Vila Barrandovská 60 Willa

Witamy w Hlučepy, jednej z najpiękniejszych i najważniejszych dzielnic Pragi. Zatrzymaj się na chwilę, weź oddech i spójrz przed siebie. Stoisz przed budynkiem z adresem Barrandova 60, czyli willą Josef Auerbach. Pierwsze wrażenie, jakie prawdopodobnie o niej dostrzegasz, to poczucie pokoju, porządku i niesamowitej czystości linii. To dom, który nie krzyczy, ale z jego elegancją i prostotą, przyciąga uwagę. Zauważ, jak budynek jest wprowadzany do otoczenia i jak działa w swoim wyglądzie, co jest typowe dla jego czasu. Cofnijmy się razem o prawie wiek. Jest to rok dziewięćset trzydzieści dwa, i Elekttafilm, który był w tym czasie pod kontrolą świata filmowego, kupił działki budowlane tutaj na Barrando. Rok później, dziewięćset trzydzieści trzy lata później, ta willa została ukończona. Jego właścicielem był Josef Auerbach, główny udziałowiec wyżej wymienionej spółki filmowej. Dlaczego ten budynek był taki ważny? Bo wtedy to nie był tylko prywatny dom dla rodziny Auerbach, to było miejsce reprezentacji. Wyobraź sobie, że najważniejsi ludzie tego czasu, zagranicznych partnerów filmowych i twórców, którzy przybyli tu z całego świata, spotkali się w tych obszarach. Willa miała służyć jako wizytówka sukcesu, nowoczesności i otwartości czeskiego filmu na świat. Teraz zwróć uwagę na samą architekturę. Budynek jest jednym z głównych przedstawicieli funkcjonalizmu. Jeśli nie wiesz dokładnie jak połączyć to z konkretnym obrazem, spróbuj spojrzeć na fasadę. Jest purystycznie czysty, co oznacza, że nie znajdziesz niepotrzebnych ornamentów, wymyślonych rzymskich kolumn ani złożonych ornamentów. Wszystko tutaj jest praktyczne, logiczne i jasne. Spójrz na dach. Jest to mieszkanie, które było wówczas odważnym i nowoczesnym elementem, który optycznie zamknął dom, dając mu wygląd nowoczesnej maszyny żywej. Interesujący szczegół można zauważyć, jak architektura działa z terenu. Zauważ, że znajdujemy się w wąskim obszarze. Tworzy to fascynujący efekt optyczny. Jeśli patrzysz na dom z ulicy, to wygląda jak dwupiętrowy budynek. To percepcja bardzo cicha i subtelna. Jeśli jednak spojrzycie teraz na ogród, odkrylibyście, że dom ma trzy piętra. Ta gra z terenu umożliwiła geniusz połączyć wewnętrzne przestrzenie z naturą. Należy zwrócić uwagę na tarasy, które służą jako przejście między wnętrzem a zielonym ogrodem. Jeśli wyobrazicie sobie wewnętrzne układy, możecie pomyśleć o krokach wrzeciona, które elegancko łączą poszczególne podłogi i zapewniają przestrzeń dla dynamiki. Kiedy stoisz przed tym budynkiem, spróbuj sobie wyobrazić, kto tędy przechodził. Willa Josefa i Olgi Auerbach nie była tylko cichym rodzinnym gniazdem. To było centrum życia społecznego elity filmowej. Wyobraź sobie, jak otworzyła suknię Adina Mandlová w tych obszarach, jak żartowała ze swoim niezaprzeczalnym urokiem, lub jak żartowała z Oldřich Nový w tych dyskusjach. To byli ludzie, którzy zdefiniowali złoty wiek czeskiego filmu, a ta willa była sceną ich prawdziwego życia. Wyobraźcie sobie te przyjęcia, dyskusje na temat scenariusza, plany nowych filmów i atmosferę luksusu, które panowały tu w latach trzydziestych. Ale historia tego miejsca to nie tylko film i społeczeństwo. Zbliża się rok, dziewięćset trzydzieści osiem, a ciemne chmury gromadzą się nad Europą. Czechosłowacja deklaruje mobilizację. W tym dramatycznym momencie luksusowa willa zmieniła się w coś zupełnie innego. Pamiętasz ten płaski dach, o którym rozmawialiśmy wcześniej? Została użyta jako obserwator artylerii w roku dziewięćset trzydzieści osiem. To zarówno fascynujący jak i mroźny kontrast. Miejsce, gdzie omawiano sztukę i film, stało się strategicznym punktem śledzenia ruchów wroga i kontroli artylerii. Ta zmiana funkcji willi z rezydencji przedstawicielskiej na obiekt wojskowy przypomina nam, jak szybko świat może się zmienić i jak głęboko osobiste losy są powiązane z historią całego narodu. Ten budynek ma dwie zupełnie różne twarze. Z jednej strony jest to symbol nowoczesności, optymizmu i rozkwitu okresu międzywojennego, z drugiej strony jest cichym świadkiem napięcia i strachu przed nadchodzącą wojną. Właśnie ten subtelność, który z willa Barrando sześćdziesiąt taki niezwykły obiekt. Jest to dom, który przetrwał swoją pierwotną chwałę, przetrwał mroczny okres historii i pracował nad faktem, że w roku dziewięćset dziewięćdziesiąt dwa został oficjalnie wymieniony jako zabytek kultury Republiki Czeskiej. Dzięki temu uznaniu państwo potwierdziło, że architektura tego domu i jego historia są dla nas wszystkich niezastąpione. Teraz, kiedy znasz historie, które czają się w tych ścianach, sugeruję, żebyś przespacerował się po willi. Poczuj jej ciszę, patrz, jak światło spada na jej gładką fasadę i spróbuj wyobrazić sobie kontrast pomiędzy spokojem ogrodu a napięciem, które kiedyś panowało na jej dachu. Spójrz, jak dom pochyla się na wzgórzu i naturalnie porusza się z jednego piętra na drugie. To lekcja o tym, jak architektura może być funkcjonalna i piękna w tym samym czasie bez komplikacji. Dziękuję za towarzyszenie mi w tej krótkiej podróży do historii willi Josef Auerbach. Mam nadzieję, że ten pogląd za fasadą pomógł wam lepiej dostrzec atmosferę tego miejsca. Jesteś teraz w pełni powierzony przestrzeni. UWAGA CZESKA: Poznaj okolicę, ciesz się pokojem dzielnicy Barrando i zainspiruj się duchem czasu, kiedy film był największym marzeniem współczesnego świata. Życzę przyjemnej dalszej podróży do Pragi. Do widzenia.