku 1,000 osiemset pięćdziesiąt sześć, stał na ulicy T. G. Masaryk. Był tam, w domu z opisem stu szesnastu. Była częścią codziennego życia ludzi, którzy tędy przechodzili, częścią aktywności miejskiej i codziennych spraw. Ale historia się zmienia i wszystko się zmienia. W tym roku tysiąc dziewięćset osiemdziesiąt siedem nastąpiła wielka zmiana. Posąg został przeniesiony. Miała nową podróż i osiedliła się tutaj, na byłym cmentarzu w kościele Wniebowzięcia Maryi Panny. Ta zmiana pozbawiła go miejskiego szumu, ale dała mu ten cichy, medytacyjny charakter, który teraz czujesz. Jakby rzeźba znalazła swój nowy dom w ciszy i spokoju. Ten kawałek historii jest dla nas bardzo cenny. Już w rok tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt ten rzeźba oficjalnie stanąłem prawdziwy kulturalny pomnik Czechy. To znaczy, że musimy traktować go jak cenny skarb, który należy do nas wszystkich. I tym zajęli się eksperci za dwa tysiące czternaście. Była wtedy cała restauracja. Nie chodziło tylko o oczyszczenie kamienia z czasu i pyłu, ale o uzupełnienie brakujących części przez lata. Dzięki tej drobiazgowej pracy, można teraz spojrzeć na pracę, która wygląda jak to, co jej twórcy mogli sobie wyobrazić ponad 60 lat temu. Jest to dowód na to, że chociaż czas wciąż płynie, możemy zachować piękno dla przyszłych pokoleń. Spójrz na niego przez chwilę. Poczuj związek między ludźmi, którzy go zbudowali a ludźmi, którzy go podziwiają. Poczuj dzieło rąk, które zamieniło się w stały symbol wiary i sztuki. Mam nadzieję, że ta krótka podróż w czasie przyniosła wam trochę spokoju i nowych perspektyw dla tego miejsca. Proszę dalej szukać Ústí nad Orlicí i odkryć inne ukryte sekrety tego miasta. Dziękuję za chwilę.
Wskazówki dla zwiedzających
Najlepszym czasem, aby odwiedzić tę pracę piaskowca jest wcześnie rano lub rano, gdy promienie słoneczne przyjemnie napromieniować z przodu z ulgą St. Ignatius i tym samym stworzyć idealne cieniowanie dla postrzegania szczegółów późnej pracy klasycznej z roku osiemdziesiątego-sześć.
Do transportu można korzystać z samochodu osobowego i lokalnego transportu publicznego, którego aktualne połączenie można łatwo zweryfikować w normalnych wyszukiwarek zamówienia podróży.
Weź wygodne buty do spaceru po miejskim chodniku, mały teleskop do zwiedzania piękne ozdoby na piedestale i, w przypadku światła słonecznego, nakrycia głowy, jak pomnik stoi na otwartym powietrzu bez osłon drzew.
Dla fotografii zalecamy, aby stanąć lekko z perspektywy ptaka oka lub używać światła porannego, które najlepiej podkreśla strukturę i kolor oryginalnego piaskowca. Obiektyw kamery najlepiej uchwycić cały skład, w tym niskie podstawy, gdy oglądane z niewielkiego sufitu.
W bezpośrednim sąsiedztwie w ciągu 30 minut spacerem można odwiedzić pobliski Kościół Wniebowzięcia Maryi Panny w Ústí nad Orlicí i przyległego byłego cmentarza, który stanowi historycznie wartościową całość nadaje się do pokojowej eksploracji architektury lokalnej i przeszłości.
Często zadawane pytania
Czy zabytek można zwiedzić?
To obiekt w przestrzeni publicznej, który zwykle można bezpłatnie obejrzeć z zewnątrz. Nie sprawdziliśmy, czy akurat ten jest ogólnodostępny.
Gdzie znajduje się zabytek?
Lokalizacja: Ústí nad Orlicí. Dokładne miejsce pokazuje mapa na tej stronie.
Dlaczego zabytek jest chroniony?
Zabytek jest wpisany do Centralnego Wykazu Zabytków Kultury Republiki Czeskiej jako zabytek kultury (nr rejestru 1894815805).
Firmy w okolicy
Prowadzisz przy tym zabytku restaurację, nocleg, sklep, muzeum, wypożyczalnię, wellness lub inną usługę dla odwiedzających? Pokaż się bezpośrednio osobom, które tu zmierzają — tak zobaczą Cię w aplikacji i w sieci:
Wydarzenia w okolicy
Zdroj akcí: otevřená data měst a obcí ČR (Národní katalog otevřených dat) a kalendář akcí Národního památkového ústavu.
W okolicy
Kostel Nanebevzetí Panny Marie v Ústí nad Orlicí a přilehlý bývalý hřbitov.
Nocleg w okolicy
Trasa tematyczna
Tematyczne spacery za zabytkami duchowymi:
1. Posąg Trójcy Świętej Typ: Rzeźba Powód do odwiedzenia: Ta imponująca, barokowa rzeźba stanowi ostateczny przykład arcydzieła kamiennego i daje możliwość zobaczenia szczegółowych postaci świętych. Jest idealnym punktem wyjścia dla krótkiego doświadczenia lokalnej sztuki sakralnej.
