Bazilika svatého Jiří Bazylika

Bazylika św. Jerzego została założona przez księcia Vratislava I. około 920 roku jako drugi kościół w Pradze w tym czasie i została tu pochowana. Oficjalnie została poświęcona w 925 roku podczas uroczystej uroczystości - transferu szczątków Saint Ludmila z Tetín. W Bazylice wkrótce powstał klasztor, który stał się pierwszym czeskim klasztorem tego porządku. Rola, jaką odegrała córka Byslava I. Mlada, która stała się pierwszą abbessą, a dzięki jej pracy biskup Praski został założony około 973 roku. Jej brat, książę Bloslav II, został tu później pochowany i czczony jako współaktor klasztoru.

Bazylika i budynki klasztorne są testowane od wieków. W 1142 roku, podczas oblężenia Pragi, Konrad Znojemesky spłonął, ich odbudową zarządzał Abatyša Berta. W innych remontach po pożarze, budynek zachowuje swój romański charakter. Pod koniec średniowiecza pomnik przeszedł przez gotycką rekonstrukcję, a w XIV wieku zamówiono brązową statuę św. Jerzego. Wojny husyckie spustoszyły klasztor, ale błogosławieństwa wróciły tutaj dla Zykmunda Luksemburga. Nowy portal południowy został zbudowany na początku XVI wieku. W 1541 r. kościół ponownie odwiedził rozpalający ogień; kolejne naprawy obejmowały nowe skarbce i hełmy wieżowe. W drugiej połowie XVII wieku Bazylika nabyła barokową fasadę zachodnią, która została prawdopodobnie zaprojektowana przez Francesco Caratti. Piękne posągi na fasadzie, w tym wygląd księżniczki Milady i założyciela Wrocławia I., został zabrany przez Františka Jana Jiří Bendl. W latach 1718-1722 zespół św. Jana Nepomuka został dodany przez Ferdinanda Maxvalena Brokoffa, zaprojektowanego przez architekta Františka Maximiliána Kaňkę.

Architekturalnie, jest to trzyłodziowa bazylika z dwoma wieżami znajdującymi się znacznie na wschodzie, gdzie zaczyna się od kwadratowego kapłaństwa kończącego się na apside. Pod nim leży krypta z trzema łodziami. Wieże nabrały imion przypominających - północna nazywa się Eva, większa południowa jest Adam. Dzisiejszy wygląd, odpowiadający XII wiekowi, dał bazylice w latach 1897-1908 znaczącego purystycznego architekta Louisa Láblera, który usunął większość późniejszych elementów i powrócił do budowy swojego średniowiecznego, oryginalnego charakteru.

> > Bazilika svatého Jiří w Zamku Praskim należy do najstarszych czeskich kościołów i stał się miejscem pochówku dla rodzin czeskich książąt. Jego długa historia łączy romańskie korzenie z barokową fasadą i trwającą renowację od X wieku do epoki współczesnej.

> > Bazylika św. Jerzego została założona przez księcia Vratislava I. około 920 roku jako drugi kościół w Pradze w tym czasie i została tu pochowana. Oficjalnie została poświęcona w 925 roku przy uroczystej okazji przeniesienia szczątków Saint Ludmila z Tetín. W Bazylice wkrótce powstał klasztor, który stał się pierwszym czeskim klasztorem tego porządku. Kluczową rolę odegrała córka Byslava I. Mlada, która stała się pierwszym opactwem; jej mandat ustanowił biskup Praski około 973 roku. Jej brat Boleslav II został tu pochowany i czczony jako współaktor klasztoru.

Budynki bazyliki i klasztoru są ciężko testowane od wieków. W 1142 roku podczas oblężenia Pragi spłonął Konrad Znojemesky, a ich odbudową zarządzał Abatyša Berta. W dalszych remontach, konstrukcja zachowała swój romański charakter. W późnym średniowieczu przeszedł gotycką rekonstrukcję; brązowy posąg św. Jerzego został zamówiony w XIV wieku. Wojny husyckie spustoszyły klasztor, ale błogosławieństwa powróciły do Zykmundu Luksemburga. Na początku XVI wieku powstał nowy portal południowy. W 1541 roku bazylika została uderzona przez nieodwracalny pożar; kolejne naprawy obejmowały nowe skarbce i hełmy wieżowe. W drugiej połowie XVII wieku Bazylika nabyła barokową fasadę zachodnią, która została prawdopodobnie zaprojektowana przez Francesco Caratti. Rzeźby na fasadzie zostały stworzone przez Jana Jiří Bendl - podszywającą się pod księżniczkę Mlada i założycielkę Wrocławia I. W latach 1718-1722 dodano kaplicę św. Jana Nepomuka, zaprojektowaną przez Františka Maximiliána Kaňkę, której statuą zajął się Ferdinand Maximilian Brokoff.

Architektura jest trójłódką bazyliki z dwoma wieżami położonymi na wschodzie, gdzie kwadratowe kapłaństwo kończy się na przylądku. Pod nim leży krypta trzeciego statku. Wieże mają poetyckie nazwy - północna nazywa się Eva, większa południowa jest Adam. Dzisiejszy wygląd, odpowiadający formie XII-wiecznej bazyliki, dał w latach 1897-1908 znaczący purystyczny architekt Louis Lábler, który usunął większość późniejszych elementów i zwrócił budowę jego średniowiecznego oryginalnego charakteru.