Dům čp. 67 (Louny) Dom
Dom nr 67 w Hilbert Street w Louny jest ważnym neogotyckim domu z 1898 roku, zaprojektowany przez architekta Kamil Hilbert i później mieszkał w malarzu Zdeněk Sýkora. Ten jednopiętrowy budynek wyróżnia się bogatym ozdobnym wystrojem elewacji i od 1964 roku jest zarejestrowany na państwowej liście zabytków kultury.
Obiekt ten reprezentuje jeden z trzech neogotyckich budynków Kamil Hilbert w jego rodzinnym mieście. Został ukończony w 1898 roku dla budowniczego Antonín Hess, którego imię i nazwisko twórcy są rzeźbione na fasadzie. Stworzenie nieruchomości pochodzi z końca XIX wieku, który w Czechach charakteryzował się atrakcją historii i rozwojem świadomości narodowej. To było zainteresowanie gotykiem i renesansem. W tym czasie architekt Kamil Hilbert zyskał doświadczenie, które wkrótce zainteresowało się jego najważniejszą realizacją, którą było ukończenie katedry św. Wita w Pradze ukończone w 1929 roku. Ojciec architekta, Petr Pavel Hilbert, był burmistrzem miasta i ulicy, gdzie dom został nazwany po nim.
Architektura budynku jest prowadzona w stylu czystej neogotyckiej. Jednopiętrowa fasada jest zdominowana przez prawą część wznoszącej się zatoki, wspieraną przez zamieszanie, dla którego dom jest nieznacznie przeniesiony z linii ulicznej. Okna są zepsute. Ich podszewka na parterze kończy się ostrym łukiem przypominającym portal schodów konnych we wschodnim korytarzu hali Vladislav w Zamku Praskim. Na podłodze pod każdym oknem znajduje się plastikowa dekoracja w postaci stylizowanego koła przypominającego gotyckie rotacje o wzorze płomieni. Wśród okien są reliefy motywów roślinnych i herb, nad nimi znajdują się stylizowane wstążki z nazwami. Krawędź korony z dekoracją wegetatywną znajduje się w elewacji ulicy i na tarczy gargulec w kształcie męskiego biust. Pierwotnie na froncie wyróżniał się fresk postaci św. Wacława, którego autorem był Jano Köhler, a następnie student Praskiej Akademii Sztuk Pięknych.
W swojej historii budynek służył jako stacja żandarmerii dla pierwszej republiki. W XX wieku dom był połączony z ważną osobowością czeskiej kultury, jako że żył i tworzył tu malarz Zdeněk Sýkora. Artysta ten jest uważany za pioniera geometrycznej abstrakcji i wykorzystania komputera w sztuce.
Kluczowymi momentami w historii domu jest rok 1898, kiedy ukończono budowę Antonín Hesse, okres pierwszej republiki wykorzystującej budynek jako stację żandarmerii oraz rok 1964, kiedy dom został wpisany na państwową listę zabytków kultury pod numerem 43520 / 5-1029.
Dziś goście mogą zobaczyć ten pomnik z zewnątrz na Hilbert Street. W bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się historyczne jądro miasta ze świątynią św. Mikołaja z Benedykta Rejta, Žatecká bramy i miasta fortyfikacji. Wizyta w tym budynku przedstawia historyczną architekturę przełomu XIX i XX wieku i przypomina nam o działalności ważnych osobistości czeskiej historii sztuki i architektury.
Kiedyś i dziś
Przeciągnij suwak i porównaj, jak zabytek mógł wyglądać w czasach swojego powstania, z dzisiejszym widokiem.
Wygląd historyczny po lewej to wizualizacja wygenerowana przez sztuczną inteligencję i służy jako inspiracja.
Kamienie milowe historii
- 1898
- Zakończenie budowy według projektu architekta Kamil Hilbert dla Antonín Hess.
- 1964
- Zapis domu do państwowej listy zabytków kultury.
