Kostel svatého Prokopa (Butovice) Kościół
Objekt se nedochoval — na místě dnes nestojí. Následující text popisuje jeho historii, ne současnou návštěvu.
Tę stronę przetłumaczył z czeskiego translator maszynowy. Tłumaczenie nie przeszło kontroli językowej i może zawierać błędy.
Kościół św. Prokopa w Butovice, Praga, stanowi wzniosłe przypomnienie na początku XIX-wiecznej barokowej architektury, która kiedyś szczyciła wapienne klify tego historycznego regionu. Zbudowany w latach 1711-1712 pod kierunkiem architekta Pavel Ignác Bayer i finansowany przez Adama Františka ze Schwarzenberga, został poświęcony 4 lipca 1712 roku. Pomimo zniszczenia w połowie XX wieku z powodu działalności wydobywczej, kościół pozostaje znaczącym zabytkiem historycznym odzwierciedlającym bogate dziedzictwo kulturowe Pragi.
W okresie kwitnącego barokowego okresu Czech w Monarchii Habsburskiej w Europie nastąpił znaczny rozwój architektury, a Praga stała się ośrodkiem barokowej sztuki i architektury. Budowa rozpoczęła się pod koniec XVII wieku, kontynuując do początku XVIII wieku, kiedy symbolizowała religijne oddanie i osiągnięcia artystyczne.
Architektownie Kościół św. Prokopa prezentował unikatowy, sklepiony projekt typowy dla barokowego stylu. Do nawy w 1723 roku dodano sekcję, a w 1893 roku wprowadzono kolejne zmiany. Kościół miał dwa mniejsze dzwony na wieży i poddasze organów bez pedałów, dostępne przez spiralne schody z obu stron. W jego posiadaniu znajdowały się cztery ołtarze, w tym ołtarz główny poświęcony świętemu Prokopowi, zdobiony polichromowymi rzeźbami z drewna linden. Ołtarz ten ukazał również kopię cudownego obrazu św. Prokopa z klasztoru Sázava, podkreślając jego znaczenie religijne.
Znane osobistości takie jak Adam František ze Schwarzenberg odegrały kluczową rolę w zakładaniu i konserwacji kościoła. Podczas II wojny światowej, siły niemieckie zbudowały podziemny obiekt w wokół niego. Po wojnie czechosłowacka armia używała terenu do celów wojskowych, aż do jego wyburzenia w 1966 r. z powodu niestabilności strukturalnej.
Kluczowe wydarzenia obejmują jego początkową budowę i poświęcenie na początku XVIII wieku, a następnie rozszerzenia i modyfikacje na przestrzeni lat. W 1887 r. rozpoczęto działalność wydobycia wapiennego z Jaskini Svatoprokopskiej, co doprowadziło do eksplozji w 1890 r., która zniszczyła części kościoła i otaczające go struktury.
Dziś miejsce, w którym stanął Kościół św. Prokopa, nie jest już dostępne jako zabytek historyczny ze względu na jego rozbiórkę. Jednak pozostaje ważnym elementem historii Pragi, oferując wgląd w barokowy okres rozwoju architektury i kultury w Czechach. Goście zainteresowani tym dziedzictwem mogą dowiedzieć się o kościele poprzez lokalne rekordy historyczne i wycieczki z przewodnikiem, które opisują jego historię.
Kościół św. Prokopa jest świadectwem artystycznego i religijnego zapału swoich czasów, zachęcając do refleksji nad nietrwałością architektonicznych cudów i trwałym dziedzictwem, które pozostawiają. Jego historia zachęca odwiedzających do docenienia narracji kulturowych osadzonych w pejzażu Pragi, nawet jeśli nie ma już pozostałości fizycznych.
Kiedyś i dziś
Przeciągnij suwak i porównaj, jak zabytek mógł wyglądać w czasach swojego powstania, z dzisiejszym widokiem.
Wygląd historyczny po lewej to wizualizacja wygenerowana przez sztuczną inteligencję i służy jako inspiracja.
