Majorka Zagroda

Witamy w Dejvice Pragi. Zatrzymaj się na chwilę, weź oddech i rozejrzyj się. Stoisz przed obszarem o nazwie Majorka. Na pierwszy rzut oka, może się wydawać, że to tylko kolejna część rozwoju miasta, ale jeśli przyjrzeć się bliżej kształtom budynków i poczuć atmosferę tego miejsca, zaczynasz odczuwać obecność wielu wieków historii. Jest to miejsce, gdzie tradycja rolnicza napotkała wzrost przemysłowy i ostatecznie nowoczesną naukę. Wróćmy razem w czasie, głęboko w XVI wieku, kiedy otoczenie wyglądało zupełnie inaczej niż dziś. Wyobraź sobie rozległe tereny zielone, spokojne drogi, a przede wszystkim niekończące się rzędy winorośli. To tutaj, w roku pięćset siedemdziesiąt dwa, historia tego miejsca, jak wiemy, zaczęło. Był tam mężczyzna o nazwisku Hanuš Denk. Nie była to wtedy jedna wielka posiadłość, ale raczej zbiór pięciu oddzielnych, mniejszych winnic. Ale Hanuš Denk miał wizję i połączył te pięć małych jednostek w jedną większą gospodarkę. Aby wyobrazić sobie rozmiar winnic, które współpracowały wtedy, musimy użyć staromodnych pomiarów. Cały obszar miał powierzchnię czternaście set. Strych był wówczas wspólną jednostką obszaru, a mimo iż nie używamy już takiego słowa we wspólnych słowach, w kontekście ówczesnej gospodarki był to bardzo przyzwoity obszar, który pozwolił przemysłowi winiarskiemu rozwijać się i rozwijać. Teraz zwróć uwagę na nazwę, którą czytasz na wykresach lub słyszysz na mapach dzisiaj. CZECH UWAGA: Słowo Majorka brzmi egzotycznie, prawie jak nazwa odległej wyspy, ale prawda jest o wiele bardziej uziemiona i ściśle związana z ludźmi, którzy tu mieszkali. W XVII wieku posiadłość trafiła w ręce właściciela Eliáš Magaur z Greifenau. To jego imię stało się podstawą nazwy całego kampusu. Miejsce pierwotnie nazywało się Magourka. Jak jednak wiemy, język jest żywym organizmem, a słowa z czasem się zmieniają. Magourka stała się Makourką stopniowo i wraz z nadejściem XX wieku nazwa została w końcu przekształcona w dzisiejszego majora. Fascynujące jest, że jedna nazwa rodziny stopniowo przybiera formę, która przypomina nam dziś o obszarach śródziemnomorskich, chociaż korzenie tego miejsca są mocno osadzone w Pradze. Teraz spójrzcie na architekturę budynków przed wami. Poczuj ich kształty i sposób dystrybucji. Mimo że obszar ten przeszedł wiele modyfikacji, nadal istnieją ślady różnych wieków. Jednym z najważniejszych elementów jest kaplica Niepokalanego Poczęcia Maryi Panny. Został zbudowany w roku 716 dzięki inicjatywie Deana Tobiasa Vojtěcha Opitza. Była to budowa w stylu późnobarokowym, która przyniosła rolnictwu odrobinę duchowości i elegancji. Chociaż z czasem wiele się zmieniło, istnienie takiej kaplicy pokazuje, jak ważna była wiara w życie ludzi w tym czasie i jak próbowali nacjonalizować swoje otoczenie. W ramach zmian architektonicznych w późniejszych czasach Ludvík Melzer również opuścił swój ślad, którego praca pomogła ukształtować formę, którą znamy dzisiaj. Ale kiedy ruszymy naprzód w czasie, odkrywamy, że Majorka nie chodziło tylko o wino i modlitwy. XIX wiek przyniósł ze sobą epokę rewolucji przemysłowej, a wraz z nią radykalną zmianę funkcji tego miejsca. W tysiącach osiemset sześćdziesiąt cztery było wielkie zamieszanie. W związku z zakupem gruntu dla nowej kolei, rozpoczęła się tu operacja z cegły. Wyobraź sobie kontrast. Ciche winnice z zapachem winogron zostały zastąpione przez hałas, dym i ciężką pracę z gliny i ognia. Majorka stał się miejscem produkcji materiałów budowlanych, które pomogły zbudować rosnącą Pragę. Ale nawet to nie był koniec transformacji. Później lokale zamieniły się w fabrykę butów, co tylko potwierdza niesamowitą zdolność tego miejsca do przystosowania się do potrzeb okresu. Od farmy do cegły do produkcji butów. To miejsce jest powiązane z nazwiskami wielu osobowości, które zostawiły swoje odciski. Oprócz wyżej wymienionych Hanuš Denko, Elias Magaur lub Tobias Vojtěv Opitz, nazwy takie jak František Dittrich, Isidor Schmied lub Antonín Klecanda pojawiają się w historii. Mieszkali tutaj, pracowali, robili interesy, a może nawet marzyli. Każdy z nich dodał do majora rozdział, czy to był boom ekonomiczny, przemysłowy boom, czy zachowanie tradycji. Dziś na Majorce nie znajdziesz winnic, cegieł, maszyn obuwniczych. Jeśli przyjrzycie się obecnemu wykorzystaniu budynków, zobaczycie, że Instytut Hydrodynamiki Akademii Nauk Republiki Czeskiej znajduje się tutaj. Fascynujący obrót. Miejsce, w którym wcześniej istniała praca z gliną i skórą, jest obecnie centrum najlepszych badań naukowych, gdzie bada się przepływ cieczy i gazów. Nauka zastąpiła statek, ale historyczne mury pozostały. To dzięki temu, że nieruchomość została wpisana na listę prawdziwych zabytków kultury w roku dziewięćset i pięćdziesiąt osiem, Majorka zachował swoją tożsamość i unikalny charakter w środku nowoczesnego miasta. Interesującą rzeczą, która może cię zainteresować jest zmiana nazwy, o której mówiliśmy. To rodzaj tajemnicy językowej, która pokazuje nam, jak język ludzi może zmienić rzeczywistość. Kto powiedziałby w tysiąc siedemset pięćdziesiąt, że majątek nazwany po panu Magaurze będzie postrzegany jako Majorka dla dwóch ścian? Jest to przypomnienie, że w historii nie chodzi tylko o dane i fakty, ale także o to, jak myślimy o rzeczach i jak je nazywamy. Teraz zachęcam was do rozejrzenia się w spokoju. Spójrz przez fasadę budynków, poczuj ich rytm i spróbuj sobie wyobrazić, jak dźwięki zmieniły się przez 500 lat. Od szelestu liści winorośli, do wałęsania pieców, do cichej dyskusji naukowców w laboratoriach. Majorka jest żywym dowodem, że nic nie jest statyczne i że nawet mała posiadłość w Dejvice może nieść całą historię rozwoju Czech. Dziękuję za towarzyszenie mi w tej krótkiej podróży w czasie. Mam nadzieję, że interesuje cię historia majora i że patrzysz teraz na te budynki z różnymi oczami. Teraz można kontynuować spacer Dejvicemi i odkryć inne ukryte zakątki naszego miasta. Miłego dnia i wiele innych obserwacji. Do widzenia.