kostel Nanebevzetí Panny Marie v Jihlavě Kościół

Kościół Wniebowzięcia Maryi Panny jest kościołem parafialnym parafii Jihlava - Matki Bożej i częścią funkcjonalnego klasztoru Minorytów, który stanowi zabytek kultury Jihlava. Inicjatorem jego budowy był řád minoritů, którym nadal zarządza konwencja Jihlava.

Kościół został założony wraz z klasztorem na początku Jihlava, w przybliżeniu w połowie XIII wieku. Z XIII wieku przybywa większość murów obwodowych i skarbców statków i kapłaństwa. Budynek stopniowo się rozrastał - w latach 80-tych do zachodniego statku dodano dwie stolice, a nad ich przejściem został wyłączony dzwonek potyliczny. Na przełomie XV i XVI wieku kapłaństwo zostało rozszerzone, zamknięte pięciostronnym wnioskiem, a po wschodniej stronie dodano kaplicę św. Wolfganga. Bardziej fundamentalną transformację wprowadził barok w latach 30. XX wieku, kiedy to powstała nowa fasada z pilastrami i niszowymi rzeźbami, halą wejściową, a w 1756 roku kołem. Cmentarz w kościele został zniesiony w drugiej połowie XVI wieku. W roku 1784, w czasie kościoła, została założona parafia z świeckim księdzem, do którego minoryjczycy byli kapelanem; Minorici przejęli administrację parafialną w 1800 roku. Kompleks Klasztorski odzyskał prowincje Zakonu Mniejszości w Republice Czeskiej jako własność historyczną w 1998 roku.

Kościół charakteryzuje niezwykła orientacja - jego kapłaństwo nie idzie na wschód, jak zwykle dla kościołów, ale na południe. Według legendy kierunek ten odnosi się do rodzinnego miasta założyciela św. Franciszka z Asyżu. Budowa składa się z trzech statków oddzielonych od kapłaństwa statkiem poprzecznym. W zachodniej części statku poprzecznego znajduje się kaplica Boskiego Serca Jezusa (pierwotnie kaplica Wniebowzięcia Maryi Panny i św. Anny). W północnej części zachodniego statku jest połączony z Kaplicą Dziewicy Maryi Pomocniczej (pierwotnie Kaplica św. Wacława). Nad skrzyżowaniem z główną łodzią wyłączana jest ceglana wieża dzwonowa. Fasada kościoła zdobiona jest pięcioma posągami znajdującymi się w dziewięćdziesiątych jardach - na samym szczycie posągu Maryi Panny, w otoczeniu św. Bonaventury i św. Ludwika z Tuluzy, w dolnej części św. Franciszka z Asyżu i św. Antoniego z Padwy. Dekoracja wnętrz jest warta zwrócenia uwagi na obraz ściany Ambush Jihlava z 1402, który reprezentuje być może najstarszy znany Vedute przedstawiający miasto Jihlava. Kościół zawiera również trzy posągi świętych - Barboras, Margaret i Katarzyny. W Kaplicy Boskiego Serca Jezusa jest wystawiony od przyjścia do grzmotu.

Kościół, który kiedyś zdominował sylwetkę miasta, stopniowo tracił wiodącą pozycję ze względu na budowę sąsiednich kamienic i zwiększenie terenu o 100 do 120 cm. Do dnia dzisiejszego Msza św. odbywa się codziennie, a kościół pozostaje na terenie prowincji Zakonu Mniejszości w Republice Czeskiej. W ogrodzie klasztornym znajdują się pozostałe cztery rzeźby z wymarłej drogi krzyżowej.