Kotviny (hrad) Ruina

Na ostrohu, który wybiega ze zbocza Humnického vrchu w górach Doupovských, leży ruina zamku, tradycyjnie zwanego Kleinštejn. Miejsce to znajduje się na skraju poligonu wojskowego Hradiště, około półtora kilometra na południowy zachód od Kotviny koło Klášterce nad Ohří.

Początki zamku są niejasne. Po raz pierwszy wspomina się o nim w roku 1435, kiedy należał do Žibřida ze Žďáru. Wkrótce potem zdobył go Vojtěch z Doupova. Prowadził on spór z Vendem z Illburka, panem sąsiedniego zamku Egerberk. Ze skargi sądowej, którą Vojtěch złożył w roku 1437, dowiadujemy się, że niejaki Jan z namowy Venda Kleinštejn zdobył i zburzył.

Nie jest jednak całkiem pewne, że nazwa Kleinštejn naprawdę należy do tej właśnie ruiny. Źródła pisane wspominają zamek tylko w piętnastym wieku. Większość znalezisk archeologicznych jest tymczasem starsza, pochodzi z czasów od połowy trzynastego do czternastego wieku. Z piętnastego wieku pochodzi tylko niewielka część. Jiří Úlovec zaproponował więc powiązanie wiadomości o Kleinštejnie z gródkiem obronnym koło nieistniejącej już wsi Zakšov. Przeciwko temu przemawiają jednak jego niewielkie rozmiary. Na rzecz ruiny na Humnickém vrchu świadczy przynajmniej mniejsza ilość ceramiki z piętnastego wieku. Poza tym uważa się, że niewielkie badania archeologiczne objęły tylko pagórek z zawalonego muru, a nie warstwę z czasów, gdy zamek był zamieszkany. Historyk August Sedláček powiązał to miejsce z nazwą Kleinštejn także dlatego, że tamtejszy las nazywano Klingenstein.

Zamek był jednoczłonowy i miał plan trapezu. Otaczał go mur obronny o grubości 180 centymetrów. Jego główną obroną była okrągła wieża we wschodnim narożniku, którą fachowo nazywa się bergfrit. Miała średnicę około dziesięciu metrów i mury grube na 3,7 metra. Dziś zostały z nich tylko około dwa metry wysokości. Wieża była najprawdopodobniej zaopatrzona w ostrogę, czyli krawędź zwróconą ku atakującym. Pod nią, mniej więcej pośrodku strony południowej, znajdowała się brama. Po północnej stronie dziedzińca stał częściowo podpiwniczony pałac w kształcie litery L, podzielony kilkoma przegrodami. Pozostałości w terenie wskazują, że w południowo-zachodnim narożniku stał jeszcze jeden budynek.

Cały zamek otaczał mur przedmurza o grubości 80 centymetrów. Między nim a głównym murem powstał w ten sposób pas szeroki na około pięć metrów, który nazywa się parkanem. Stronę południową, skąd najłatwiej było dostać się do zamku, chroniła fosa, dziś częściowo zasypana. Przed nią znajdowało się prawdopodobnie przedzamcze.