zámek Zruč nad Sázavou Pałac

Najstarsza pisemna wzmianka o zamku pochodzi z 1335 roku, który nazywa się Høman Zruče. Zakłada się, że nie mieszkał już w Starym Zamku. W kolejnych latach członkowie rodziny Kolovrat stali się właścicielami: w 1355 Petr z Kolovrat, w 1364 Ješek z Kolovrat z synami Václava, Jana i Alberta. Kiedy Václav wszedł do Zakonu, jego bracia sprzedali zamek wujkowi Nicholasowi Kolovratowi z Zruč. Po jego śmierci w 1405 lub 1406 jego synowie Mikulash i Ales po raz pierwszy biegli razem, a następnie dzielili się w 1410 z nieruchomości. Ales posiadał zamek do 1417 roku. W czasie wojen husyckich zamek należał do Zručský z Chřenovice, członków rodziny Kolovratów.

Nověvák przyniósł szereg nowych właścicieli i stopniowe zmiany architektoniczne. W 1547 roku Zdeněk z Kolovratu sprzedał zamek Jindřichowi Střelowi z Rokyc. Poszli za Janem Černčický z Kacov (z 1548), Jiří z Kalennic (z 1553) i jego synem Adamem, który w 1560 skierował go do Jana Starszego z Kalennic. W tym czasie miała miejsce renesansowa rekonstrukcja oryginalnego gotyckiego zamku. Zamek należał do Kaleńczyków aż do powstania państwowego, po czym własność została skonfiskowana, a w 1623 roku została zakupiona przez Arnolda Pergenalda z Loseuthe.

XVII i XVIII wiek charakteryzował się częstą rotacją właścicieli: Margaret Meceradová, Albrecht Kryštof Hložek, Lambert František HřevenámbH, Vit de Nathermann i innych. Od 1693 Ferdinand Antonín Mladota z Solopisk był właścicielem zamku, który w 1700 roku został przeniesiony do Jana Václava Valkou z Adlaru. Bracia Jan Ludvik i Ferdinand Bohuslav Serins z Eichenau sprzedali go Rausowi z Rausenbach z powodu długów w 1749 roku. Innymi właścicielami byli Macneven O 'Kelly, Rumerskirch, Windischgrätz i rycerze Löwenthal.

W XIX wieku dokonano większych dostosowań konstrukcyjnych. Po pożarze 1781 r. Jan Skrejšovský dokonał znaczących napraw i rekonstrukcji w 1872-1878 r. W 1885 roku właściciel firmy Jan Schebek kupił swój towar, którego syn Adolf przebudował zamek w neogotycką formę, którą dziś widzimy. W 1948 roku zamek został skonfiskowany przez państwo i służył jako siedziba lokalnego komitetu narodowego, szkoły sztuk ludowych i biblioteki. Po 1989 roku rodzina Schebka została zwrócona w ramach restytucji. W 2003 roku Zruč nad Sázavou kupił zamek z parkiem.

Najstarsza faza budowlana zamku miała prawdopodobnie charakter dwuczęściowy: na wschodzie znajdował się podnóżek, na zachodzie znajdował się rdzeń zamku z prawie kwadratowym planem, chroniony kamienną i częściowo wyciętą fosą. Główny pałac stał wzdłuż południowej strony południowo-wschodniego rogu. Fortyfikacja artylerii składała się z koszy i kortów - południowa strona była najlepiej fortyfikowana przez trzy półkoliste bastiony, południowo-wschodni róg był broniony przez podwójne bastion, a na północny zachód stała bateria wieża z punktami strzelania. Zamek w ten sposób architektonicznie wyraża długie przejście od Gotha do renesansu do neogotyku.