Černý pivovar Budynek

Černý pivovar to funkcjonalny dom czynszowy z 1933- 1934, położony na Placu Karola w Pradze 2. Budynek znajduje się na miejscu byłego średniowiecznego browaru i jest częścią zabytku kultury i UNESCO World Heritage Site.

Pierwsze zapisy budowy tej ziemi, należącej do klasztoru Zderazskiego, pochodzą z 1377 roku. Wkrótce zrobiono tu piwo. W XIX wieku browar był własnością Ferdynanda Náprstki, którego rodzina miała doświadczenie z browarem i z działalności browar U Halánky. Obiekty te były wykorzystywane jako miejsce spotkań czeskich patriotów oraz odbywały się spotkania i zbiory wspierające stowarzyszenia krajowe. Później należała do rodziny Pflanzerów, która prowadziła browar do 1918 roku, a spadkobiercy do odwołania operacji w 1920 roku.

Przed budową obecnego budynku były dwa domy. Pierwszym był barokowy Vyšebrodský, należący do klasztoru cystersów. Drugim z nich był klasycystyczny browaru Golden Lion, który dzięki ciemnej fasadzie zdobył pseudonim Pflanoblov Black Brewery. Budynek miał głębokie studnie i duże piwnice do chłodzenia piwa z lodem. W 1920 roku w stoczni wybudowano secesyjny budynek drukarki Tribune, zaprojektowany przez architektów Bohumira Kozáka i Karla Roštíka.

Na początku lat 30. włoska firma ubezpieczeniowa Riunione Adriatica di Sicurtà kupiła oba domy. Nowy właściciel zabronił architektowi Karlowi Kotowi zaprojektować dom mieszkalny z restauracją w części ulicy i dom mieszkalny w stoczni. Stare budynki zostały zburzone, a w 1933- 1934 r. powstała nowa konstrukcja dla pracowników firmy ubezpieczeniowej, którą przeprowadził Jan Matoušek.

Budynek jest trzyskrzydłowym siedmiopiętrowym budynkiem z płaskim dachem i żelbetowym szkieletem. Na ostatnim piętrze znajdują się zwroty i dwa symetryczne kupony. Uliczna fasada pokryta jest ciemnym granitem i sztucznym kamieniem, podczas gdy pasy okienne posiadają trawertyńskie płytki. Na fasadzie znajduje się metalowa ulga ze złotym lwem oraz napis Černý pivovar, którego autorem jest František Bžoch, przypominający godło oryginalnego domu Złotego Lwa.

Na parterze była restauracja i bufet. Ladislav Machon i malarz Alois Bílek, który zaprojektował poplamione okna, pracował na ich wnętrzu. Neon zewnętrzny został stworzony przez grafika Jaroslav Benda. Jednakże elementy te nie zostały zachowane w rekonstrukcji około 1971 r. Przejście po prawej stronie domu prowadzi do dziedzińca, gdzie elewacja łamie balkony i schody. Przed nimi jest jednostronnie zaokrąglony budynek oryginalnej restauracji.

Obecnie budynek służy głównie do celów mieszkaniowych i komercyjnych. Operację na parterze zastąpił supermarket i apteka około 2000 roku. Drukarka w stoczni została odnowiona w 1950 roku. Od 2002 roku budynek jest chroniony jako zabytek kultury.

Pomnik ten stanowi ważny przykład funkcji Pragi, która była w stanie zintegrować nowoczesną architekturę z historyczną pamięcią o miejscu. Jego wizyta oferuje wgląd w rozwój miejski Nowego Miasta w okresie międzywojennym.