Tvrz Bošovice Gródek

Tvrz Bošovice to pomnik renesansowy w miejscowości Bošovice w Vyškovsku. Jej historia sięga końca XIV wieku. Budynek ten stanowi znaczną dominującą część wsi i należy do niewielu Morawskich twierdz, które przetrwały do dziś.

Istnieją tylko doniesienia o najstarszej historii tej strony. Petr z Bošovic jest wymieniony w 1298; Zakłada się, że na miejscu dzisiejszego kamiennego budynku stoi starsza drewniana forteca. Na piśmie, istnienie umocnionego miejsca nie jest bezpiecznie udokumentowane do 1398 roku jako własność panów Kunštát. Podczas walk między Margrabem Joštem i Prokopem na początku XV wieku fort został prawdopodobnie zniszczony, ponieważ zapisy z 1408 i 1415 nazywają go pustoszałym lub wymienić tylko gołe wzgórze.

Budowa nowej kamiennej twierdzy z cegły i kamienia sięga 1415 roku, kiedy Jimram z Doubravice zdecydował się na nią. W XV wieku budowla została rozbudowana, prawdopodobnie pod kierunkiem Jana Zají z Valdek, który uzyskał ją w latach 1423-1434. Vladykowie z Polanki, którzy byli właścicielami budynku od 1481 roku, zasłużyli na późną gotycką formę i inne modyfikacje w XVI wieku. W tym czasie wieża strażnicza została podniesiona, pomieszczenia były zasłonięte, a renesansowe skrzydło zostało utworzone w miejscu pierwotnego rowu obronnego.

Oryginalny system obronny składał się z głębokiej i szerokiej fosy otaczającej obiekt ze wszystkich stron, pokrytej glinianym koralem ze wzmocnioną dębową palisadą. Dostęp zapewniła rampa prowadząca do bramy w ścianie i drewniany most. Na środku dziedzińca była głęboka studnia. W kwaterze mieszkalnej był jednopiętrowy pałac z dwoma świetlikami na parterze i dwoma na podłodze.

Forteca często zmienia właścicieli na przestrzeni wieków. Po dżentelmenach z Kunštát, Jan Kos z Okrasovice, Jimram z Doubravice i Jan Zajíc z Valdek w 1481, mistrzowie z Polanka zabrali go. Od 1627 został właścicielem Maxmilián z Lichtenštejna i pozostawał w posiadaniu tej rodziny przez kolejne 300 lat. Jednakże okres ten był stopniowym spadkiem. obiekt przestał pełnić funkcję rezydencji szlachetnej i był wykorzystywany jako rezydencja urzędników lub spichlerza.

Po II wojnie światowej fort służył jako ośrodek społeczny. W latach 80-tych przeszedł nierozważną i niedokończoną rekonstrukcję, która zniszczyła wiele oryginalnych elementów architektonicznych. Po 1989 roku, prace zostały przerwane w wyniku restytucji oryginalnych właścicieli. Od 1997 roku twierdza jest chroniona jako zabytek kultury nieruchomości Republiki Czeskiej, ale jej stan budowy pozostaje na dłuższą metę.

Pomnik ten stanowi cenny dowód na rozwój arystokratycznej rezydencji od średniowiecza po renesans. Pomimo fatalnego stanu technicznego pozostaje ważnym punktem historycznym, który pokazuje zmiany w architekturze morawskiej na przestrzeni wieków.