zámek Stráž nad Nežárkou Pałac

Stráž nad Nežárkou stoi na wschodnim skraju miasta o tej samej nazwie na wyspie tuż nad rzeką Neženka. To jest zamek przekształcony w zamek, który jest jednym z chronionych zabytków kultury Republiki Czeskiej. Budynek przemienny właściciele przez ponad siedem wieków i jego wygląd odzwierciedlał bogatą historię zmian w stylach i warunkach władzy.

Zamek został założony w drugiej połowie trzynastego wieku przez panów Gwardii, oddział ważnego domu Vitkovci. Pierwsza pisemna wzmianka o niej pochodzi z 1284 roku, kiedy Sezema z Hradce opierał się tutaj. Rod osiedlił się w posiadłości i trzymał ją w swoich rękach przez ponad dwa stulecia aż do 1474 roku, kiedy został odziedziczony przez siostrę ostatniego mężczyzny. Następnie właściciele na zmianę - zamek należał do Doninów, później Šelmberký i został kupiony przez Liběchovský na początku XVI wieku. Pod koniec wieku trzymał się Lobkovice, a następnie Rožmberk, który sprzedał go Adamowi II z Hradec w 1596 roku.

Ważnym punktem zwrotnym było wtedy, gdy właścicielem był Vilém Slavata. W tym czasie, później w czasie jego własności lub wkrótce później, renesansowa rekonstrukcja miała miejsce. W 1570 roku zamek spłonął, co znacznie go uszkodziło, ale później został przywrócony w późnym stylu renesansu. Era słowiatów trwała do 1693 roku. Od ich czasu zamek nie służył już jako rezydencja, ale raczej jako obiekt administracyjny i gospodarczy. W pierwszej połowie XVIII wieku przeszedł rekonstrukcję barokową - pierwszy w 1735 roku zaadaptował rycerza Jan Petr Jungwirt w stylu barokowym, później należał do Berchtoldsa, Hillgartnersa i innych szlachty.

Budynek dwumiesięcznego zamku składa się z rdzeń zamku i czołówki. Rdzeń zamku chronił ścianę wzmocnionym okrągłym bastionem w południowo-wschodnim narożniku. Dominacja to wieża z żyletką, która została prawdopodobnie zbudowana w XV wieku, chociaż jej dolna część może być starsza. Zachowany zamek składa się z trzyskrzydłowego budynku z podłożem planu litery U, który może być wprowadzony przez portal pod wieżą. Kwadratowa wieża przekształcona w dzwonnicę zachowana została z czołówki.

W pierwszej połowie XX wieku zamek zyskał szczególny prestiż: w latach 1914-1930 należał do słynnego czeskiego śpiewaka operowego Ema Destinnová. Przez kilka dekad straż była miejscem, gdzie spotykała się czeska elita kulturalna. Dziś zamek jest chroniony przez państwo i pozostaje jednym z zabytków Henry 'ego Hradca, który mówi o długich rzeczach czeskiej szlachetności i ich preferencjach architektonicznych.