Důl Mauritius Kopalnia

Důl Mauritius znajduje się w pobliżu Stallion w pobliżu Abertam w dzielnicy Karlovy Vary. Od 1964 roku jest chroniony jako zabytek kultury, został wymieniony jako zabytek kultury narodowej w 2014 roku i został udostępniony publicznie od tego roku. Częścią chronionej strefy kopalni jest Red Pit.

Górnictwo rudy cyny w tym miejscu rozpoczęło się w XVI wieku, kiedy łożysko zostało otwarte systemem płytkich wałów. Te wały później stały się częścią kopalni Mauritiusu, która pierwotnie nosiła nazwę Behorov kopalni według jego pierwszego właściciela. Z czasem wał osiągnął głębokość osiemdziesięciu czterech metrów, gdzie został połączony przez dziedziczny wał Blasius zapewniając drenaż kopalni. Na powierzchni znajdował się kompleks przemysłowy: kruszenie rudy, wytapianie cyny, wytapianie arsenu, kucie i inne operacje. Intensywność wydobycia była niezwykła we wczesnych latach pola - na początku XVII wieku wydobyto co najmniej 8000 ton cyny.

Po 30-letniej wojnie, górnictwo upadło, ale w przeciwieństwie do okolicznych kopalni, kontynuowano. W okresie 1751- 1810 otrzymano 1 200 ton cyny. Po roku 1795 produkcja spadła dramatycznie do pięciu do dziesięciu ton rocznie. Modernizacja w 1878 r. przyniosła nowy sprzęt i energię elektryczną, ale wyniki ekonomiczne nie uzasadniały inwestycji. Regularne operacje zakończono w 1891 roku. Kolejne dziesięciolecia przyniosły jedynie utrzymanie starych prac i działań badawczych. W 1936 roku Kopalnia została sprzedana przez British Continental Mining Company. Po połączeniu Sudetu z nazistowskimi Niemcami nieruchomość musiała zostać przeniesiona do niemieckiej firmy górniczej. W czasie II wojny światowej między 1941- 1944 r. dół został pogłębiony do 145 metrów, ale nie odbudowano górnictwa i wszystkie prace zakończono w listopadzie 1944 r. Badanie geologiczne przeprowadzone po wojnie wykazało, że niewydobyte zapasy wynoszą około 26 000 ton rudy cyny o zawartości 0,79%, z której można uzyskać 200 ton czystego metalu.

Kryštof, który miasto Abertamy zaczęło odkrywać w 2008 roku, jest otwarty dla publiczności. Dwa lata później rozpoczął pracę, która umożliwiła publiczne udostępnienie jej. Stos mierzy 272 metry długości i jamy ustnej do dużej komory 65 × 4- 9 × 15- 25 metrów (długość × szerokość × wysokość). Odwiedzający mogą tu obserwować ręcznie szubienicę i widoczne ślady górnictwa skalnego przy pomocy metody zakładów na ogień. Pinky Schneppa dodaje się do powierzchni kopca. Kopalnia znajduje się na czerwonej oznakowanej trasie turystycznej prowadzącej z Høeběčná do Czeskiego Dar i jest ogólnie dostępna dla publiczności od pierwszego maja do 15 października.