Verušičky Pałac

Verušičky jest zamkiem w rdzeniu miejscowości o tej samej nazwie w dzielnicy Karlovy Vary. Ich obecna forma pochodzi z neogotyckiej odbudowy z XIX wieku. Od 1964 roku budynek jest chroniony jako zabytek kultury.

Korzenie Verusicek pochodzą z lat 50. XX wieku, kiedy Volf ze Štampachu nabył je i założył nową twierdzę. Zostało to udokumentowane w 1556 roku. Po śmierci Volfe 'a w 1557 roku, jego córka Anna odziedziczyła majątek. Po pierwsze jednak musiała pozwać swojego wujka Kryštofa ze Sztampachu o prawo do własności. Anna później poślubiła Sezima Miřkovskiego ze Stropčice. W 1601 roku mężowie sprzedali posiadłość Jachiemu Ondrejowi Šlikowi.

Wśród pozostałych właścicieli był Prokop Dvořecký z Olbramovice, od 1605 Stepan Šlik i Fabian Šebestián Pröllhofer z Perkersdorf, który kupił farmę w 1608 roku i dołączył do Manor Luk, przez który Verušičky pozostał do 1711 roku. Od XVIII wieku właściciele coraz częściej się zmieniają. W 1711 roku nieruchomość została kupiona przez hrabiego František Helfried Voračický z Paběnic, ale cztery lata później została nabyta przez František Ladislav Josef Nesslinger ze Schelchengrabenu. Poniższy łańcuch był długi: Marie Elizabeth Kfelířová z Zakšov (1741), František Xaver Putz z Brandenbach (1758), František Antonín Nostic (1774), Friedrich Nostic i Kaspar Friedrich Josef z Overschie (1798), a później jego syn Renatus. To Nostics przebudowało stary fort w barokowy zamek.

Na początku XIX wieku (1810) Karol z Thysebaert wygrał posiadłość ze swoim synem August. Od 1830 r. należał do małego miasteczka Jana Antonína Hladika, po jego śmierci jego siostrzenicy Antonii z Neuberg. Poszli za Josephem i Vilhelminą Hetzel. Karlovy Vary budowniczy Josef Waldert kupił zamek 24 stycznia 1908 za 180 760 sztuk złota i mieszkał tutaj z rodziną. Podczas I wojny światowej, czyli 4 kwietnia 1918, Waldert podarował zamek swojemu synowi Józefowi i jego żonie Marthy (urodzonej Deimlinga). Syn sprzedał go podczas II wojny światowej, 11 kwietnia 1942, Meldiorowi Dresserowi. Dresser został skonfiskowany około trzech lat później. W drugiej połowie XX wieku zamek został przejęty przez państwo. Niska konserwacja doprowadziła do stopniowej dewastacji budynku, która zakończyła się częściowym zawaleniem północnego portu skrzydłowego.

Historia budowy Verusicek zaczyna się od jednej prostokątnej twierdzy o wymiarach 27 × 18 metrów z budynkami o grubości do 1,5 metra. Na parterze znajdował się korytarz, kuchnia i boki innego pokoju. Według starych opisów, pomieszczenia miały łuki, ale zostały usunięte podczas barokowej odbudowy. W tym czasie powstało wschodnie skrzydło piętrowe z nowymi schodami, na północnym froncie zbudowano risalit, a na północny zachód od Narohi, pokój na parterze został wygrany przez sklepienie z trójkątnymi sekcjami. Na południowej stronie postawiono nowe wejście z dwuramiennymi schodami. XIX wiek przyniósł neogotycką rekonstrukcję: pozostałe skarbce zostały zniszczone, schody przed frontem południowym zostały zastąpione balkonem, a dwa północne skrzydła ozdobione ośmiostronnymi wieżyczkami.

Zamek stoi pośrodku wsi, ale nie jest dostępny dla publiczności. Nie ma tras turystycznych przez wioskę lub jej okolice, więc Verušičky zachowuje charakter raczej ukrytego obiektu szczególnie interesujące dla architektonicznie zorientowanych odwiedzających i miłośników lokalnej historii.