Letenský kolotoč Inne

Letenský kolotoč jest unikalnym zabytkiem technicznym z 1892 roku, który stoi na planie Letenské w Pradze przed Narodowym Muzeum Technicznym. Jest to druga najstarsza zachowana karuzela podłogowa w Europie. Jest ona szczególnie unikalna z postaciami koni, które są pokryte prawdziwą skórą konia. Po ciężkiej rekonstrukcji budynek został ponownie otwarty dla publiczności w 2022 r.

Historia atrakcji rozpoczęła się w 1892 roku, kiedy to zbudował ją właściciel Josef Nebeský. Projekt i faktyczna realizacja zostały dostarczone przez stolarza mistrza Matěj Bílek. Początkowo karuzela znajdowała się w Royal Vinohrady w pobliżu tawerny Kravina. Ponieważ była to tymczasowa drewniana konstrukcja, nie była wówczas objęta pozwoleniem na budowę. Dokładna data rozpoczęcia nie jest zatem znana, ale zakłada się, że służył już w sezonie letnim 1892. W 1894 karuzela została przeniesiona do Letna, gdzie pracowała w miesiącach letnich do lat 90.

Konstrukcja składa się z neorenesansowego drewnianego pawilonu na planie podłogi regularnego dwunastnicy 12 metrów. Konstrukcja wykorzystuje system belki z wypełnieniami desek i jest wykończona dachem igły z latarnią, która osiąga wysokość 7.7 m. Ściany objazdowe mają 4,5 metra wysokości i znajdują się pod podejrzeniem. Po przeniesieniu do Letna, wejścia zostały uzupełnione żelaznymi rolety przesuwne. Wnętrze skrywa gramofon o średnicy 7,6 metra z postaciami koni i samochodów. Centralna kolumna jest zdobiona przez trzech rycerzy w zbroi z papieru.

Oryginalny napęd został dostarczony przez człowieka, który wszedł pod podłogę w kółko i pchnął windę. Po przeniesieniu do Letna, system ten został zastąpiony ręcznym napędem za pomocą uchwytu za pomocą koła zamachowego. W 1930 roku zainstalowano pierwszy silnik elektryczny, który w 1981 roku zastąpił silnik marki MEZ. W ramach ostatniej rekonstrukcji, zakończonej w 2022 roku, zainstalowano nowy trzyfazowy asynchroniczny silnik.

Właścicielem budynku jest Narodowe Muzeum Techniczne od początku Josef Nebeský, od 2004 roku. W 1991 roku karuzela została uznana za zabytek kultury. Dramatyczne wydarzenia obejmują 1994, kiedy historyczna orkiestra marki Dalibor i dzwon zostały skradzione z wnętrza. Podczas odbudowy, która kosztowała około 23 miliony koron, od 1910 r. zakupiono zastępczą orkiestrę atlantycką. Oryginalna kolekcja 21 koni została zredukowana do 18 sztuk. Czterech z nich, o imieniu Lightning, Flora, Poly i Shemik, zachowało oryginalne siodełka i węzły.

Obecnie karuzela działa od kwietnia do października i jest przeznaczona dla dzieci w wieku dwóch lat i dorosłych do 100 kilogramów wagi. Zwiedzanie tego pomnika daje możliwość zobaczenia zachowanych dowodów okresu rozrywki ludowej i sztuki stolarskiej pod koniec XIX wieku. Dla swojej wyjątkowości technicznej i wartości historycznej karuzela stanowi ważny cel dla każdej osoby zainteresowanej dziedzictwem technicznym Pragi.