Kamienie milowe historii
- 1711
- Rozpoczęła się budowa kościoła św. Prokopa.
- 1712
- Kościół został poświęcony 4 lipca.
- 1723
- Do kościoła dodano część nawy.
- 1890
- Eksplozje spowodowane działalnością wydobywczą doprowadziły do zniszczenia części kościoła i otaczających go budowli jaskini.
Rozwój budowlany
Kościół Saint Prokop został początkowo zbudowany w latach 1711-1712 z jednogłośnym, sklepionym designem. Część nawy została dodana w 1723 roku, a kolejne zmiany wprowadzono do 1893 roku. W kościele znalazły się elementy barokowe, takie jak dwa mniejsze dzwony na wieży i poddasze bez pedałów. Mieścił cztery ołtarze, w tym ołtarz główny poświęcony świętemu Prokopowi, zdobiony polichromowymi rzeźbami z drewna Linden.
Wydarzenia historyczne
Kamień fundamentowy kościoła św. Prokopa został założony pod koniec XVII wieku, a budowa trwała do 4 lipca 1712 roku, kiedy został poświęcony.
W 1723 roku do kościoła dodano część nawy.
Podczas II wojny światowej siły niemieckie zbudowały podziemny obiekt w przestrzeniach wokół kościoła.
Po wojnie czechosłowacka armia przejęła i wykorzystała teren do celów wojskowych do czasu jego rozbiórki w 1966 roku z powodu niestabilności strukturalnej.
Ciekawostki
- Kościół św. Prokopa został zbudowany w latach 1711-1712 pod kierunkiem architekta Pavel Ignác Bayer i sfinansowany przez Adama Františka ze Schwarzenberga. - Został on poświęcony 4 lipca 1712 roku, odzwierciedlając na początku XIX wieku barokową architekturę w Pradze. - Pomimo jego zniszczenia z powodu działalności wydobywczej w połowie XX wieku, pozostaje znaczącym zabytkiem historycznym dziedzictwa kulturowego Pragi. - W kościele znajduje się jednonawowy, sklepiony projekt typowy dla stylu barokowego, z dwoma mniejszymi dzwonkami na wieży z poddaszem organów dostępnym za pomocą schodów spiralnych. - W czasie II wojny światowej, siły niemieckie zbudowały podziemny obiekt w przestrzeniach wokół kościoła.
Przewodnik
Przewodnika przeczytał syntetyczny głos stworzony przez sztuczną inteligencję.
Pokaż tekst przewodnika
Tekst przygotowała sztuczna inteligencja i nie przeszedł kontroli redakcyjnej. Może zawierać nieścisłości.
Kościół świętego Prokopa stał na szczycie wapiennych skał w Prokopském údolí. Dziś już go tam nie znajdziecie, ponieważ w 1966 roku został zburzony.
Fundamenty kościoła położono już w drugiej połowie XVII wieku. W 1711 roku przywrócono święto świętego Prokopa, a święty został ogłoszony patronem ziem czeskich. Budowa trwała dalej pod kierunkiem barokowego architekta Pavla Ignáce Bayera, który opierał się na starszych planach. Pieniądze przekazał książę Adam František ze Schwarzenberka. Kościół został poświęcony 4 lipca 1712 roku. W 1723 roku dobudowano do niego część nawy, a w 1730 roku zakrystię. Po raz ostatni remontowano go w 1893 roku.
Była to jednonawowa budowla barokowa, sklepiona, przestronna i widna. W małej wieżyczce na grzbiecie dachu wisiały dwa mniejsze dzwony. Nad głównym wejściem znajdował się obszerny chór z małymi organami bez pedału, a prowadziły na niego kręcone schody po obu stronach drzwi. Prezbiterium na planie kwadratu miało ścięte narożniki.
