Klášter augustiniánů kanovníků na Karlově Klasztor

Klášter augustiniánů kanovníků na Karlově jest jednym z głównych budynków Nowego Miasta Pragi. Został założony w 1350 przez samego cesarza Karel IV., który w ten sposób nadal systematycznie wyposażał nową dzielnicę miasta. Karta została wydana 18 września 1350, papieskie potwierdzenie nastąpiło półtora roku później (22 lutego 1352). Budowa rozpoczęła się natychmiast w 1351 roku, a kościół został poświęcony w ramach ważnej ceremonii w 1377 roku; Karel IV. i jego syn Václav IV. byli obecni na ceremonii, a arcybiskup Jan Očko z Vlašimi prowadził ceremonię. Budowa samego kompleksu klasztornego zajęła prawdopodobnie lata. Znaczące znaczenie ma również rozwiązanie architektoniczne: kościół klasztorny ma zupełnie nietypowy oktawowy plan piętra, przez który odnosi się do kościoła koronacyjnego w Aachen i jego koordynatorem jest św. Karol Wielki jako odnawialne imperium.

Po wojnach husyckich klasztor zanikł. Ale on jestem szczęśliwy: miasto wynająłem on prywatny właściciel (1434), lecz już w 1437 rok wróciłem kanon. Zniszczone budynki zostały odrestaurowane w 1498 roku, kiedy kościół został ponownie poświęcony. Późne średniowiecze i wczesne Nowe Wieki były wieloma ranami klasztoru. W 1572 r. opat Mikuláš Venc skarżył się, że budynki zanikają; Późniejsze naprawy z 1575 r. uratowały kościół przed zachowanym do dziś sklepieniem. W 1603 rok budowla jestem uderzony błyskawica, osiem rok później (1611), kiedy on wróciłem z Niemiec on splądruję Pasow wojsko - w zasadzka poległem opat i kilka kanon. Ale klasztor się spełnił. Po zwróceniu towarów (1629) i po wojnie trzydziestoletniej, kiedy służył jako zbrojownia wojskowa, duża rekonstrukcja, prawdopodobnie zaprojektowana przez Carlo Lurago, odbyła się pod kierownictwem opata Isidora de Croce w 1653- 1658. Nowa ekspansja nastąpiła w XVIII wieku: w 1716 roku powstała nowa preliga do 1719 roku. Budynki te były już barokowe, a klasztor stopniowo zmienia twarz.

Klasztor jest ciekawą warstwą gotycką i barokową. Od gotyckiego okresu zachowały się trzy skrzydła wokół Eden, najlepiej zachowane w południowym skrzydle. Budynki pierwotnie były dwupiętrowe z korytarzem poprzecznym tylko na parterze. Zadziwiające są małe okna w pierwszych piętrach i duże okna spiczaste dawnej kaplicy św. Karola Wielkiego, który miał prostokątny plan i przeszedł przez dwa piętra. Układ był oparty na wzorze Cashew. W dzisiejszej formie kompleks posiada silne ślady barokowej rekonstrukcji: dziedziniec poddany obróbce parkowej otoczony jest barokowym budynkiem po północnej stronie nowej preliminatury, starą preliminarzem na zachodzie i kościołem na południu z gotycką oktawą łodzią, wielogonalną prezbiterią i wieżą.

W 1755 rok klasztor trafiłem pożar, który wymagam renowacja dach (1756). Koniec nadszedł pod koniec stulecia: w 1785 roku Josef II. anulował go podczas wielkich reform kościelnych i zamienił go w szpital dla śmiertelnie chorych. Pracował tu do XX wieku z okazjonalną modernizacją (1808, 1865- 1866). Od 1948 roku jest stopniowo zajmowany przez muzea - najpierw jako depozytariusz, później jako Muzeum Straży Granicznej, później jako Muzeum SNG, a od 1990 roku znajduje się tu policja Muzeum Czech, która pozostaje w budynkach do dziś.