kaple svatého Dismase Kaplica
Objekt se nedochoval — na místě dnes nestojí. Následující text popisuje jeho historii, ne současnou návštěvu.
Kaplica St. Dismas w Žižkovie, Praha, jest zabytkiem historycznym, który służył jako miejsce komfortu dla skazanych więźniów ze Starych i Nowych Miast Pragi. Pierwotnie mała kaplica została zastąpiona większą budowlą zleconą przez hrabiego Kazimír Ferdinand z Kupperwaldu w 1720 roku. Ta barokowa kaplica poświęcona św. Dysmatom, patronowi grzeszników pokutujących, gościła tłumy zabitych więźniów i występowała w sztuce religijnej. Położony w pobliżu Vítkova Hill i dawnej Bramy Górskiej, był integralną częścią historycznego krajobrazu Pragi, aż do jego wyburzenia w 1845 roku, aby miejsce dla Masaryk dworca kolejowego.
Pochodzenie kaplicy św. Dismasa sięga początku XVIII wieku Czech, okresu charakteryzującego się rozwojem kulturalnym i architektonicznym w rządzie Habsburga. Początkowa mała kaplica została zastąpiona przez większą konstrukcję, która została zlecona przez hrabiego Kazimír Ferdinand z Kupperwaldu w 1720 roku. Ta nowa kaplica odzwierciedlała barokowe wpływy i pragnienie hrabiego, by zapewnić duchowe wsparcie skazanym więźniom. Służył również jako dowód praktyk religijnych i kulturalnych w czasie, gdy masy trzymały dusze zabitych więźniów.
Kaplica St. Dismas w architekturze była niezwykła ze względu na wielostronną strukturę z charakterystyczną lampą zaprojektowaną przez Josepha Daniela Hubera w 1769 roku. We wnętrzu umieszczono ołtarz poświęcony ukrzyżowanemu Chrystusowi, otoczony drewnianymi posągami Maryi Panny, ewangelisty Jana i Marii Magdaleny. Pozostałe ołtarze to posągi św. Piotra, św. Dysmama, publicysty i syna marnotrawnego. Z czasem kaplica otrzymała różne prezenty, w tym metalowe pojemniki, obrazy, srebrny kielich z patentem i odzieżą liturgiczną, co zwiększa jej znaczenie religijne.
Właściciel i administracja kaplicy odnotowały kilka zmian w ciągu lat. Po śmierci hrabiego Kupperwaldu w 1728 roku jego córka, poślubiona hrabiemu Bubnie, odziedziczyła winnicę i patrona kaplicy. W 1746 roku Barbora Kořilová założył fundamenty dla innych mas i dodał kaplicę do życia duchowego społeczności. Reformy Józefiny w 1786 r. doprowadziły do jej zamknięcia, a następnie do sprzedaży w 1787 r. przez Antonína Jana Douša, który rozszerzył ją na pomieszczenia mieszkalne i handlowe. W 1814 roku nabył Antonín Krenn i przekształcił go w publiczny ogród z cechami dekoracyjnymi.
Kluczowe wydarzenia w historii kaplicy obejmują transformację w czasie reform Josephine i jej ewentualną rozbiórkę w 1845 roku, aby odpowiadała Masarykowi. Pomimo tych zmian kaplica pozostała ważnym miejscem duchowym aż do jej zniszczenia. Dziedzictwo św. Dismasa jako patrona pokutujących grzeszników nadal rezonowało z tymi, którzy odwiedzili lub słyszeli o kaplicy.
Pierwotna kaplica St. Dismas nie stoi, ponieważ została zastąpiona przez Masaryk Railway Station i otaczający rozwój miasta. Jej historyczne znaczenie pozostaje jednak w zbiorowej pamięci mieszkańców i odwiedzających Pragę. Strona służy jako przypomnienie bogatego dziedzictwa kulturowego miasta i rozwijającego się krajobrazu, który ukształtował go od wieków. Dla zainteresowanych odkryciem historii Pragi, zwiedzanie obszaru wokół dworca kolejowego Masaryk oferuje możliwość myślenia o przeszłych życiach i historiach splecionych z tą jedną świętą przestrzenią.
