Bozkovského dům Dom

Bozkovského dům (nr 184) w Prachaticach jest pierwotnie późnym gotyckim budynkiem, który został przebudowany w 1573 roku. Obiekt jest szczególnie niezwykły z masywnym risalitem z malarstwem Rozberga jeźdźca i bogatej dekoracji w łuku. Jest to jeden z najcenniejszych budynków rezerwatu zabytków miasta i jest chroniony zabytek kultury od 1958 roku.

Obecna forma domu sięga końca XV lub początku XVI wieku. Prawdopodobnie ma to związek z pożarami miasta z 1501 roku. Jiří Janček i Pavel Mokrý byli pierwszymi udokumentowanymi właścicielami w 1551 i 1562 roku. Podstawowa renesansowa rekonstrukcja została przeprowadzona w 1573 roku przez Jiřík Bozkovský, pierwotnie z Morawskiego Boskovice. W 1559 roku dom poślubił wdowę Katarzynę po miasteczku Mathes.

Konstrukcja składa się z kompleksu składającego się z frontu przy Grand Square, centralnego skrzydła z dziedzińcem i arkadami do Salt Street i tylnego domu na Upper Street. Dominantą fasady na placu są ogromne filary rizalitu z łukami na krakersach. Obszar rizality ozdobiony jest malowanym iluzorycznym kwakaniem przez chiaroscura i malarstwo ścienne jeźdźca Rozberg. Opiera się to na projekcie Wilhelma z Rožmberk, 1557. Na szczycie medalionu znajduje się napis Whilhelmus Rosenberg. Risality łuku jest otoczony przez dwa łuki łuków krzyża z gwoździami i zawiera późnogotycki arched portal wejścia.

Fasada na Salt Street ma pięć osi; Pierwotnie na parterze było osiem wejść do sklepów mięsnych. Fasada na Placu Wielkim jest trójkrawędziowa z gładkim klasycznym stucco, kordonem i profilowanym rajem koronowym z Fabionem. W budynku znajdują się zachowane struktury gotyckie, na przykład piwnice z przodu, ściany objazdowe parter i podłogi zachodniego przejścia. Z okresu renesansu są piwnice z tyłu, sklepienia nad parterem i pierwszym piętrze, rizalit i dekoracji malarstwa. Również cenne są elementy kamionkowe diorytu, zwłaszcza portale wejściowe i konsole łuków.

Oprócz malowania przez jeźdźca, dekoracja z 1611 jest malowana w arcade. Zawiera herby rodziny najbogatszych mieszkańców miasta w wiecach laurowych z towarzyszącymi mott w języku łacińskim i starym Czech. Szczegóły jak czerwone róże odnoszą się do domu Rožmberks. Pod jednym z herb jest znak, że niektórzy właściciele malarzy nie zapłacili za pracę. Podobieństwo techniki i składu gipsu z budynkiem Starego Ratusza sugeruje, że ci sami budowniczowie pracowali na obu budynkach.

Właściciele domu od wieków zmieniają się wśród osobowości takich jak Lukáš Bohauf, Stepan Petrhanzl, Matej Ubermesser, Stepan Vajmon, Kaspar Stögbauer i Felix Spinka. Po pożarze w 1832 r. zniszczono renesansową etikę z osłonami. Kolejna naprawa miała miejsce w 1868 roku. Sklep mięsny na parterze narożnego domu był w posiadaniu rodzin rzeźników do 1893 roku. Następnie kupili je mąż i żona Jakub i Marie Hrbk i założyli kawiarnię Caffe Restaurant Habsburg, prowadzoną przez Wiedeń Hanz Paupie. W latach 1882-1885 w domu była czeska szkoła.

Interesujące jest to, że na rogu domu do Salt Street wcześniej umieszczono żelazny koszyk oświetleniowy na ruchomym ramieniu. Koszyk był wypełniony świetlnymi stolcami, które oświetlały ulicę i plac. Ten przedmiot jest dziś przechowywany w Muzeum Miejskim.

Centrum kulturalne Otto Herberta Hajeka znajduje się obecnie w budynku, od 1962 r. znajduje się tu sala obrzędowa miasta. Dom prezentuje unikalne połączenie gotyckich fundamentów i estetyki renesansowej z elementami późniejszego klasycyzmu. Wizyta w tym budynku oferuje bezpośredni wgląd w historię bogatego miasta i wpływ rodziny Rožmberk w regionie.