Rozwój budowlany
Dom został zbudowany w czystym neogotyckim stylu w 1898 roku jako nowy budynek zaprojektowany przez Kamil Hilbert. Fasada z zatoką na krakersy ozdobiona jest kręgami inspirowanymi późnym gotykiem, ozdobą roślin i gargulcami w postaci męskiego biustu. Oryginalna dekoracja obejmowała również freski St. Wacława Jano Köhler.
Wydarzenia historyczne
1898 zakończenie budowy dla budowniczego Antonín Hess; okres pierwszego wykorzystania republiki budynku jako stacji żandarmerii; 1964 Rejestracja domu na państwowej liście zabytków kultury
Ciekawostki
- Dom nr 67 to neogotycki dom z 1898 roku zaprojektowany przez architekta Kamil Hilbert. - Ten budynek został wpisany na listę zabytków kultury w 1964 roku. - Dom służył jako stacja żandarmerii w pierwszej republice, a później gościł malarza Zdeněka Sykory. - Na fasadzie wyrzeźbiona jest nazwa Antonín Hesse, na którą zbudowano budynek, wraz z nazwą twórcy Kamil Hilbert i rokiem 1898. - Oryginalna fasada miała figuralny frez św. Wacława Jana Köhlera.
Przewodnik
Pokaż tekst przewodnika
Tekst przygotowała sztuczna inteligencja i nie przeszedł kontroli redakcyjnej. Może zawierać nieścisłości.
Witamy na wędrówkach po historii. Stoisz przed domem z szesnastką opisową na Hilbert Street, Louny. Podnieś głowę i pozwól, by atmosfera przeszłości oddychała na ciebie. Przed wami jest niezwykły budynek, który na pierwszy rzut oka będzie pod wrażeniem jego bogatej neogotyckiej dekoracji. Kiedy spojrzysz na fasadę, zobaczysz arcydzieło, które przynosi niezwykłe piękno do centrum miasta. Poczuj szczegóły i artystyczne uczucia, z którymi twórcy zbliżyli się do każdego kamienia.
Przyjrzyjmy się przeszłości, jak ten klejnot powstał. W tym roku, tysiąc osiemset dziewięćdziesiąt osiem weszło w historię miasta jako rok, aby zakończyć budowę tego miasta. Stoisz przed budowlą, która wyrosła zgodnie z projektem ważnego architekta z Louni. Dom został zbudowany dla mieszkańców o nazwie Antonín Hess, których nazwa jest wciąż wyrzeźbiona na fasadzie. Minęło wiele dziesięcioleci, a znaczenie tego budynku pozostało zachowane, co zostało potwierdzone przez rok dziewięćset sześćdziesiąt cztery, kiedy dom został oficjalnie wpisany na państwową listę zabytków kultury.
Teraz zwróć uwagę na samą architekturę. Zbliż się do ścian i spójrz na szczegóły, które tworzą ogólny charakter tego budynku. Fasada dominuje charakterystyczną zatokę znajdującą się na stałych krakersach. Zaraz obok tego, można zauważyć rozbite okna, które mają ostre łuki i są uzupełnione pięknymi pierścieniami płomienia. Kiedy spojrzysz trochę dalej, zobaczysz kamienne płaszcze broni, piękne rośliny reliefy, a także gargulce, które zapewniają tajemniczy dotyk starych czasów. Cała fasada jest dosłownie spleciona ozdobną ozdobą, która pokazuje mistrzostwo ówczesnych mistrzów budowy.
Ale ten dom to nie tylko zestaw kamiennych ornamentów, jest połączony z losem wielu interesujących ludzi. W okresie tzw. Pierwszej Republiki ten budynek służył jako stacja żandarmerii, gdzie ludzie prawa nadzorowali porządek. Później dom ukrył twórczą duszę, ponieważ żył i utworzył znaczącego malarza Zdeněk Sýkora. Wśród osobowości, które pozostawiły ślad w historii tego miejsca, nie wolno nam zapominać o artyście o nazwie Jano Köhler, którego stworzenie wzbogaciło nasze dziedzictwo kulturowe. Kiedy tam stoisz, wyobraź sobie rozmowy, przemoc urzędników, ślady żandarmów i cichą koncentrację malarza nad jego płótnem, która kiedyś miała miejsce za tymi murami.
