Hoštice Zamek

Zamek Hoštice znajduje się w regionie południowych Czech na południe od Strakonice w miejscu, w którym istnieje średniowieczna twierdza od XIII wieku. Wątpliwe jest, że istniała szlachetna rodzina flag z Hoštice, której pierwszym znanym przedstawicielem był Držislav z Hoštic w 1274 roku. W 1315 roku Hoštice stał się częścią flamandzkiej dyspensy czeskich królów wraz z 26 innymi wsiami, co zostało formalnie potwierdzone w 1436 roku przez cesarza Zikmunda z Luksemburga.

We wczesnym Nowym Testamencie Hoštice stał się własnością wiodących czeskich szlacheckich rodzin. W 1552 r. zostały zakupione przez Vilém z Rožmberka, ale w 1593 Petr Vok z Rožmberka sprzedał je Ernestowi Witanowskiemu z Vlčkovice. Rodzina Witanowa mieszkała tu przez ponad wiek. Od 1686 roku posiadłość stała się własnością Ladislava Chlumčanskiego z Vástavlk, który posiadał je u swojej rodziny przez ponad sto lat. W 1777 r. Chlumčanská zrealizowała częściową rekonstrukcję rezydencji w stylu barokowym, która dziś zadecydowała o wyglądzie budynku. Później Vojtěch Chlumčanský sprzedał je swojemu bratu Václavowi Leopoldowi, a w 1799 Jáchym Zádubský ze Šontálu kupił zamek. Ostatnia znacząca rekonstrukcja miała miejsce w latach 1870- 1880 pod Henneberkiem, którego herb jest pokazany w tympanonie czołowym.

Budynek prezentowany jest jako jednopiętrowy prostokątny budynek z pokojami na parterze otoczonymi krzyżowymi sklepieniami. Pokoje na piętrze wyposażone są w sufity płaskie urządzone Fabiums. Oryginalne skrzydełka z dekoracyjnym metalem zachowały się we wnętrzu. Główną dominacją fasady jest risalit z wczesnym barokowym portalem wejściowym. Obszar zamkowy jest zbudowany na ścianach i budynkach gospodarczych i zawiera stajnie, spichlerz piętrowy z piwnicą browaru, stodołę i jeźdźca, w którym są podniesione płaskie sklepienia. Te budynki gospodarcze potwierdzają dawne znaczenie nieruchomości.

Obszar zamku pozostaje chronionym obiektem kulturalnym. W XX wieku rozbudowa mniejszych portów i innych modyfikacji budynków, która miała miejsce po 1948 roku, niezależnie od jej wartości historycznej. Jednak zamek zachowuje typowe cechy swojej barokowej rekonstrukcji, a tym samym świadczy o skomplikowanej historii południowokopiejskich szlachty.