Tvrziště Grodzisko stożkowate

Witamy w Babice. Stoisz tam, gdzie kończy się czas i historia próbuje mówić przez ciszę okolicznych wsi. Przed waszymi oczami jest małe wzgórze, które może działać na pierwszy rzut oka jako część naturalnego krajobrazu, ale wierzcie mi, pod waszymi śladami i w tym malowniczym terenie znajduje się historia, która sięga głęboko w ciemne i jasne czasy średniowiecza. Może nie widzicie teraz wysokich kamiennych murów, masywnych wież czy bram zamkowych, które ustawiałyby się w linii do nieba, ale to jest ta pustka i ta cicha ziemia, która musi wam pomóc wyobrazić sobie, co kiedyś tam było. To miejsce, które ludzie często nazywają Zamkiem Wilka, było kiedyś siedzibą potężnych mistrzów i centrum, które zdominowało otoczenie.

Spójrzmy teraz razem na to, co ten kraj pokazuje wam teraz. Mimo że wszystkie budynki już dawno zniknęły, kształt tego miejsca został zachowany. Zauważ, że ziemia pod tobą jest lekko unosząca się nad okolicą. To wzgórze nie jest przypadkowe. To sztuczna konsekwencja ludzkiej pracy. Jeśli rozejrzycie się po tej wysokiej ziemi, zobaczycie ślady rowu, który kiedyś okrążył fort i chronił jego mieszkańców przed wrogami. Ta fosa stopniowo zamienia się w grzbiety ziemi, tzw. ramparts, które nadal wyraźnie pokazują, gdzie skończyło się bezpieczeństwo i zaczęły się niebezpieczne otaczające pola. Chociaż nie ma już kamiennej fasady, którą można zobaczyć, ta geometria ziemi mówi wam wszystko o tym, jak ważna i wzmocniona była ta forteca w czasach, gdy bezpieczeństwo było największą wartością.

Aby zrozumieć, dlaczego to miejsce zostało stworzone, musimy powrócić do XIV wieku. Pierwsze ślady wskazują, że ktoś tu rządził sięgają roku trzysta sześćdziesiąt trzy. Jest to moment, w którym szlachetne rodziny Babica pojawiają się po raz pierwszy w historii. Wyobraźcie sobie ten czas, kiedy nie był to dokument papierowy, ale poprzez zdolność do utrzymania stałego miejsca w krajobrazie. W roku trzysta dziewięćdziesiąt jeden w naszych kronikach pojawiają się konkretne nazwy, które były kluczem do tego miejsca - Michlik i Matej. To byli ludzie, którzy prawdopodobnie decydowali o losie okolicznych wiosek i którzy uczynili to miejsce ich domem i ich fortecą.

Wieki się zmieniały, tak samo ludzie, którzy kontrolowali tę fortecę. W roku tysiąca i czterystu czternastu, farma była prowadzona na przykład przez kapłana Zdislava i braci Pesíková. Pokazuje nam to, jak złożone i połączone było wówczas społeczeństwo, gdzie siła religijna i szlachetna poszły ramię w ramię. Ten fort nie był tylko obiektem wojskowym, był częścią całego porządku społecznego. Zauważ atmosferę, która wciąż tu wisi. Mimo że jest teraz cicho, w tych latach życie było bardzo intensywne, pełne politycznych zmian i nieustannej walki o wpływy.

Ale teraz musimy porozmawiać o trudnych czasach, które dotknęły to miejsce i całą wioskę. W XV wieku przyszła wojna, która zmieniła wszystko. Husyta, którego wpływ rozprzestrzenił się po całym kraju, przyniósł chaos i zniszczenie. Wioska Babice została spustoszona podczas tych wojen. Możecie sobie wyobrazić te puste ulice, ciche domy i ciszę, które zastąpiły wcześniejszy szum ludzkiego życia. Twierdza, która miała być chroniona, była świadkiem upadku. Ta era była bardzo bolesna dla tego obszaru i pozostawiła głęboką bliznę w krajobrazie.

Jednak historia nie skończyła się tylko wyginięciem. Po okresie upadku, wszystko zaczęło się powoli zmieniać. Rok temu w ręce potężnej rodziny Pernstejnów, jednej z najważniejszych rodzin tamtych czasów, przeszło tysiąc pięćset forty- jedna twierdza. Ich obecność w okolicy oznaczała, że region do czegoś wracał. I rzeczywiście, według zapisów z roku tysiąc pięćset siedemdziesiąt jeden, wioska zaczęła wzrastać i rosnąć ponownie. Ta zdolność do odzyskania jest fascynująca - chociaż oryginalny budynek został zniszczony, życie w tym obszarze nigdy się nie poddało.

Jeśli spojrzycie teraz na powierzchnię ziemi, możecie nie zdawać sobie sprawy, że prawdziwe skarby przeszłości są ukryte pod waszymi stopami. W roku tysiąca osiemset dziewięćdziesięciu czterech archeologów wykonało zadanie, które pozwoliło nam zrozumieć, jak ludzie tu żyją. To były nie tylko wielkie wydarzenia i bitwy, ale także codzienne próby przetrwania. Znaleźli na przykład niszczarkę, narzędzie, które pomagało ludziom przygotować jedzenie i różne fragmenty ceramiki, które sugerują, że zostało ugotowane i zjedzone. Były też pojemniki zawierające popiół, co sprawia, że myślimy o pożarach, które kiedyś spaliły się w tych obszarach - czy to dla ciepła, gotowania, czy nawet w czasach zagrożenia. Te malutkie obiekty są jak głosy ludzi, którzy żyli tu setki lat temu, i z ich powodu to miejsce przestaje być kupą brudu i staje się żywą historią.

Ale jest też jedna tajemnica, która może cię zainteresować. Dlaczego to miejsce nazywa się Wolf Castle? Dlaczego nie nazwisko kojarzone z królami lub rycerzami, ale dzikie zwierzę? Być może odnosi się do dziczy tego miejsca, jego niebezpieczeństw, lub być może jak ta forteca stała się opuszczona i niegościnna w pewnym momencie, jak kryjówka wilka w głębokim lesie. Ta tajemnica daje temu miejscu specjalne zaklęcie, które czujesz, kiedy przestajesz i pozwalasz sobie przejść przez ciszę.

Teraz chcę cię zaprosić na spacer. Niech linie tego rowu prowadzą i spróbuj zrekonstruować kształty, które kiedyś tu stały. Spójrzcie na ściany, zauważcie jak zmienia się teren i spróbujcie wyobrazić sobie ludzi takich jak Matej czy Michlik patrząc na ten sam krajobraz jaki widzicie. Mimo że pomnik ten już wymarł, jego duch nadal pozostaje w każdym kamieniu i każdym kawałku ziemi. Dziękuję za podzielenie się z nami tą historią. Rozjaśnimy wasz czas w tym miejscu i życzymy przyjemnej podróży do innych tajemnic, które czekają na was. Pożegnamy się, ale historia pozostaje tutaj, tuż pod twoimi stopami.