Staré Zámky Grodzisko

Staré Zámky to miejsca archeologiczne w Brno- Líšni. Jest to znacząca fortyfikacja od końca neolitu do początku XI wieku. Miejscowość leży na skalistej wyspie w południowej części Morawskiego Krasu i jest uważana za bezpośredniego poprzednika Brna.

Osiedlenie terenu rozpoczęło się w dniach 5-4 tysiąclecia p.n.e. Potwierdzają to wyniki ceramiki od późnego neolitu do wczesnego neolitu. W czasie trwania neolitu, ludzie kultury różowych kubków osiedlili się tutaj, a później nosiciele kultury z ceramiką z puszki. Wtedy zbudowano gęsto zbudowany majątek otoczony głazem obronnym i fosą. Przesiedlenie miało miejsce w różnych momentach podczas brązu, łaciny i wczesnego przemieszczania się narodów.

Powierzchnia około 13 hektarów znajduje się na skale klejonej, która jest otoczona strumieniem rzeki po trzech stronach. Terytorium dzieli się na część centralną i część przedpłaconą. Pierwszy to obszar trójkątny o powierzchni około 4,5 hektara. Był wzmocniony w całym obwodzie, z wyjątkiem bramy w północno-wschodniej części, która służyła do dostępu do wody. Na północnym zachodzie, oparcie oddzielone od bariery zbroi. W okresie Wielkiego Morawskiego panował mur aluminiowy z drewnianą palisadą. Później istniała masywna fortyfikacja, budynki kabinowe, wielki dziedziniec z dziesięciometrową drewnianą wieżą strażniczą i prawdopodobnie kościołem. W polu jest jeszcze 320 m długości odcinka zewnętrznej ściany w lesie Halegletunia. Przekracza on obszar otaczający o 2-2,5 m i przylegający do dwumetrowego rowu.

W XIX wieku ziemia należała do hrabiego Belcrediego. W 1875 roku po raz pierwszy opublikował wyniki prac rolniczych. Pierwsze badania archeologiczne w latach 80-tych zostały przeprowadzone przez Jan Knies, a następnie Martin Kříž i Innocenc Ladislav Červinka. W latach 1948-1965 prowadzone były systematyczne badania pod kierownictwem Josefa Poulika, Anny Medunovy i Čeňki Staňa z Instytutu Archeologicznego Akademii Nauk Czechosłowackich.

Największy kwiat fortu został osiągnięty w czasach Wielkiego Królestwa. Dzięki strategicznemu stanowisku w sprawie związku pomiędzy centralnymi obszarami państwa a hutami żelaza w Morawskim Krasie stała się jednym z głównych ośrodków. Pomieszczenia zostały wcześniej opłacone na cele pogrzebowe w tym czasie. Koniec wielkiej morawskiej ery był oznaczony niszczącym ogniem i gwałtowną inwazją wrogich żołnierzy, czego świadkami były znalezione groty. Fortyfikacja została następnie w mniejszym stopniu przywrócona, a zamek pracował do końca X wieku. Wśród udokumentowanych odkryć są marmurowe koraliki, miedziane przedmioty lub paski kostne.

W 1966 roku obiekt został uznany za rezerwat archeologiczny państwa, od 1989 roku jest to ochrona archeologiczna. Pomnik pozwala na badanie ciągłości osady ludzkiej w strategicznym krajobrazie w pobliżu rzeki.

Staré Zámky jest kluczowym miejscem do zrozumienia wczesnej historii Brna i Moraw. Wizyta w miejscu pozwala zobaczyć ściśle ślady starożytnych kultur w naturalnym terenie.