Kiedyś i dziś
Przeciągnij suwak i porównaj, jak zabytek mógł wyglądać w czasach swojego powstania, z dzisiejszym widokiem.
Wygląd historyczny po lewej to wizualizacja wygenerowana przez sztuczną inteligencję i służy jako inspiracja.
Kamienie milowe historii
- 1720
- Budowa nowej kaplicy zamówionej przez hrabiego Kazimír Ferdinand z Kupperwaldu.
- 1746
- Barbora Kořilová ustanowił podstawę dla innych mas.
- 1787
- Antonín Jan Douša kupił kaplicę i dodał pomieszczenia mieszkalne i biznesowe.
- 1845
- Kaplica została zburzona, by dostać się do Masarykovo nádraží.
Rozwój budowlany
Pierwotnie zbudowany jako mała kaplica, został zastąpiony przez większą konstrukcję z poligonalnym planem i znaczącą konstrukcją dachu. Wnętrze reprezentowało dzieła religijne i ołtarze poświęcone różnym świętym. Z czasem kaplica przeszła modyfikacje, w tym suplementy do użytku domowego i handlowego.
Wydarzenia historyczne
W 1720 Hrabia Kazimír Ferdinand z Kupperwaldu zlecił większą kaplicę poświęconą Świętym Dysmatom.
Kaplica została zamknięta i sprzedana podczas reformy Josephine w 1786 roku.
W 1845 roku kaplica została zburzona, by dostać się do Masarykovo nádraží.
Właściciele
Kazimír Ferdinand z Kupperwaldu (1720)
Hrabina Drum (po roku 1728)
Antonín Jan Douša (1787)
Antonín Krenn (1814)
Ciekawostki
- Kaplica św. Dismasa była poświęcona patronowi grzeszników pokutujących, odzwierciedlając unikalny duchowy nacisk na odkupienie tych, którzy zostali skazani na śmierć.
- W kaplicy w 1769 roku w kaplicy pojawiła się charakterystyczna struktura poligonalna z dachem latarni zaprojektowanym przez Josefa Daniela Hubera, gdzie barokowy wpływ wydawał się niezwykły w strukturach religijnych służących tak ponurym celom.
- Po śmierci hrabiego Kupperwaldu, jego córka odziedziczyła patronat kaplicy, a później założyła fundację Barbora Kořilová na finansowanie innych mas w kaplicy, co ilustruje jej głęboką integrację z lokalnymi praktykami duchowymi.
- Reformy Józefiny w 1786 r. doprowadziły nie tylko do zamknięcia kaplicy, ale także do jej przekształcenia w miejsce z przestrzeniami mieszkalnymi i handlowymi, co podkreśla wpływ epoki na miejsca religijne w Pradze.
- Pomimo jego rozbiórki w 1845 roku dla dworca kolejowego Masaryk, dziedzictwo Saint Dismas jako symbolu pokuty nadal rezonuje i podkreśla trwały wpływ kulturowy i duchowy tego zabytku.
Przewodnik
Przewodnika przeczytał syntetyczny głos stworzony przez sztuczną inteligencję.
Pokaż tekst przewodnika
Tekst przygotowała sztuczna inteligencja i nie przeszedł kontroli redakcyjnej. Może zawierać nieścisłości.
Kaplica świętego Dyzmy dziś już nie istnieje. Znajdowała się na wschód od nowomiejskich murów obronnych, na terenie zwanym Viničné Hory, między wzgórzem Vítkov a dawną Bramą Górską. W roku 1845 została rozebrana, a na jej miejscu wyrosły parowozownie dzisiejszego dworca Masarykova nádraží.
Pierwotnie stała tu tylko mała kapliczka dla skazańców ze Starego i Nowego Miasta Praskiego, których straceń dokonywano na pobliskim Wzgórzu Szubienicznym. W roku 1720 zastąpiła ją duża kaplica, którą kazał wybudować hrabia Kazimír Ferdinand z Kupperwaldu, właściciel winnicy pod Žižkovem. Poświęcił ją świętemu Dyzmie. Ten, za swoją szczerą skruchę, stał się patronem skazanych na śmierć i opiekunem ciężkich grzeszników. Mieli oni, idąc jego przykładem, przed śmiercią wyrzec się złych uczynków i dostąpić odpuszczenia.
