Děčín Zamek

Děčín stoi tam, gdzie Ploznice płynie do Łaby, i to właśnie ta pozycja od czasu do czasu określa jej charakter. Miasto statutowe Děčín w regionie Ústí zajmuje powierzchnię ponad 117 km ² i ma około 46 000 mieszkańców. Łaby dzieli się na dwie połówki, a cały obszar przenika osobliwy charakter rzeczny - Děčín należy zatem do najbardziej zielonych czeskich miast. Ktokolwiek przybędzie z południa wkrótce zrozumie, że stoi na progu Labic Canyon, najpotężniejszego kanionu piaskowca w Europie.

Początki ugody są powiązane z Łabą Brod, przez którą przeszła ważna ścieżka handlowa. Na dzisiejszej skale zamkowej był zamek, który służył jako centrum administracyjne i obronne. W XIII wieku zamek został zastąpiony gotyckim kamiennym zamkiem, a król Přemysl Otakar II. zbudował w swojej podbazie królewskie miasto. Děčín wchodzi do źródeł pisanych po raz pierwszy jako miasto w 1283 roku.

Czternasty wiek przyniósł powtarzające się powodzie, które doprowadziły do przesunięcia centrum ciężkości miasta - w przybliżeniu na poziom dzisiejszego placu Masaryka. W tym czasie Děčín miał prawo do handlu, transportu rzecznego i rybołówstwa. Okres Husyty oznaczał liczne pożary. W XVI i XVII wieku trzej właściciele zajęli swoje miejsce na posiadłości, zanim zostali przejęci przez rycerzy Bünau. Zgodnie z ich regułami, handel i produkcja rzemiosła gwałtownie wzrosła; Miasto obsługiwało cegły, wapienne i kamieniołomy i korzystało z portu, stoczni i promu. Rycerze Bünau posiadłość do trzydziestoletniej wojny, sprzedał ją rodzinie Thun-Hohenstein w 1628 roku.

Po 30-letniej wojnie znaczenie miasta tymczasowo zmalało. Thun wykorzystał ten okres do rekonstrukcji zamku w barokowy zamek otoczony ogrodami. Przebudzenie nastąpiło w XVIII wieku, kiedy Děčín został zniesiony. W tym czasie Thunes przeszli do innej odbudowy i zamek otrzymał dzisiejszą klasyczną formę.

Decydujący impuls dla nowoczesnego rozwoju przyszedł 8 kwietnia 1851 roku, kiedy połączenie kolejowe Praha-Dresden było operacyjne. Ścieżka prowadząca na lewym brzegu Łaby rozpoczęła transformację Děčína w miasto przemysłowe. Szczególnie sąsiedni Podmokly, gdzie tor przechodził, widział burzliwy wzrost. W 1874 roku Děčín stał się węzłem kolejowym - dodatkowe utwory z Teplic, České Kamenice i Ústí nad Labem, most kolejowy został zbudowany nad Łabą i Labe paratroop został opracowany ręka w rękę z torami. Podmokle zostały awansowane do oddzielnego miasta w 1901 roku, a w 1914 roku były już około 20 000 mieszkańców.

XX wiek przyniósł głębokie zmiany do Děčín. Umowa z Monachium spowodowała, że miasto dołączyło do nazistowskich Niemiec w latach 1938-1945. W 1942 Děčín i Podmokly połączyły się pod nazwą Děčín. Po wojnie w 1945 roku całość ta została rozszerzona na inne gminy - Melodie, Chromince, Želenice, Vilsnice, Bynov, Belá, Boletice nad Labem, Berezády i Březiny. Od 1960 roku Děčín jest centrum administracyjnym dużej dzielnicy 909 km ² z około 130 000 mieszkańców.

Dla zwiedzających Děčín jest bramą do krajobrazu piaskowca Labské i Czeskiego Central Fire. Kamień zamkowy z barokowym, a następnie klasycznie odbudowanym zamkiem, dwa rdzenie historyczne utworzone z dwóch pierwotnie odrębnych osad i sam kanion Łaby nadają miastu niepowtarzalny charakter, którego korzenie wracają do wyimaginowanego zamku.