Klášter dominikánů (Turnov) Klasztor

Klasztor Dominikanów w Turnov jest jednym z ważnych śladów średniowiecznego życia duchowego w Czechach. Dominikanie założyli ją około 1250 roku z inicjatywy Havla Lemberga, męża św. Zdislavy, który jest głęboko czczony w tych krajach. Klasztor stopniowo stał się ośrodkiem, wokół którego skupiało się wiele działań lokalnej wspólnoty chrześcijańskiej.

Szczególnie po przybyciu pana Vartenberka klasztor cieszył się ich poparciem i stał się jedną z najważniejszych instytucji w regionie. Ci szlachta zebrali się wokół braci Dominikanów i stworzyli tu swój rodzinny grób. W 1325 roku Beneš z Vartenberka zdobył pełne odpusty dla tureckich Dominikanów w Rzymie, co znacznie zwiększyło atrakcyjność klasztoru dla wierzących. Podobnie, byli zaangażowani z czasem i inni członkowie rodziny, którzy pamiętali o tym z licznymi referencjami i darami. Z inicjatywy Markarta z Vartenberg, biskupa Ołomuńca Jana do kościoła klasztornego 40 dni pobłażliwości dla tych, którzy odwiedzają go podczas świąt maryjnych i przyczyniają się do jałmużny.

Duch, że klasztor żył w tym czasie sugeruje ostatnie pisemne przesłanie z 1410 roku, kiedy Jan Žáček z Hrdoňovic założył fundację w klasztorze. Klasztor miał również stałe istnienie na terenie nowoczesnej Turnova - jego główną świątynią był tripod gotycki budynek poświęcony Maryi Dziewicy, który zawierał jedenaście ołtarzy. Architektura ta powstała stopniowo w miarę rozwoju klasztoru, a jej pozycja umocniła się.

Ale średniowieczny klasztor nie żył długo. W 1424 roku, podczas wojen husyckich, Husyci spalili go i całkowicie zrównali z ziemią. W tej nieuniknionej męczarni, także Dominikanie, którzy byli obecni, spalili się. Od tego czasu budynki klasztorne nie zostały odrestaurowane, chociaż Kościół Maryi Dziewicy częściowo przetrwał - został odrestaurowany w połowie XVI wieku i krótko służył jako braterski chór. Nowy pożar miał wpływ na budowę w 1643 roku. Z czasem świątynia była w stanie spustoszenia. W 1736 roku Tomaszowi Pleinerowi z klasztoru dominikanów w St. Gilja udało się ustanowić w kościele Bractwo Różańcowe, które przyczyniło się do pewnego odrodzenia pobożności.

Niemniej jednak świątynia nadal była zrozpaczona, budowa była w stanie zagrożenia i zagroziła upadkiem. Dlatego został w końcu zabrany, a w latach 1825-1853 została zbudowana nowa świątynia w swoim miejscu w pseudogotyku. Z oryginalnego kompleksu Dominikańskiego zachowano jedynie fundamenty murów w górnej części dawnego placu Mariánska - najnowsze, skromne świadectwo średniowiecznego klasztoru, który był kiedyś jednym z ośrodków umysłowych Turnova.