Zatrzymaj się na chwilę i spróbuj dostrzec transformację funkcji tego budynku. Z bogatej rezydencji dla osoby prywatnej, do służb ścigania, do sanktuarium dla artystów. To fascynujące, jak jedno miejsce może nosić tak wiele różnych historii z różnych rozdziałów naszej historii. Na fasadzie można jeszcze przeczytać rzeźbione imię Antonín Hess jako wieczne przypomnienie człowieka, dla którego ten dom został zbudowany.
Mamy nadzieję, że podobało ci się zwiedzanie tego domu. Można wybrać się na kolejny spacer wzdłuż pobliskich ulic Lounian i odkryć inne zabytki to malownicze miasto oferuje. Dziękujemy za wysłuchanie naszych opowieści i życzymy wam reszty dnia. Do widzenia.
Wskazówki dla zwiedzających
Najlepszym czasem do odwiedzenia jest wiosna lub jesień, kiedy pogoda jest łagodna i historyczne centrum miasta Louny jest mniej zatłoczonych turystów. Neogotycka fasada domu nr 67, która jest w dobrym stanie i oferuje interesujące szczegóły architektoniczne, jest również lepsza w tych czasach.
Pomnik można łatwo odwiedzić pieszo, ponieważ znajduje się w samym centrum historycznym. Lokalizacja dostępna jest również środkami transportu publicznego, sprawdź aktualne połączenie w wyszukiwarce.
Weź ze sobą wygodne buty do chodzenia wzdłuż brukowanych ulic i ewentualnie parasol, jeśli planujesz odwiedzić w okresie bardziej prawdopodobnych opadów. Ponieważ jest to wycieczka na zewnątrz zabytkowego budynku, nie ma potrzeby specjalnego sprzętu, ale dobry stan na krótkie spacery jest mile widziany.
Rano lub późnym popołudniem światło jest idealne do fotografii, która podkreśla bogate ozdoby neogotyckiego domu. Najlepsze kąty są oferowane z przeciwległej strony ulicy lub z pobliskich skrzyżowań, gdzie połączenie budynku z otaczającym miasta fortyfikacji i Žatecká bramy można wykryć.
W bezpośrednim otoczeniu, czyli w odległości krótkiego spaceru, odwiedź świątynię św. Mikołaja Benedykta Rejta, bramę Žatecká i resztę fortyfikacji miasta. Te zabytki tworzą z domu nr 67 kompaktowy rdzeń historyczny, który można zarządzać w ciągu godziny do dwóch. Dla rodzin z dziećmi, ten obszar jest odpowiedni dzięki bezpiecznych chodników i ciekawych historii o architekt Kamil Hilbert, które można łatwo wyjaśnić dzieciom.
Często zadawane pytania
Czy zabytek można zwiedzić?
To budynek mieszkalny lub gospodarczy, a nie muzeum z godzinami otwarcia. Obejrzyj go z przestrzeni publicznej i uszanuj prywatność właścicieli. Nie mamy informacji o dostępie do wnętrza.
Gdzie znajduje się zabytek?
Lokalizacja: Louny, Ústecký kraj. Dokładne miejsce pokazuje mapa na tej stronie.
Dlaczego zabytek jest chroniony?
Zabytek jest wpisany do Centralnego Wykazu Zabytków Kultury Republiki Czeskiej jako zabytek kultury (nr rejestru 1000155824).
Firmy w okolicy
Prowadzisz przy tym zabytku restaurację, nocleg, sklep, muzeum, wypożyczalnię, wellness lub inną usługę dla odwiedzających? Pokaż się bezpośrednio osobom, które tu zmierzają — tak zobaczą Cię w aplikacji i w sieci:
W okolicy
V bezprostředním okolí se nachází historické jádro města Louny s chrámem svatého Mikuláše od Benedikta Rejta, Žateckou bránou a městským opevněním.
