Liliová (Praha 1) Ulica

Ulica Lilius prowadzi prawie dokładnie na północ w kierunku zachodniej części Starego Miasta, od skrzyżowania z ulicą Náprstková i północno-zachodnim wierzchołkiem Betlejem Square do ulicy Charles Street. Jego droga nie jest całkowicie prosta, a to jest wskazówka do długiej historii, że pułapka niesie przez czekanie.

Ulice sięgają głęboko do wczesnych średniowiecza. Zakłada się, że pierwotnie służyła jako jedna z dróg prowadząca do Vysehrad z Vltava ford, która znajdowała się w przybliżeniu pomiędzy obecną linią Klárov i Kaprovy Street. Decydująca zmiana nastąpiła po budowie mostu Judith, zbudowany między 1158 a 1172 w miejscu starego drewnianego mostu. Ten most na zawsze zmienił logikę Starego Miasta. Trasy prowadzące od mostu do rynku na Starym Placu zostały niedawno awansowane do częściowo utworzonej sieci ulicznej. Rezultatem był bardziej chaotyczny plan gruntu niż mógł zaplanować - nawet Charles Street, chociaż był on używany jako tzw. Royal Road for Coronation Parades, pęka kilka razy między Crožovnik i Little Square.

Północny koniec Lili został po raz pierwszy stworzony przez dominikański klasztor, który później zastąpił Clementine w baroku, ogromnym bloku architektonicznym, który stoi tutaj dzisiaj. Na południu sieć ulic zmieniła się po budowie murów Starego Miasta w 1930 roku. Nowe bramy nie mogły być ustanowione w kierunku wszystkich poprzednich tras, więc orientacja zmieniła. Wokół były dwie główne drogi: na wschodzie brama St. Martin w kierunku dzisiejszej Burnt Street, na zachodzie brama St. Stephen do ulicy Carolina Svlá.

Ulica jest bogata w domy, które mówią o warstwach architektonicznych. Strona zachodnia to na przykład Bojkovsky Palace, który opiera się na co najmniej dwóch średniowiecznych domach, przebudowany w renesansie i częściowo barokowy w latach 1713-1726. W pobliżu dzielnicy Anen Street znajduje się gotycki dom, który wielokrotnie był profesjonalnie modyfikowany. Golden Snake House na podłodze ulicy Karola reprezentuje średniowieczny budynek, który stopniowo przekształcany był przez elementy renesansowe i barokowe.

Wschodnia strona, która stoi na placu Betlejem i okolicznych ulicach, nosi bogatszy styl. Tu stoi Dom Złotego Krzesła, pierwotnie należący do własności klasztoru Roudnickiego, Dom Šwandas z neorenesansowym traktowaniem z 1874 roku, lub dobrze nazwany Dom Białego Koguta, który w dzisiejszej formie pochodzi z 1855 do 1863 roku i reprezentuje znacznie neorenesansowy charakter. Trzypiętrowy wynajem budynków z drugiej połowy XIX wieku, który przyniósł eklektyczną fasadę, która ozdobiła Lili do dziś, uzupełnia wiele domów. Wśród atrakcji projekcyjnych jest dom nr 16 z 1898, zaprojektowany przez Václav Romáček, lub numer 20 z 1905 przez Edvard Rechziegel.

Lilio to nie tylko ulica przejścia, ale także przekrój stylu budowlanego i miejskiego losu Starego Miasta. Spacer oferuje czytelnikom warstw architektonicznych - od fundamentów gotyckich po rekonstrukcje barokowe, do historycznych domów adaptacji i wynajmu XIX wieku, które przekształciły oblicze średniowiecznej Pragi.