Kotnov Zamek

Kotnov, kterému se také říká Hradiště, je zamek w Táboře, który został później przebudowany na browar. Leży na cyplu ostrogi w południowo-zachodniej części historycznego centrum miasta. Cały kompleks jest zabytkiem kultury, a od roku 1962 jest wraz z Bechyňską bramą narodowym zabytkiem kultury.

Zamek założył król Přemysl Otakar II jako zamek miejski. Stał jednak poza obszarem samego miasta, które nazywało się Hradiště. Pierwsza pisemna wzmianka o zamku pochodzi z roku 1370. Miasta wtedy już nie było, a to miejsce należało do panów z Ústí. Po założeniu Tábora zamek stał się częścią jego murów obronnych, a w latach trzydziestych piętnastego wieku jego fortyfikacje zostały ulepszone. Przełom przyniósł pożar w roku 1532. Potem zamek zaczął służyć potrzebom gospodarczym browaru i wiele zamkowych budowli zostało stopniowo rozebranych.

Zamek miał pięcioboczny plan i chroniło go co najmniej cztery wieże. Z okrągłej wieży w południowo-wschodnim narożniku zostal tylko niewielki fragment muru, a graniastosłupowa wieża w narożniku północno-zachodnim zachowała się częściowo. Budynki mieszkalne zastąpiły nowo wzniesione budynki browarowe. Po wschodniej stronie stała kiedyś czworoboczna wieża mieszkalna i pałac o trzech pomieszczeniach. Wzdłuż muru na północnym zachodzie stał długi budynek, którego część się zachowała. Jądro zamku ze wszystkich stron otaczał parkan.

Najlepiej zachowaną i najbardziej wyrazistą budowlą jest okrągła wieża bateryjna. Zbudowano ją najpewniej po roku 1532, a w parterze i na pierwszym piętrze wykorzystano pozostałość starszej wieży. W murze widać dwie fazy budowy. Najpierw powstało niższe piętro z trzema strzelnicami, które rozszerzają się na obie strony. Później dobudowano wyższą część ze strzelnicami, przez które mógł uchodzić dym.

Do parteru prowadzi kręty korytarzyk zakończony małym gotycko-renesansowym portalem. Pod nowoczesnym drewnianym stropem widać pozostałości nieistniejącego sklepienia krzyżowego bez żeber. W murze później przebito strzelnicę armatnią. Podobna strzelnica na pierwszym piętrze umożliwiała strzelanie skośnie w dół. Na trzecim piętrze znajdują się trzy obszerne trapezowe komory na działa, ze śladami po urządzeniu, które pomagało manipulować ciężkimi lufami. Piętro wietrzyły dwa otwory. Trzy mniejsze strzelnice ma też czwarte piętro. To piętro prawdopodobnie wietrzyły otwory między kroksztynami, które podtrzymują obejście. Ze strzelnic w kształcie dziurki od klucza w murze piersiowym obejścia obrońcy mogli strzelać z hakownic, które opierali o wsunięte belki.