Kostel svaté Anny (Rychvald) Kościół

Kościół św. Anny jest kościołem rzymskokatolickiej parafii Rychvald u Karviné. Stoi w Rychwałdzie w powiecie Karwina, na historycznym Śląsku Cieszyńskim. Wraz z zamkiem jest jednym z dwóch zabytków miasta i według strony miasta jego drugą najstarszą budowlą.

Protestancki kościół Bernarda Barskiego

Miejscowa parafia wzmiankowana jest w 1390 roku, a w spisie z 1447 roku figuruje wśród parafii dekanatu cieszyńskiego. Pierwotny drewniany kościół zniszczył w 1535 roku wielki pożar Rychwałdu. Nowy, murowany kościół kazał zbudować w innym miejscu protestancki właściciel Rychwałdu Bernard Barský z Baště, który zbudował w Rychwałdzie także zamek. Źródła podają zarówno rok 1595, jak i 1596; na zworniku sklepienia widnieje data 1596. Budowniczym był prawdopodobnie włoskojęzyczny budowniczy Bernard Leo z Locarno. Według tradycji do budowy, podobnie jak przy zamku, użyto materiału z rozebranego klasztoru benedyktynów w Orłowej.

Od protestantów do katolików

Po bitwie pod Białą Górą rozpoczęła się rekatolizacja i kościół przeszedł w ręce katolików. Kiedy dokładnie – nie wiadomo; według strony miasta stało się to podobno za właściciela Jana z Vrbna. Po wojnie trzydziestoletniej kościół był uszkodzony i długo pozostawał nieużywany. W 1759 roku konsekrował go biskup Filip Gotthard Schaffgotsch.

Późny gotyk u schyłku XVI wieku

Kościół jest jednonawowy, z wielobocznym zamknięciem i masywną czworoboczną wieżą w fasadzie zachodniej. Nawa ma gotyckie sklepienie żebrowe ze zdobionymi zwornikami. Widnieje na nich data 1596, monogram B. B. Z. B. i herb Bernarda Barskiego z Baszty. Zworniki w prezbiterium zdobią herby Bernarda z Baszty i jego żony. Smukłe okna zamknięte są łukiem ostrym z prostym maswerkiem trójliściowym. Strona miasta mówi o elementach późnego gotyku i późniejszych przeróbkach neogotyckich. Nad bocznym wejściem znajduje się od zewnątrz kamienne nadproże z takim samym reliefem jak nad wejściem do zamku.

Dzwony, cmentarz i remonty

Pierwotne dzwony zarekwirowano w czasie I wojny światowej na cele wojenne. Nowe dzwony z okresu międzywojennego, których matką chrzestną była Franziska Starhemberg, spotkał ten sam los w czasie II wojny światowej. Dziś kościół ma jeden dzwon w wieży i dzwonek żałobny. Neogotycki ołtarz pochodzi z 1895 roku. Teren wokół kościoła służył do 1908 roku jako cmentarz. W czasie okupacji niemieckiej rozebrano otaczający go niski kamienny mur, a pozostałości cmentarza zlikwidowano. W 2012 roku kościół przeszedł duży remont za 5,8 mln koron z unijnego Regionalnego Programu Operacyjnego, w ramach którego przeprowadzono też badania dendrologiczne więźby dachowej i ratownicze badania archeologiczne. Pod kościołem stoi pomnik żołnierzy poległych w I wojnie światowej.