Kostel svatého Jiljí v Milevsku Kościół

Kostel svatého Jiljí v Milevsku jest świątynią cmentarną stylu romańskiego, która wciąż znajduje się w środku obecnego cmentarza, w pobliżu klasztoru Milev. Jest jednym z zabytków kulturowych dzielnicy Písek, a jego historia odzwierciedla osiem wieków rozwoju czeskiego średniowiecza.

Pierwotny romański budynek powstał w ostatniej trzeciej części XII wieku jako świątynia jednołódkowa ze wschodnim prostokątnym wnioskiem, który mierzony 19,7 razy 9 metrów. Kompleks obejmował masywny wieżowiec z urządzonymi oknami romańskimi. Na pierwszym piętrze wieży znajdowała się empora - wzniesione trybuny, gdzie wielki przywódca budynku - Jiří z Milevska - wszedł na schody w grubości muru. Stąd śledził służby. Badania archeologiczne Antonina Hejna i budowa historycznego badania Dobroslava Kisbala potwierdziły tę datę. Zakłada się, że rezydencja Jiří z Milevskiej znajdowała się w pobliżu kościoła, jako że podobne kościoły nieruchomości w Czechach Centralnych zawsze znajdowały się w obszarze Grand Mansions.

Pozycja kościoła zmieniła się, gdy założono klasztor. Św. Jilji stał się świątynią parafialną dla wierzących, podczas gdy Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w obszarze klasztoru obsługiwał latarnie. Około 1400 roku kościół przeszedł znaczną gotycką rekonstrukcję. Duża część oryginalnego romańskiego budynku została zburzona, ale prezbiterium nabyło architektonicznie wyjątkowy gotycki skarbiec sieciowy typu Milevsky. Łuki te były później tak cenione, że w 1407 roku świątynia św. Wita została wybudowana w Český Krumlov według jej wzorca. Kościół został pierwotnie zaprojektowany do budowy podwójnej łodzi z wielu filarów, ale ostatecznie pozostał płaski sufit. Sufit był dendrochronologicznie datowany na 1445- 1446.

Budynki zewnętrzne z czasem ulegały degradacji. W 1785 r. funkcja parafialna została przeniesiona do Kościoła Najświętszej Marii Panny i Kościół zaczął się rozpadać. Ze względów bezpieczeństwa, długie lata były zamknięte do 1883 roku, kiedy to opat Strahov Zikmund Antonín Stará zajął się jego odnowieniem. Bieżąca wieża - dzwonnica - z prostokątnym planem gruntu z granitowych bloków i dwoma rzędami romańskich okien pochodzi z najstarszych czasów.

W latach 80. XX wieku kościół był szeroko modyfikowany, ponieważ stał się salą pogrzebową. Architektura w swojej obecnej formie wynosi ponad 23 m długości, ponad 11 m szerokości i w najwyższym punkcie osiąga wysokość 15,5 m. Od 2018 r. trwają dalsze badania archeologiczne i renowacja wnętrza. To tutaj odkryto tajne przestrzenie w mocy północnej ściany - sześciometrowy korytarz prowadzący do średniowiecznego skarbca 2,5 razy 2,2 razy 1,25 metra. W skarbcu znaleziono pozostałości wczesnego średniowiecznego relikwiarstwa zawierające złote i srebrne krzyże, złote płyty z wytłoczonym krzyżem i napisem IR (Jezus Rex) i część gwoździa żelaznego ze złotym krzyżem (21 karatów). Część drewna relikwijnego była datowana na 1290- 1394 (skór) i 3838- 416 (dębu). Archeolodzy zakładają, że to bardzo stary relikt związany z ukrzyżowaniem Jezusa Chrystusa.

Cmentarz wokół kościoła został ostatnio przedłużony w 1899 roku, kiedy został również poświęcony. Dziś świątynia służy jako sala pogrzebowa, jak również jako świadectwo fundamentalnych zmian w historii czeskiej architektury, od epoki romańskiej po erę gotycką po odbudowę w epoce współczesnej.