Kostel Nejsvětějšího Jména Ježíš (Křišťanov) Kościół

Kościół Świętego imienia Jezusa w Křišťanov został założony w latach 1798-1799 w ramach stopniowej modernizacji czeskiego funduszu szkieletowego na przełomie XVIII i XIX wieku. Został wyświęcony 17 listopada 1799 roku i od tego czasu służy wiernym. Do końca 2019 r. był kościołem parafialnym swojej własnej parafii Křišťanov. Dziś należy do kościoła synowskiego parafii Zbytina. Konstrukcja jest klasycznym stylem architektonicznym, który zastąpił wówczas przetwarzanie barokowe.

Najważniejsze modyfikacje przeszły kościół w XIX wieku. W 1843 roku została całkowicie pomalowana, przywracając w ten sposób wystrój wnętrz. W tym samym okresie nastąpił również wzrost zakrystii przez podłogę, która stała się oddzielną kaplicą sakralną używaną do dodatkowych modlitw kapłańskich.

Architektualnie jest to konstrukcja jednookrętowa z prezbiterium zakończona statywem. Zachodnia fasada, tradycyjnie zwrócona ku zachodowi, jest prosta i proporcjonalna - bez zbędnej dekoracji. Dominacją fasady jest niska sala poświęcona drewnianej wieży ze specyficznym dachem Mansarda. Wnętrze samo w sobie jest zaprojektowane z konsystencją wymaganą przez klasycyzm - płaski sufit bez bogatych lamp членné. Statek kościelny ma 14,9 m długości i 9,4 m szerokości. W jego zachodniej części znajduje się drewniany krąg noszony przez cztery filary, które go wspierają. Z prezbiterium, statek jest oddzielony przez triumfalny łuk, jak to było zwyczajowo. Presbyterium ma głębokość 8,1 metra i szerokość 6,5 metra. Po północnej stronie kościoła znajduje się piętrowa zakrystia - jedyna przestrzeń w budynku, wyłukowana sklepieniem walentynkowym z sektami. Dachy są posortowane: statek ma dach siodła, prezbiterium kończy się w valbie, a także zachodni hali i zakrystii. Okładka dachu składa się z tradycyjnego szydełka. Fasady zachowują prostotę klasycyzmu - są gładkie, rozbijane tylko oknami i tylko barwione parapetem Fabonic.

Obiekty kościoła wskazują na stopniowe zmiany kulturowe. Głównym ołtarzem jest pochodzenie rokokowe, które jest starsze od samego kościoła i było mu poświęcone. W 1843 roku został uzupełniony obrazem św. Jana z Nepomuka oraz posągiem św. Anny i św. Jachego. Ołtarz boczny z barokowymi kolumnami nosi obraz św Linhart oraz młodszą statuę św Prokop i Florian. Przeciwny boczny ołtarz pochodzi z połowy XVIII wieku, tj. z poprzedniego okresu i przedstawia Niepokalaną Maryję Dziewicę z dodatkowymi posągami św. Jana Nepomuka i św. Wacława. W 1918 r. w kościele wynaleziono zestaw trzech dzwonów. Największy i najstarszy z nich pochodzi z 1699 roku i uważa się, że pierwotnie był częścią innego kościoła. Był rzemieślnikiem w Pradze Antonína Schönfelda. Organ został stworzony dla kościoła przez organizatora Krumlova Franza Jüstla, który dał Kościołowi wysokiej jakości sprzęt muzyczny.

Kościół Świętego Imienia Jezus nadal zachowuje swoją historyczną formę i stanowi przykład czeskiej sakralnej architektury klasycznej, którą warto ponownie odkryć.