Wiehlův dům (Praha) Dom

Dom Wiehl to budynek neorenesansowy położony na rogu Placu Wacława i ulicy Vodičkova w Pradze 1. Projekt zaprojektował ważny architekt Antonín Wiehl, który zbudował go w latach 1894- 1896. Obiekt jest niezwykły z bogatą dekoracją malarską i przy użyciu koncepcji tzw. architektury mówiącej.

Dom został zbudowany na nieruchomości, którą Wiehl kupił w 1894 roku, a na nim został zniszczony oryginalny budynek. Budynek został ukończony w 1896 roku i służył architektowi za mieszkanie i pracę. We wnętrzu zachowywał bogate zbiory sztuki, bibliotekę i antyki. W ostatnich latach swego życia spędził tutaj sortując swoje zbiory i pracując nad dokumentami dla Komisji dotyczącymi spisu budynków, sztuki i zabytków zabytków królewskiej stolicy Pragi.

To jest narożny czteropiętrowy dom z 4 × 11 rozstawem osi okna. Dach jest osiodłany, zdobiony osłonami, przednimi szybami i pokrywą z galerią na grzbiecie. Front ulicy Vodičkov jest wyposażony w portal. Fasada łączy gips, stucco i piaskowiec; w zewnętrznej osi drugiego i czwartego piętra znajduje się zatoka połączona z balkonem. Oryginalny układ obejmował pomieszczenia biznesowe na parterze, kawiarnia na pierwszym piętrze i inne piętra apartamentów i biur.

Ozdoba malarska fasady jest unikalna w Pradze od końca XIX wieku z jej zakresem. Którego temat i kompozycja sam zaprojektował Wiehl. Część ozdobna została zrealizowana przez Josef Fanta i postać Mikolas Ales; Sam obraz wykonali Láda Novák i A. Hofbauer z pomocą Františka Urbana i Wilhelma Trseka. Dekoracja wykorzystuje motywy czeskiego renesansu, w tym ozdoby, kartusze, maski, zioła, dekoracje kwiatowe, festony owocowe i wstążki w czeskich kolorach narodowych. Górne części ukazują nagie figury w postawach Michelengelic i dzieci z instrumentami muzycznymi.

W dekoracji Wiehl użył kolekcji opowiadań, które postrzegał jako nośnik humoru, mądrości i moralności. Na fasadzie Placu Wacława, alegoria cnoty jest wyświetlana na ostatnim piętrze, podczas gdy w tarczy na Vodickov Street znajdujemy amory, symbole dnia i nocy oraz pod koroną maski gzymsów War and Peace.

Głównym motywem jest dwa cykle od życia miejscowca, przedstawione jako kupca, uczony i obrońca jego miasta. Całemu cyklowi towarzyszy motto Życie - pielgrzymka do Boga. Na fasadzie Placu Wacława pokazane są od lewej do prawej: sędzia z dzieckiem nad miejscem chrztu, student z nauczycielem, półnaga dziewczyna z jabłkiem na zdjęciu narzeczonego i mieszkanka nad kupcem z kontami. Fasada ulicy Vodičkov jest ozdobiona przez rycerza nad sceną rycerstwa i starca w kręgu rodzinnym z charakterem Morany. Obrazy towarzyszą ludowym wypowiedziom, takim jak Drzewo, gdy rośnie i stoi lub nie ma korzenia przeciwko morzu.

Antonín Wiehl zmarł w domu i został przedstawiony w testamencie przez Czeską Akademię Nauk i Sztuki. Od tego czasu dom należy do tej instytucji i jej następców prawnych, obecnej Akademii Nauk Republiki Czeskiej. Budynek został uznany za zabytek kultury w dniu 3 maja 1958 r. i jest zarejestrowany na Centralnej Liście Zabytków Kultury Republiki Czeskiej.

Podczas powstania w maju 1945 r. dom został zniszczony przez niemieckie bombardowanie Placu Wacława, które wymagało naprawy w latach 50. Parter został zmodyfikowany podczas budowy przejścia podziemnego na Placu Wacława w latach 1967- 1968. To stworzyło łuk w Vodickova Street i dom połączony ze stacją metra Mostek. Oryginalna rustykalna podłoga zastąpiła płytki polerowanego kamienia. W 2016 roku przeprowadzono rozległą naprawę elewacji, dachu i wnętrza.

Dziś dom mieści wydawnictwo Academia, które prowadzi reprezentatywną księgarnię specjalistycznej literatury na parterze i na pierwszym piętrze. Budynek jest ważnym miejscem turystycznym, jest tablica informacyjna z przodu na Placu Wacława.

Dom Wiehla jest jednym z najbardziej przykładowych przykładów neorenesansu w Pradze i stanowi unikalną kombinację architektury i malarstwa. To tam historia życia miejskiego spotyka się z wizjami artystycznymi Antonín Wiehl. Goście powinni uważnie zbadać szczegóły fasady i jej symbolikę mówiącą.