Evangelická škola Budynek szkoły

Evangelická škola w Proseči w pobliżu Skutče jest zabytkiem chronionym obiekt położony w dzielnicy Chrudim i pochodzi z początku XIX wieku. Budynek ten świadczy o istnieniu i działalności lokalnej wspólnoty ewangelickiej w XVIII i XIX wieku.

Działalność edukacyjna w Proseči rozpoczęła się w 1783 roku, kiedy powstała szkoła ewangeliczna. Kolegium Członków nie miało wówczas środków finansowych i musiało pokryć koszty edukacji bez pomocy państwa, władz lub gminy. Dlatego nauczanie odbywało się w wynajętym pokoju domku nr 23. Pierwszymi nauczycielami byli Tomáš Rejman ze Záboří, Jan Zajíc z Hořátve i Václav Rambousek z Chvaletic. Od 1791 František Svoboda wykładał od ponad stulecia od rodziny nauczycieli pracujących w Proseči.

W 1816 r. w pobliżu plebanii, która służyła jako budynek szkolny, wybudowano dom parafialny nr 7. Architektura stanowi jednolitą strukturę przystosowaną w pierwszej połowie XIX wieku do obiektu dwuklasowego. Wnętrze obejmuje czarną kuchnię z półkolistym łukiem, ceglaną podłogą i niszą magazynową, halę z sufitem z belkami i podłogą skamieniałą. Wejście drewniany portal ma profilowany górny krawędź progowy. Były świetlik z sufitem belkowym i oknami znajduje się na czele budynku, podczas gdy oryginalna klasa ma parę okien z przodu i jeszcze dwa z tyłu. Poniżej środkowej części znajduje się kamienna piwnica z sklepieniem i studnią kwadratową. Fasada dziedzińca posiada wapienne fasady z pokrywającym się dachem i wyrzeźbionym końcem belki.

Po śmierci Františka Svobody w 1833 jego syn Josef Svoboda kontynuował naukę. W 1847 roku do budynku na północy dodano drugi pokój. Byli też inni synowie, Eduard, Antonín i Bedřich. W 1873 roku w Antonín Svoboda szkoła rozrosła się do dwóch klas, chociaż w jednej klasie uczono 80 do 100 dzieci. Sytuacja ta doprowadziła do decyzji o budowie nowej szkoły lub likwidacji istniejącej szkoły. Nowy budynek został zbudowany w Záborí w 1897 roku, gdzie był nauczany do 1919 roku.

Budynek nr 7 przekształcił się w tzw. starą szkołę używaną przez Chór Ewangelicki do różnych działań, takich jak szkółki niedzielne, ćwiczenia potwierdzające i spotkania młodzieży. Część północna była rezydencją grobowców do lat 30. Istnienie starej szkoły stało się problematyczne dla chóru, który kilkakrotnie rozważał jego likwidację. Budynek został zachowany dzięki przebudowie w połowie lat dziewięćdziesiątych, finansowanej z dotacji z Dystryktu Chrudim, Narodowego Instytutu Pomnika i darów osób i Korpusu Jeroným.

Obecnie budynek jest własnością miasta Proseč i służy do imprez kulturalnych, takich jak imprezy Proseč lub podwieczory Muzeum. Ten obiekt historyczny reprezentuje rzadką XIX-wieczną architekturę, która daje wgląd w przeszłość społeczności lokalnej i jej proces edukacyjny.