mlýn u Guthů Młyn wodny

Witamy w Rokycans, części zwanej Plzeňské Předměstí. Zatrzymaj się na chwilę, weź oddech i poczuj atmosferę tego miejsca. Stoisz teraz przed budynkiem, który ma setki lat historii i ludzkiej pracy. mlýn u Guthů stoi przed wami, budynek, który jest dziś chroniony jako zabytek kultury nieruchomości. Spójrz na nią. Widzicie tu jeden-piętrowy ceglany obiekt, który opowiada historię transformacji czasu, ekspansji przemysłowej i relacji pomiędzy człowiekiem a naturą, a mianowicie rzekę Klabava, która przepływa tędy i jest głównym źródłem energii od wieków dla wszystkiego, co wydarzyło się w tym młynie.

Teraz spójrzmy głębiej w przeszłość razem, aby zrozumieć, jak powstała ta forma budynku. Historia tego miejsca wykracza daleko poza to, co mówi nam wygląd obecnych murów. Pierwsza pisemna wzmianka o młynie w tym miejscu sięga od tysiąca pięćset pięćdziesiąt do tysiąca pięćset dziewięćdziesiąt dziewięć. Wyobraźcie sobie, że już w XVI wieku był hałas młyna koła i pyłu z mielonego ziarna leciał w powietrzu. Przez wieki istniał stary młyn, ale z czasem przestał spełniać potrzeby swoich właścicieli i technologii okresu. Przerwa nadeszła w tysiąc osiemset siedemdziesiąt siedem. W tym roku stary budynek został zastąpiony przez nowy budynek, który widzicie przed sobą. Ten budynek z końca XIX wieku jest przykładem ówczesnego podejścia do architektury, gdzie praktyczny cel budynku związany był z wartością estetyczną.

Teraz zwróćcie uwagę na samą architekturę i przyjrzyjcie się uważnie elewacji budynku. Zauważ, jaki jest bogaty. Architekci, których nazwiska dziś nie znamy, włożyli wiele szczegółów w fasadę, co sprawia, że budynek jest czymś więcej niż tylko prostym miejscem produkcji. Jeśli spojrzysz w górę, zobaczysz dwie owalne ramy. W nich zachowane są obrazy ścienne świętych. Znajdziesz św. Józefa i św. Floriana. W tym czasie zwyczajowo było powierzyć budynki ochronie świętych, którzy mieli chronić swoją własność przed katastrofą lub ogniem, co było bardzo ważne dla młynów, gdzie istniało ryzyko spalenia pieniędzy. Obrazy te są obecnie rzadkim świadectwem ówczesnej wiary i estetyki.

Jeśli patrzysz na budynek z zewnątrz, może zastanawiasz się, co jest w środku. Chociaż pozostajemy teraz na zewnątrz, możemy wyobrazić sobie przestrzeń wewnętrzną, która jest równie fascynująca jak zewnętrzna. Na parterze znajdują się skarbce pruskie i krzyżowe, które zapewniają przestrzeń dla stabilności i specyficznego charakteru starych warsztatów rzemieślniczych. Górne piętro jest już płaski sufit, który odzwierciedlał funkcjonalny rozkład przestrzeni dla potrzeb ruchu. Cały obiekt łączy solidność murowanych konstrukcji z delikatnością detali elewacji.

Ale ten budynek był nie tylko o kamieniach i obrazach, ale głównie o ludziach, którzy żyli i pracowali tutaj. Nazwiska osobowości, które zostawiły swój ślad w tym miejscu są powiązane z młynem. Wśród nich był Julius Guth, po którym młyn nosi swoją obecną nazwę, a także Julius Neumann. Ważną postacią był również Vilemína Jágrová. Ci ludzie nie byli tylko właścicielami, zarządzali miejscem, które musiało nadążać za czasem. Kluczowe znaczenie ma zdolność adaptacji w tej historii.

Spójrz jeszcze raz na budynek i wyobraź sobie rok 1.800 dziewięćdziesiąt siedem. W tym roku nastąpiła fundamentalna zmiana. Młyn przestał podawać tylko mielenie ziarna. Budynek został przystosowany do produkcji sprzętu. Wyobraź sobie kontrast. Zamiast ciszy i pyłku mąki, słychać tu dźwięk metali, młotków i maszyn. W ten sposób młyn stał się częścią rewolucji przemysłowej, która w tym czasie zmieniła oblicze całego regionu. Ta transformacja z działalności żywnościowej do przemysłu metalowego pokazuje, jak dynamiczne było to miejsce i jak ważne miało to miejsce w życiu gospodarczym Rokycan.

Zaprowadzę cię do jednej interesującej rzeczy, która może wydawać się małą tajemnicą. Jeśli porozmawiasz z miejscowymi albo przejrzysz stare płyty, przekonasz się, że ten młyn nie ma tylko jednego nazwiska. Oprócz nazwy mlýn u Guthů znany jest również jako Muchkovský lub Koček Mill. Dlaczego? W historii młynów, to było powszechne, że nazwa zmieniła się w zależności od tego, kto był właścicielem w tym czasie lub historii rodzinnych, które były dołączone do tego miejsca. Każda z tych nazw reprezentuje inną warstwę historii, inną rodzinę i inną część czasu, która pomogła utrzymać ten budynek przy życiu. To fascynujące, jak jeden budynek może mieć tyle tożsamości i nadal pozostać tym samym punktem w krajobrazie rzeki Klabava.

Kiedy staniesz dziś przed tym pomnikiem, postrzegaj go jako most między wiekami. Od pierwszej wzmianki z XVI wieku, do wielkiej nowej budowy roku ośmiuset siedemdziesiąt siedem, do ery przemysłowej produkcji żelaza pod koniec XIX wieku. Wszystko jest zakodowane w tych ścianach, w obrazach świętych na fasadzie i w skarbcach na parterze. To miejsce, gdzie spotykają się wody, rzemiosła i ludzkie ambitne duchy.

Zanim się pożegnamy, a wy pójdziecie swoją drogą, sugeruję, żebyście pobiegli powoli po budynku, zobaczyli hałas rzeki Klabava i spróbowali wyobrazić sobie jak wyglądało życie w tym młynie sto lat temu. Który przechodził przez to, o czym ludzie rozmawiali przy wejściu i jak się czuli, kiedy widzieli St. Florian oglądającego ich pracę.

Dziękuję za towarzyszenie mi w tej krótkiej podróży do historii Guthas Mill. Mam nadzieję, że ten widok na budynek pomógł ci zobaczyć coś więcej niż stary dom z cegły. Teraz zapraszam do dalszego zbadania okolic Pilsen Suburb i odkryć inne ukryte zakątki Rokycan. Życzę przyjemnego dalszego spaceru i wielu nowych doświadczeń. Do widzenia.