Klášter augustiniánů v Mělníku Klasztor

Witamy w Mělník, miejscu, gdzie historia dotyka pokoju i gdzie każda ściana opowiada historię sprzed siedmiu wieków. Stoisz przed jedną z najważniejszych średniowiecznych jednostek tego regionu - klasztorem Augustynów w Pšovce. Zanim pójdziesz dalej, zatrzymaj się na chwilę i poczuj atmosferę tego miejsca. Przed waszymi oczami, masywny, czterokrotny budynek, którego prostokątny plan podłogi tworzy zamkniętą i harmonijną przestrzeń, tworzy przed waszymi oczami. Chociaż na pierwszy rzut oka możecie wydawać się patrzeć na barokowe dzieło, wiedzcie, że pod tą warstwą znajduje się dużo starsza, gotycka dusza.

Cofnijmy się razem w przeszłość, do roku 1 000 dwieście sześćdziesiąt trzy. Wyobraźcie sobie wtedy krajobraz, który był bardziej dziki i cichy niż dzisiejsze otoczenie Mělníka. Wtedy dwaj bracia, Pavel Lusnice i Smil Etitov, postanowili położyć fundamenty tego klasztoru. Byli to nie tylko zwykli założyciele, ale pierwsi rebelianci, którzy przybyli z Pivony i postanowili poświęcić się boskiej służbie. Ich wysiłki nie były znane nawet potężnym władcom. Pięć lat później, w roku dwieście sześćdziesiąt osiem, nastąpiło fundamentalne potwierdzenie, gdy król Přemisl Otakar II przyznał klasztor i oddał go bogatym fundacjom. Oznaczało to, że to miejsce stało się nie tylko ośrodkiem duchowym, ale także znamienną własnością, która miała siłę zmierzyć się z burzami, które nastąpiły później.

Teraz zwróć uwagę na samą konstrukcję, która cię otacza. Kiedy się rozejrzysz, zauważysz jak różne epoki się przecinają. Klasztor jest dziś głównie barokowym budynkiem, który w swojej formie opiera się na rekonstrukcji z XVII wieku. Ta architektura dodaje całą szlachetność i porządek. Jeśli jednak przyjrzycie się bliżej kościołowi św. Wawrzyńca, które jest sercem całego kompleksu klasztornego, zrozumiecie, że jego rdzeń jest gotycki. Ten niewidzialny, ale namacalny związek pomiędzy średniowieczną twierdzą a barokową elegancją czyni ten kompleks tak wyjątkowym. W jednej warstwie czasu widzimy dwa różne okresy, które się uzupełniają.

Ale historia tego miejsca nie zawsze była o pokoju i modlitwie. Musimy się przygotować na mroczniejsze rozdziały, które miały miejsce w czasie największych niepokojów. W tysiąc czterysta dwadzieścia jeden klasztor znalazł się w ogniu wojen husyckich. To był tragiczny okres, który zostawił głęboki ślad w duszy tego miejsca. W tym czasie klasztor został spalony i w chaosie, który następnie, dwadzieścia sześciu członków konwencji zostało zabitych lub zmuszonych do wydalenia. Wyobraź sobie horror i pustkę, którą zostawili. Klasztor potem znów szukałem swój droga na wiele rok wcześniej w rok tysiąc czterysta i osiemdziesiąt cztery można w pełni odrestaurowałem grecki życie.

Chociaż klasztor był na skraju wymarcia kilka razy, szczególnie w czasie powstania państw lub w czasie Josephine zniesienia klasztorów, zawsze mógł się odrodzić. W XVII wieku, około tysiąca sześćset czterdzieści, nastąpiła wielka barokowa rekonstrukcja, która dała klasztorowi spojrzenie, które teraz widzicie. W tym czasie były również fascynujące wydarzenia związane z ważnymi osobowościami. Tutaj możemy pamiętać biskupa Jana trzeciego z Dražice, który poświęcił kościół św. Wawrzyńca i ogłosił go świętym miejscem dla Boskiej obecności.

W tych obszarach byli ludzie, którzy mieli moc zmiany historii. W XVII wieku Gabriel pracował tu z Góry Ulma, której imię jest związane z ostatnim wielkim zamachem stanu przed powstaniem. I kiedy klasztor stał się własnością prywatną po zniesieniu życia greckiego, na przykład, należał w XVIII wieku do nadrukowanej Marie Ludmile z Lobkovice. Każde nazwisko tutaj jest jednym z filarów, na których stoi to miejsce.

Jeśli teraz skupisz się na wnętrzu kościoła, zwłaszcza na ołtarzu głównym, powinieneś być świadomy wartości artystycznej, jaką włożył w niego Mistrz Karel Šcreta. Jego dzieło z barokowej odbudowy dało temu miejscu głębokość duchową i bogactwo wizualne, które może jeszcze dziś zaimponować. Šcreta był nie tylko malarzem, był twórcą, który był w stanie uchwycić zarówno szlachetność, jak i ludzkie emocje, które doskonale odpowiadały złożoności tej przestrzeni klasztornej.

Możecie się zastanawiać, jak to miejsce się zmieniło w dzisiejszych czasach. Fascynujące jest to, że miejsce, które kiedyś służyło jako schronienie dla mnichów i zamiast stałej modlitwy służy teraz zupełnie innej, ale równie ważnej funkcji. Klasztor stał się nowoczesnym domem seniorów. Ta transformacja jest dowodem niewiarygodnej odporności tego budynku. Klasztor przetrwał wojny, pożary i wstrząsy polityczne, a dziś zapewnia bezpieczeństwo i pokój ludziom, którzy znajdą w nim swój nowy dom. To piękna historia o kontynuowaniu życia w starych murach.

Miejsce rozprzestrzeniło się przed wami, które zostało umieszczone na liście zabytków kultury od roku tysiąc dziewięćset sześćdziesiąt sześć, jako dowód jego nieśmiertelności. Każdy kamień, każda linia w prostokątnym planie i każdy barokowy szczegół jest świadkiem minionych wieków.

Nalegam teraz, by poszedł pan na kolejną ankietę. Przyjrzyjcie się pomieszczeniom, poczujcie ciszę, która tu istnieje i spróbujcie wyobrazić sobie braci, którzy po raz pierwszy zaczęli tu swoją podróż siedem wieków temu. Pozwól się pochłonąć atmosferą tego miejsca, który jest żywym mostem pomiędzy średniowieczem a teraźniejszością. Dziękuję za podzielenie się z nami tą historią. Życzymy miłego spaceru w historii.