Zámek Chotěboř Pałac

Zámek Chotěboř stoi na północnym skraju miasta Chotěboř, około czternastu kilometrów na północny wschód od Havlíčkova Brodu. Jest to wczesnobarokowa budowla z początku osiemnastego wieku, a od roku tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego trzeciego jest zabytkiem kultury.

Chotěboř po raz pierwszy wspomniana jest w roku tysiąc dwieście sześćdziesiątym piątym. W okolicy były kopalnie srebra, a miasto leżało na skrzyżowaniu ziemskich szlaków. Dlatego osadę w roku tysiąc trzysta dwudziestym dziewiątym kupił król Jan Luksemburski, a dwa lata później nadał jej prawa miejskie. W miejscu dzisiejszego zamku stała gotycka twierdza, którą potwierdzili archeolodzy. Kto ją zbudował, nie wiadomo, najpewniej stało się to w drugiej połowie czternastego wieku. Służyła głównie gospodarce i zarządzaniu dobrami, a w mniejszym stopniu jako siedziba właścicieli. W połowie siedemnastego wieku popadała w ruinę, a w roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiątym drugim prawdopodobnie zniszczył ją pożar.

W roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiątym ósmym dobra zdobyli Kinscy. W latach tysiąc siedemset pierwszym do tysiąc siedemset drugiego na fundamentach twierdzy wyrósł nowy zamek z kaplicą Najświętszej Trójcy. Właściciele zmieniali się potem często, ale zamek przeszedł tylko drobne przeróbki. W roku tysiąc osiemset trzydziestym szóstym dobra przez małżeństwo zdobył Jan Josef Dobrzenský. Od tego czasu zamek należy do rodu Dobřenských z Dobřenic, z przerwą w latach tysiąc dziewięćset czterdziestego ósmego do tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego drugiego. W drugiej połowie dziewiętnastego wieku część pierwszego piętra otrzymała neorenesansowy wygląd i powstał rozległy park angielski. Po pożarze w roku tysiąc dziewięćset dwudziestym siódmym zamek został odnowiony i wtedy zyskał dzwonnicę nad skrzydłem północnym. Gdy rodzina w roku tysiąc dziewięćset czterdziestym ósmym wyemigrowała, zamek przejęło państwo. Od roku tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego drugiego mieściło się w nim muzeum miejskie, i to aż do końca roku dwa tysiące dziewiętnastego. Dobřenscy odzyskali zamek w roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym drugim.

Zamek jest jednopiętrowym budynkiem na planie czworoboku, z dachem mansardowym. Dziewięcioosiową fasadą północną prowadzi przejazd na arkadowy dziedziniec. Od strony południowej prowadzi taras z dwubiegowymi schodami do ogrodu. Skrzydło wschodnie ma grubsze mury i gotyckie piwnice, które pozostały z pierwotnej twierdzy. Znajduje się w nim także kaplica Najświętszej Trójcy, zachowana w postaci z osiemnastego wieku, z barokowym portalem, freskami i dekoracją stiukową.

Wokół zamku rozciąga się park krajobrazowy o powierzchni około piętnastu hektarów. Znajdziemy w nim Górny i Dolny Staw Zamkowy oraz aleję lipową. Stoi tu także klasycystyczny dworek mieszkalny i kilka chronionych dzieł rzeźbiarskich. Należą do nich nagrobek rycerza Jana Pavla z Brachfeldu i jego żony Johany z roku tysiąc osiemset trzynastego oraz piaskowcowa fontanna z półpostacią mężczyzny niosącego misę. Dalej barokowa figura świętego Jana Nepomucena z roku tysiąc siedemset dwudziestego, przeniesiona z wsi Jilem, oraz figura świętej Elżbiety Turyńskiej autorstwa chrudimskiego rzeźbiarza Jana Kalousa. Park uzupełnia żeliwny krzyż z herbem Dobřenských i datą tysiąc osiemset siedemdziesiąt dwa.