Nocleg w okolicy
Trasa tematyczna
Dom nr 67 Główny cel Ten zabytkowy dom w Louny jest ważną częścią funduszu pomnika miasta. Warto odwiedzić jego niepowtarzalną atmosferę i demonstrację starego rozwoju miejskiego.
Świątynia Świętego Mikołaja Budynek kościoła Ten wspaniały sanktuarium został zbudowany przez słynnego mistrza budowy Benedict Rejt. Warto go odwiedzić ze względu na jego piękne sieciowe sklepienia i niezwykłą późnogotycką architekturę.
Brama Fortyfikacja historyczna Ta ogromna brama stanowi ważny przykład średniowiecznego systemu fortyfikacji miasta. Warto ją odwiedzić, ponieważ oferuje widok na to, jak Lounowie chronili swoje domy przed najeźdźcami.
Fortyfikacje miejskie Historyczna ściana Te zachowane ściany otaczają historyczne jądro Louns. Warto odwiedzić, ponieważ pozwalają one na przyjemny spacer wzdłuż starożytnych murów z widokiem na cały obszar.
Zalecenia sezonowe
Wiosną fasada domu świeci pięknym światłem budzącej się natury. Otoczenie domu ozdobić pierwsze kwiaty i powietrze jest świeże. Polecam odwiedzenie pamięci rano, gdy atmosfera jest cichsza. Ze względu na zmienną pogodę, najlepiej wybrać ubrania warstwowe, aby chronić przed zimnym wiatrem.
Sezon letni przynosi ostre słońce i bogate kolory otaczającej przestrzeni miejskiej. Budynek działa w gorącym powietrzu monumentalnie i latem hałasy w okolicy. Aby uniknąć największych tłumów w sezonie, goście powinni przyjść z samego rana. Odpowiednie są lekkie, oddychające ubrania i czapka na słońce.
Przestrzeń wokół domu pokryta jest złotymi i brązowymi odcieniami upadłych liści. Światło jest miększe i tworzy nostalgiczny nastrój, który podkreśla historyczny charakter budynku. Idealny czas na wycieczkę jest późnym popołudniem. Nie zapomnij o wodoodpornych butach, bo drogi mogą być mokre.
W zimie, pomnik jest wykonany w lodowatym powietrzu śniegu i czyste, zwłaszcza jeśli jest pokryty śniegiem. Atmosfera jest spokojna i cicha, co pozwala na głębsze postrzeganie architektury. Należy nosić ciepłe ubrania zimowe i obserwować skrócony czas otwarcia. Najlepsza jest wizyta po południu, kiedy najwięcej światła jest.
Wizualizacje i widoki artystyczne
Wizualizacje są generowane przez sztuczną inteligencję i służą jako inspiracja.
Zdjęcia z okolicy
Prawdziwe zdjęcia wykonane w pobliżu zabytku
Zdroj a licence jsou uvedeny u každého snímku.
Wskazówki od odwiedzających
Brak wskazówek. Bądź pierwszy!
Zaloguj się i dodaj swoją wskazówkę.
Źródła i literatura
Zdjęcia: Gortyna / CC BY-SA 3.0, rozlišení zvýšeno umělou inteligencí — Wikimedia Commons. Autor i licencja pojawią się także po najechaniu na zdjęcie.
Faktickým podkladem tohoto textu byl článek na Wikipedii, jehož autory jsou přispěvatelé Wikipedie. Článek je dostupný pod licencí CC BY-SA 4.0.
Lokalizacja na mapie
Příběhy a pověsti
Legendy, pověsti a příběhy spjaté s touto památkou
Fotografie návštěvníků
Zatím žádné fotografie. Buďte první, kdo přidá fotografii z návštěvy!
Zaloguj się a přidejte svou fotografii nebo hodnoťte.
Za ověřenou návštěvu v aplikaci získáte víc bodů — poznáme podle GPS, že jste na místě.
Recenzje i komentarze