Husův sbor v Nuslích Kościół

Zbór Husa przy ulicy Táborské w praskich Nuslích należy do Czechosłowackiego Kościoła Husyckiego. Dzisiejszy wygląd uzyskał dzięki przebudowie w roku 1925. Nusle odegrały zresztą zasadniczą rolę w powstaniu tego Kościoła.

Przy jego narodzinach stał Antonín Procházka, który rozpowszechniał Czeski mszał wydany przez Karla Farskiego 18 grudnia 1919 roku. Zwołanie ludu na nabożeństwa bożonarodzeniowe zapowiedziało ogłoszenie Kościoła czechosłowackiego w kościele świętego Mikołaja na Rynku Staromiejskim 8 stycznia 1920 roku. O sensie nowego Kościoła mówiły następnie w nuselskim Domu Narodowym postępowe kobiety, Božena Šťastná i Anna Štechová.

Nuselska gmina wyznaniowa powstała 7 maja 1920 roku po wykładzie Karla Farskiego. Opiekę duszpasterską przejęli księża Martin Zeman, Arnošt Šimšík i Karel Janda, którzy za to zostali wyłączeni z Kościoła katolickiego. Wierni zbierali się początkowo w kościele świętego Wacława. W spisie ludności w roku 1920 do nowego Kościoła przyznawało się 38,5 procent mieszkańców Nuslí. Było to wtedy jeszcze samodzielne miasto, do Wielkiej Pragi przyłączono je dopiero w roku 1922.

Rok 1923 był przełomowy. W lutym gmina została oficjalnie zatwierdzona. Z powodu sporów z Kościołem katolickim spotkania przeniesiono do sali kina Rokoko, później znanego jako Tatra. We wrześniu Rada Starszych zebrała się po raz pierwszy w położonej naprzeciwko nuselskiej sokolni, którą gmina kupiła od Sokoła za 400 tysięcy koron. W dzień świętego Wacława w kościele świętego Wacława odprawiono po raz pierwszy nabożeństwo według liturgii patriarchy Karla Farskiego.

Przebudowę sokolni przeprowadził Augustin Korb według projektu Václava Prokopa. Uczestniczyło w niej wielu miejscowych rzemieślników, od cieśli i blacharzy po malarzy i szklarzy. Zbór został uroczyście otwarty 13 grudnia 1925 roku nabożeństwem biskupa Gustava Procházki.

Augustin Korb podarował także cztery dzwony z napisami poświęconymi Janowi Husowi, Janowi Žižce, Janowi Amosowi Komeńskiemu i Karlowi Farskiemu. W czasie protektoratu zostały zarekwirowane i przetopione na cele wojenne.

Wnętrze wyposażono w stół ofiarny autorstwa architekta Kašpara, krzyż dłuta rzeźbiarza Kotyzy, niezachowany obraz Jezusa namalowany przez Barucha oraz witraże karlińskiej firmy Veselý. Do dziś zachowały się trzy kolorowe okna w apsydzie z roku 1925 z napisami Hus, Komeński i Masaryk. Organy zakupione w roku 1928 zostały później wymienione.

W majowych dniach roku 1945 na dziedziniec zboru znoszono zabitych i rannych z barykad.