Všeruby Zamek

Zamek Všeruby został zbudowany jako rezydencja w rzymskim kościele Tribune St. Martin. Pierwszym dobrze udokumentowanym właścicielem był Hrodibor, królewski stolarz, wspomniany w 1212 roku. Jego syn Hrodibor i wnuk Vice- Mile mieszkali tu do 1269 roku, kiedy jeden z nich miał kamienny zamek zbudowany na końcu wyspy. W tym samym roku, w obecności 26 szlacheckich lordów, nadal dyskutowano o sporze prawnym pomiędzy klasztorem Pilsen i Vavríc z Pňovan.

Informacja o zamku w następnych stuleciach jest cienka. W 1363 roku jest zapis, w którym Anna, wdowa po Janie z Wisterubu, potwierdza spuściznę męża. W latach siedemdziesiątych XIV wieku część majątku należała do braci bawarskich i do wikariusza Jindřicha z Jezerubu. W 1378 roku Bawaria sprzedała jego część Jindřichowi z Rabštejn i przeprowadziła się do Sørec. Ziemia stopniowo przechodzi w ręce innych gałęzi rodziny Gutsteina - najpierw połowy Gutstejn, potem jego brata Jetřicha, który zmarł w 1417 roku. Bracia Burjan i Jan, synowie Jetřicha, byli wpływowymi członkami Pilsen Landfryd, którzy od dawna stawiali czoła siłom husyckim. Dalsze doniesienia o losie zamku podczas wojen husyckich nie są utrzymywane, ale zakłada się, że Husyta nie został podbity.

Burjan II, syn Burjan, był zamieszany w konflikty zbrojne swoich czasów. Według doniesień uczestniczył w próbie podboju zamku w Podmoklechu i kiedy armia королевská Jiří z Poděbrad została przejęta przez pobliskiego Frumštejn, Burjan przejął ją z powrotem, kierując jednością Greekhora i dołączył do wszechobecnego majątku. W tej epoce zamek był uzbrojony w bastion artyleryjski.

Syn Burjanowa, Jiří Všerubský z Gutštejna, zwykle zajmował się swoimi sporami wojskowymi. W 1505 roku sprzedał miasto i wypowiedział wojnę królowi. Później amnestia przywróciła go na ziemię. Zamek w Meksyku kupił główne linie rodziny Gutstein; żona Jiří Anna ze Smiřice i syn Jan przebywali w zamku pod nadzorem strażnika Jetřich z Gutštejn. Po śmierci Jetřicha, John sprzedał w 1520 roku rycerzom Všeruby Petrę Kokořovci od Kokořova. Syn Petrova Jiří przeniósł się do zamku w Štišku i zamek został szybko spustoszony. Kiedy synowie George 'a dzielili majątek w 1584 roku, zamek nie pojawia się już w dokumentach.

Z punktu widzenia konstrukcji zamek miał dwuczęściowy układ. Przepowiednia z kościołem św. Marcina była rzekomo chroniona dwoma okopami, ale teren został zmodyfikowany od połowy XIX wieku, a fortyfikacja prawie zniknęła. Rzeczywisty rdzeń zamku był kwadratowy o wymiarach 33 × 38 metrów, położony pod kościołem i oddzielony głęboką fosą wyrzeźbioną w skale. Nie znamy struktury wewnętrznej, później została złamana przez kopalnię kamienia. Sądzimy, że zachodnia strona służyła jako kuchnia.

Goście mogą teraz zobaczyć dostępny cmentarz z kościołem na podwórku. Ścieżka wzdłuż zachodniego muru cmentarza prowadzi do własnego zamkowego rdzenia, prowadząc do rowu szyi.