Šmukýřka Zagroda

Šmukýřka to rozległy majątek historyczny. Położony na wzgórzu w Košíří w pobliżu ostatecznego przystanku autobusowego numer 123, w miejscach byłej kartuzjańskiej winnicy Starka. Ten barokowy obiekt, którego obecna forma powstała w XVIII i XIX wieku, jest ważny w historii jego budowy, barokowej kaplicy św. Prokopa i zachowany przez malarstwo malarza Mikolasa Alša z 1908 roku.

Historia tego miejsca sięga XV wieku. W tym czasie, rozległa kartuzjańska winnica była 50 strychelles, co odpowiada nieco ponad 14 hektarów. Po zniszczeniu klasztoru kartuzjańskiego w Smichovie winnica została skonfiskowana przez wioskę Praską. W 1442 sprzedała go staremu miastu Václav z grobowca. Sześć lat później kupił go Kliment Krček, po czym szczyt został nazwany Krček Mountain. Nazwa Šmukýřka pojawiła się po raz pierwszy w księgach winnic około 1695 roku. Odnosi się do jednego z pierwszych bogatych właścicieli, którzy byli ozdobą lub smerfem. Gospodarstwo jest udokumentowane dopiero w Šmukyřice od 1713 roku.

Architektura gospodarstwa jest przykładem letniej rezydencji związanej z działalnością rolniczą. Główny budynek mieszkalny jest piętrowy. Ma półpiętro i valb dach, którego fundament pochodzi z końca XVIII wieku. Budynek nosi elementy klasycystycznej adaptacji z pierwszego kwartału XIX wieku. Fasada podwórza jest symetryczna z segmentowanymi drzwiami na osi środkowej. Okna półpiętrowe są półokrągłe, fasada ulicy jest gładka z szamponem pasa wokół okien. Wokół dużego prostokątnego dziedzińca z dwoma wejściami są zgrupowane budynki gospodarcze. Obejmują one stajnie, domy owcze, szopę, stodołę i spichlerz, w których piwnicy są ukryte pozostałości oryginalnej barokowej posiadłości. Częścią kompleksu w niedostępnej części ogrodu jest również barokowa kaplica św. Prokopa na wydłużonym planie piętra sześciokątnego z dachem i latarnią, salą terrena i domem ogrodowym.

Historia właścicieli obejmuje wieś Praga, Václav z Hrobka od 1442, Klimenta Krčka od 1448 i od połowy XIX wieku do 1921 roku rodziny Linhartów. Josef Linhart był ważnym czeskim politykiem miejskim, budowniczym i burmistrzem Smíchov. Jego rodzina posiadała małe imperium, w tym inne domy koszykarskie, Turbo i wymarłą Vojankę. Okres powojenny jest związany z odbudową katastratury Košíří, gdzie przeniesiono obszar regionu Mejhoří i innych osad, takich jak Božinka, Mechurka, Bulovka czy Salomon. W XX wieku ogród Šmukěřky służył do nauczania, a część do budowy garaży. W ciągu dekady budynek służył do różnych celów magazynowych w Pradze hurtowych, Presco Group i Prague City Theatre.

Kluczowe wydarzenia obejmują rok 1442 i sprzedaż winnicy, rok 1713 z pierwszą udokumentowaną wzmianką o posiadłości i okres 1904 do 1909, kiedy to msza odbyła się w naprawionej kaplicy St. Prokopa. Rok 1964 jest również ważny, gdy Šmukýřka został włączony do listy zabytków kultury. Rok 1908 jest niezwykłą atrakcją. Następnie malarz Mikoláš Aleš podczas wizyt w rodzinie Linhart stworzył na ścianie posiadłości herb króla Jerzego Poděbrada. To pewnie jego jedyny ręczny obraz na ścianie.

Obecnie ten monument- chroniony obiekt jest w złym stanie budowlanym - technicznym. Budynki gospodarcze są uszkodzone i malowane, a pomieszczenia nie są łatwo dostępne dla ogółu społeczeństwa. Po restytucji, osiem osób fizycznych dzieli własność. Stopniowo uprawiają ogród i jego części, w tym kaplicę św. Prokopa. Šmukýřka stanowi cenny dowód historycznego rozwoju osad podmiejskich. Warto zwrócić uwagę na zachowane warstwy budynków i unikalne ślady kulturowe.