Palác Aventin Pałac

Palác Aventin znajduje się na ulicy Purkinov na Nowym Mieście Pragi i jest również znany jako Zedwitz Palace lub Zedtwitz Palace. Nazwa Aventinum, według wydawnictwa, która powstała tu wśród wojen światowych i pozostawiła ślad w świadomości Pragi kulturalnej.

Historia budynku sięga XV wieku, kiedy w bezpośrednim sąsiedztwie byłego cmentarza żydowskiego znajdował się średniowieczny dom. Na przestrzeni wieków budowla przeszła kolejne rekonstrukcje odpowiadające zmianom w stylach architektonicznych - renesansowe, barokowe i później klasyczne modyfikacje. W 1707 roku po raz pierwszy w pisanych nagraniach pojawiła się wzmianka o części naziemnej, zbudowanej przez Karela Arnešta von Bissingera. Bardziej fundamentalna zmiana nastąpiła w 1803 r., kiedy budowa miała kompletną rekonstrukcję według projektu architekta Ignác Palliardi.

Do 1814 roku, kształt sprężyn okresu był krystalizowany. To był dobrze zbudowany dom z dwoma piętrami. Na parterze była piwnica, na parterze był pokój dla woźnego, droga i stajnia dla dwóch koni, kuchnia pana i szopa. Pierwsze piętro miało sześć pokoi i dwa pokoje, drugie piętro miało pięć pokoi Mansard. Część konstrukcji miała być półkolistą altanką zwaną kaplicą lub glorytą, która prawdopodobnie była częścią architektury Palliardiego.

W 1911 roku dom stał się własnością prawnika JUDr. Zikmund, który przystosował go do swoich potrzeb i ułożył jako biuro połączone łóżkiem piętrowym. Wśród wojen światowych był Wydawnictwo Aventinum, które również uczyniło pałac centrum kultury. Sala wystawowa nazywana Aventine Mansard, która gościła osobowości czeskiej awangardy artystycznej i stała się ważnym miejscem spotkań twórców.

W latach 80. w Pradze znajdowało się Centrum Kultury Słowackiej. W 1989 roku nowy właściciel Vladimir Malínský przejął dom, pod którym budowla przeszła kilka drobnych napraw. W latach 2006-2007 przeprowadzono gruntowną rekonstrukcję i modernizację, zachowując jednocześnie oryginalne barokowe rozwiązanie przestrzenne oraz szereg elementów gotyckich, które przetrwały z głębin lat. Budynek pozostaje częścią gęstego budynku otaczającego Nowe Miasto i stanowi typowy przykład architektury Pragi z jej warstwową historią.