kostel Narození Panny Marie (Pluhův Žďár) Kościół

Kościół narodzin Najświętszej Marii Panny w Pluhovie Žřár jest kościołem synowskim parafii Kardaszowa řečice i zabytkiem kultury o znaczeniu lokalnym. Został zbudowany w 1542 przez panów z Vojslác, niezwykłe miejsce, że tradycja uważała za uzdrowisko. Z tym początkiem kościół jest połączony z przedchrześcijańskim kultem wiejskim, który często łączy się z późniejszą topografią sakralną w Republice Czeskiej.

Konstrukcja przeszła przez dużą transformację w 1711 roku, kiedy to do kościoła zbudowano nową łódź świątynną w całkowicie rozwiniętym stylu barokowym. W tym samym czasie, co to przedłużenie, wieża kościelna została zwiększona, co optycznie równoważyło proporcje całego budynku. Służył jako kościół parafialny parafii Pluhův Žďár do końca 2019 roku, kiedy zmienił się jego status.

Kościół zachował swój pierwotny charakter renesansowy. Prezbiterium jest wyjątkowo zorientowane na północ - ta niezwykła orientacja odróżnia go od typowego rozwiązania środkowoeuropejskiego i świadczy o indywidualnym rozwiązaniu budowlanym z XVI wieku. Prezbiterium jest trójkątne, jego okna są ostre i zawierają kilka zachowanych nagrobków z XVI i XVIII wieku. Statek świątynny, zbudowany dwa stulecia później, ma prostokątny plan i jest wyposażony w płaski sufit. Wieża kościelna jest zaprojektowana jako budynek pryzmatyczny. Cały obszar otoczony jest cmentarzem, który jest częściowo otoczony murem.

Wyposażenie wnętrza sięga drugiej połowy XIX wieku. Obrazy ołtarza zostały wybrane i stworzone przez artystę Bedřicha Kamarita. Obraz na ołtarzu głównym opiera się na pracy słynnego hiszpańskiego mistrza B. E. Murillo. Obraz św. Agnes oparty jest na obrazie Josefa Vojtěcha Hellicha. Cennym dziełem jest barokowa ambona z końca XVII wieku, ozdobiona późnogotycką figurą Maryi Panny z Jezusem z przełomu XV i XVI wieku - jednym z najstarszych elementów architektonicznych w kościele.

Wizytę można postrzegać jako spacer przez warstwy gotyku, renesansu i baroku w jednym obiekcie. Prezbiterium z niezwykłą północną orientacją i kolekcją nagrobków z poszczególnych epok przypomina długą historię tego miejsca jako obsesję na punkcie lokalnej pobożności i pamięci.