2. Kościół Wniebowzięcia Maryi Panny w Ústí nad Orlicí Typ: Konstrukcja sakralna Powód do odwiedzenia: Imponująca historyczna świątynia jest główną duchową dominującą częścią miasta. Interesuje was późnobarokowa architektura, wspaniała przestrzeń wewnętrzna i cenne dekoracje sztuki.
3. Przyległy były cmentarz Typ: Historyczna strona pobożności Powód wizyty: Kącik bezpośrednio przylegający do świątyni oferuje cichą atmosferę do kontemplacji i rozpoznania przeszłości. Strona uzupełnia pokojowy charakter całego obszaru i przypomina nam poprzednie pokolenia mieszkańców.
Zalecenia sezonowe
Wiosna księżyce przynoszą świeżą energię do miasta, gdzie budzące się drzewa i jaśniejsze niebo tworzą przyjazne tło do szczegółowej wycieczki tego kamiennego dzieła. Ostry, ale jeszcze nie palące słońce pięknie przedstawia skomplikowane krzywe charakteru i ich dobry stan. Pogoda jest zmienna w tym okresie, więc warto wybrać niezawodne laminowane ubrania z wiatrowodnym kurtki. Najlepszym czasem, aby zatrzymać się przy pomniku jest godzinach porannych, gdzie uniknąć pośpiechu mieszkańców i okolica oferuje przyjemny spokój umysłu dla nieprzerwanego podziwu prac rzeźby.
W okresie letnim przestrzeń publiczna ożywa z codziennym chaosem, a rzeźba staje się naturalną częścią wibrującego środowiska miejskiego. Długie dni oferują wiele możliwości do poszukiwania, podczas gdy słońce w południe może być bardzo ostre i tworzyć głębokie cienie na rzeźbione ubrania świętych. Na wizytę najlepiej wybrać lekką odzież letnią, ochronę głowy i przyjść albo wcześnie rano lub późno po południu, gdy temperatura spada i miękkie złote światło idealnie podkreśla plastyczność rzeźby. W głównym sezonie letnim spotkasz najbardziej przechodniów wokół, ale wieczorem atmosfera jest przyjemnie uspokojone.
Jesienny czas daje otaczającej okolicy melancholijny nastrój, podkreślony ciepłym odcieniem rozkładających się liści i częste mgły. Niskie słońce rzuca długie cienie, co sprawia, że wyraz twarzy i wytłoczone szczegóły znikają w pełnej jasności lata. Ze względu na zimny wiatr i wilgotność konieczne jest noszenie ciepłej płaszcza i wybór stałych butów do chodzenia po miejskiej powierzchni. Idealny czas na wizytę jest wczesnym popołudniem, gdy jest jeszcze naturalne światło dzienne i obszar jest stosunkowo cichy, bez więcej osób przejeżdżających.
W miesiącach zimowych cała scena zyskuje cichy i odosobniony charakter, szczególnie jeśli elementy piaskowca pokrywają cienką warstwę śniegu lub Juniorów, co podkreśla kontury indywidualnych postaci. W nadchodzącym czasie i w zimowe wieczory, szczególny urok oświetlenia publicznego tworzy imponujący kontrast między ciemnym i oświetlonym kamieniem. Gorące ubrania zimowe, w tym rękawiczki i buty z podeszwami antypoślizgowymi są niezbędne do zwiedzania ze względu na możliwość oblodzenia. Będziesz doświadczać najlepszej atmosfery w godzinach wieczornych, kiedy zimno wpędza większość ludzi w ciepło ich domów i można zobaczyć pamięć w pełnym spokoju.
Wizualizacje i widoki artystyczne
Wizualizacje są generowane przez sztuczną inteligencję i służą jako inspiracja.
Zdjęcia z okolicy
Prawdziwe zdjęcia wykonane w pobliżu zabytku
Zdroj a licence jsou uvedeny u každého snímku.
Wskazówki od odwiedzających
Brak wskazówek. Bądź pierwszy!
Zaloguj się i dodaj swoją wskazówkę.
Źródła i literatura
Zdjęcia: Petr1888 / CC BY-SA 4.0 — Wikimedia Commons. Autor i licencja pojawią się także po najechaniu na zdjęcie.
Faktickým podkladem tohoto textu byl článek na Wikipedii, jehož autory jsou přispěvatelé Wikipedie. Článek je dostupný pod licencí CC BY-SA 4.0.
Lokalizacja na mapie
Příběhy a pověsti
Legendy, pověsti a příběhy spjaté s touto památkou
Fotografie návštěvníků
Zatím žádné fotografie. Buďte první, kdo přidá fotografii z návštěvy!
Zaloguj się a přidejte svou fotografii nebo hodnoťte.
Za ověřenou návštěvu v aplikaci získáte víc bodů — poznáme podle GPS, že jste na místě.
Recenzje i komentarze