W kościele były cztery ołtarze. Ołtarz główny, poświęcony świętemu Prokopowi, został wyrzeźbiony z barwionego drewna lipowego i zdobiła go koronkowa ornamentyka z liści akantu. Na dole po bokach klęczało dwóch aniołów, a wokół środkowego obrazu wiły się cztery mniejsze aniołki. Na szczycie ołtarza rzeźbiarz Jan Jakub Char z Postoloprt umieścił grupę rzeźbiarską Trójcy Przenajświętszej. Ołtarz nosił też połączony herb Schwarzenbergów i Lobkowiczów, ponieważ opłacili go małżonkowie Schwarzenbergowie. W środku wisiała kopia cudownego obrazu świętego Prokopa z klasztoru w Sázavě. Namalował ją w 1712 roku praski malarz Jan Jiří Schummer. Ten sam artysta wykonał również obrazy do bocznych ołtarzy świętego Eustachego i świętego Jana Nepomucena. Trzeci ołtarz boczny był poświęcony świętemu Jakubowi, a jego obraz uważano za dzieło sztuki. Na ścianach nawy wisiały cztery duże obrazy malarza Jana Jiřího Heintscha, wśród nich obraz świętego Franciszka Borgiasza. Do kościoła trafiły prawdopodobnie ze zlikwidowanego klasztoru jezuitów.
Początkiem końca kościoła było wydobycie wapienia. W 1887 roku wyeksploatowano masyw skalny w miejscu jaskini świętego Prokopa. W 1890 roku nastąpiło wysadzenie skały wraz z resztkami jaskini i pustelnią. Kościół znalazł się w ten sposób na skraju kamieniołomu. W czasie drugiej wojny światowej Niemcy zbudowali w wyeksploatowanym kamieniołomie obiekt podziemny. Po wojnie przejęło go wojsko czechosłowackie, a kościół znalazł się wewnątrz strzeżonego terenu wojskowego. Z powodu naruszonej statyki i groźby zawalenia został ostatecznie zburzony.
Firmy w okolicy
Prowadzisz przy tym zabytku restaurację, nocleg, sklep, muzeum, wypożyczalnię, wellness lub inną usługę dla odwiedzających? Pokaż się bezpośrednio osobom, które tu zmierzają — tak zobaczą Cię w aplikacji i w sieci:
Wydarzenia w okolicy
Zdroj akcí: otevřená data měst a obcí ČR (Národní katalog otevřených dat) a kalendář akcí Národního památkového ústavu.
W okolicy
Kościół św. Prokopa znajdował się w wapiennych klifach Butovice, niedaleko Pragi. Obszar znany jest ze swojego naturalnego piękna i znaczenia historycznego, w tym Jaskinia Svatoprotopská.
Wizualizacje i widoki artystyczne
Wizualizacje są generowane przez sztuczną inteligencję i służą jako inspiracja.
Zdjęcia z okolicy
Prawdziwe zdjęcia wykonane w pobliżu zabytku
Zdroj a licence jsou uvedeny u každého snímku.
Atmosfera miejsca
Wizualizację atmosferyczną otoczenia i epoki stworzyła sztuczna inteligencja. To nie jest prawdziwe nagranie miejsca.
Wskazówki od odwiedzających
Brak wskazówek. Bądź pierwszy!
Zaloguj się i dodaj swoją wskazówkę.
Źródła i literatura
Zdjęcia: CZ: Autorem této fotografie je neznámá osoba. EN: Author of this photo is unknown person. / Public domain — Wikimedia Commons. Autor i licencja pojawią się także po najechaniu na zdjęcie.
Faktickým podkladem tohoto textu byl článek na Wikipedii, jehož autory jsou přispěvatelé Wikipedie. Článek je dostupný pod licencí CC BY-SA 4.0.
Lokalizacja na mapie
Więcej zabytków – Praha
Pokaż wszystkie w gminie
Příběhy a pověsti
Legendy, pověsti a příběhy spjaté s touto památkou
Fotografie návštěvníků
Zatím žádné fotografie. Buďte první, kdo přidá fotografii z návštěvy!
Zaloguj się a přidejte svou fotografii nebo hodnoťte.
Za ověřenou návštěvu v aplikaci získáte víc bodů — poznáme podle GPS, že jste na místě.
Recenzje i komentarze