Hrabia założył dla kaplicy fundację. Ksiądz z zakonu kapucynów odprawiał tu w każdy piątek o siódmej rano mszę za dusze straconych, a także kolejną mszę w dniu egzekucji skazanego katolika. W ciepłej porze roku, od 24 kwietnia do 16 października, msze odprawiano w samej kaplicy, a zimą w kościele kapucynów świętego Józefa. W roku 1728 winnicę oraz patronat nad kaplicą odziedziczyła córka hrabiego. Później przybyły kolejne fundacje. W roku 1746 mieszczanka z Nowego Miasta, Barbora Kořilová, ofiarowała 500 złotych na drugą piątkową mszę i od tego czasu odprawiano tu msze od rana aż do południa.
Na planie Pragi Josefa Daniela Hubera z roku 1769 kaplica została zaznaczona jako Kaplica Biednych Grzeszników. Miała sześciokątny rzut i ostrosłupowy dach z latarnią zwieńczoną cebulastą kopułką. Wewnątrz stał ołtarz Ukrzyżowanego z dwudziestoma pięcioma lampami. Wokół krzyża stały drewniane rzeźby Najświętszej Maryi Panny, świętego Jana i Marii Magdaleny. We wnękach po bokach ołtarza znajdowały się rzeźby świętego Piotra, świętego Dyzmy, celnika i syna marnotrawnego.
W czasie reform józefińskich, w roku 1786, kaplicę zamknięto. Rok później kupił ją na licytacji nowomiejski radny Antonín Jan Douša i przebudował na zajazd z piwnicami na piwo i wino. W roku 1814 zajazd nabył urzędnik magistratu, Antonín Krenn. W ciągu piętnastu lat założył wokół niego publiczne ogrody z rabatami, alejkami, altankami i źródłem smacznej wody.
Od roku 1842 na gruntach zajazdu wytyczano dworzec Kolei Państwowej. W roku 1845 kaplicę wraz z zajazdem rozebrano. Karczmarz przeniósł swoją działalność do nowego domu Na Krenovce, po przeciwnej stronie drogi. Jeszcze w roku 1884 stała tam, we wnęce za bramą, figura Najświętszej Maryi Panny z dawnej kaplicy.
Firmy w okolicy
Prowadzisz przy tym zabytku restaurację, nocleg, sklep, muzeum, wypożyczalnię, wellness lub inną usługę dla odwiedzających? Pokaż się bezpośrednio osobom, które tu zmierzają — tak zobaczą Cię w aplikacji i w sieci:
Wydarzenia w okolicy
Zdroj akcí: otevřená data měst a obcí ČR (Národní katalog otevřených dat) a kalendář akcí Národního památkového ústavu.
W okolicy
Lokalizacja znajdowała się w pobliżu Vítkova Hill i dawnej Bramy Górskiej, w pobliżu modernizacji dworca kolejowego Masaryk. Obszar ten jest obecnie częścią tętniącego życiem środowiska miejskiego w Pradze.
Wizualizacje i widoki artystyczne
Wizualizacje są generowane przez sztuczną inteligencję i służą jako inspiracja.
Zdjęcia z okolicy
Prawdziwe zdjęcia wykonane w pobliżu zabytku
Zdroj a licence jsou uvedeny u každého snímku.
Wskazówki od odwiedzających
Brak wskazówek. Bądź pierwszy!
Zaloguj się i dodaj swoją wskazówkę.
Źródła i literatura
Zdjęcia: Violone / CC BY-SA 4.0 — Wikimedia Commons. Autor i licencja pojawią się także po najechaniu na zdjęcie.
Faktickým podkladem tohoto textu byl článek na Wikipedii, jehož autory jsou přispěvatelé Wikipedie. Článek je dostupný pod licencí CC BY-SA 4.0.
Lokalizacja na mapie
Příběhy a pověsti
Legendy, pověsti a příběhy spjaté s touto památkou
Fotografie návštěvníků
Zatím žádné fotografie. Buďte první, kdo přidá fotografii z návštěvy!
Zaloguj się a přidejte svou fotografii nebo hodnoťte.
Za ověřenou návštěvu v aplikaci získáte víc bodů — poznáme podle GPS, že jste na místě.
Recenzje i komentarze