Miranka Zagroda

Witajcie w sercu Praskiego Žižkov. Zatrzymaj się na chwilę, weź głęboki oddech i poczuj atmosferę tego miejsca. Stoisz tuż przed rezydencją Miranka, która znajduje się na Hussite Street. Jest to miejsce, gdzie spokój starych ogrodów spełnia dynamikę życia miejskiego i gdzie w jednym kontekście przestrzennym przeszłość rolnicza spełnia industrialny boom ubiegłego stulecia. Spójrz przed siebie na budynki, które tworzą ten obszar. UWAGA CZESKA: Możesz nie wiedzieć od pierwszego wejrzenia, że jest to pomnik, ale to w lastiness czasu, że jego największa wartość leży. Jeśli się rozejrzycie, zauważycie cały zestaw obiektów. Hala produkcyjna, która jest teraz związana z logo kino Ponec, będzie prawdopodobnie patrzeć. Spójrz również na komin z betonowej ściany, która wystaje w niebo. Elementy te, wraz z głównym budynkiem posiadłości, od dwóch tysięcy do pięciu były chronione jako zabytek kultury Republiki Czeskiej. Komin ten nie jest tylko zwykłym elementem budowlanym, jest cichym świadkiem czasów, gdy Žižkov nie był tylko dzielnicą mieszkalną, ale miejscem ciężkiej pracy, dymu i maszyn. Wróćmy razem w czasie, znacznie głębiej niż ściany obecnych budynków. Wyobraź sobie to miejsce w XVI wieku. Nie było wtedy hałasu ani betonowej drogi. Na terytorium pomiędzy dzisiejszą Ulicą Trockowską a Placem Kostnickim, rozkładały się winnice. W tym czasie obszar ten postrzegany był w zupełnie inny sposób jako krajobraz pełen zielonych i winogron krzewów. Vinohradship było mocno zakorzenione tutaj i w XVIII wieku posiadłość była własnością człowieka o nazwisku Václav Mirany, od którego prawdopodobnie pochodzi nazwa tego miejsca. Jeśli przejdziemy do połowy XIX wieku, możemy sobie wyobrazić, jak dobre słodkie winogrona pachniały tu w miesiącach letnich. Był to okres, kiedy nieruchomość służyła głównie do celów rolniczych i była częścią szerszej sieci winnic w Pradze. Wyobraź sobie poranną mgłę nad winnicami i cichy rytm pracy w ogrodach. Ale wszystko zmieniło się wraz z nadejściem nowej ery, ery rewolucji przemysłowej, która zmieniła oblicze całej Pragi, a zwłaszcza Žižkova. Przerwa miała miejsce w roku 1 000 830 - 2. W tym roku Josef Hall kupił posiadłość. Halla nie był winiarzem, był przedsiębiorcą od wizji. Postanowił zamienić cichy majątek w miejsce produkcji. Założył tu fabrykę, która skupiała się na produkcji dwóch produktów, które były wtedy bardzo pożądane. Pierwszym z nich był substytut kawy, który był powszechnym produktem w tym czasie dla osób, które nie mogły sobie pozwolić na prawdziwą kawę z odległych regionów. Drugim produktem był olej gwałtowy. Wyobraźcie sobie, jak zapach winogron stopniowo miesza się z zapachem pieczonych surowców i prasowanego oleju. Osiedle Miranka było więc częścią powstającego przemysłowego Žižkova. Jednak czas nie wytrzymał, a potrzeby produkcyjne wzrosły. Za tysiąc osiemset osiemdziesiąt siedem Rudolf Stabenow wszedł do gry. Uświadomił sobie, że oryginalna fabryka Josef Hall nie jest już wystarczająca dla współczesnych potrzeb. Więc usunął oryginalne budynki fabryczne, a na ich miejscu miał nowy, bardziej nowoczesny i wydajniejszy budynek fabryczny. To właśnie w tym okresie pojawienie się tego miejsca, które widzimy dzisiaj, w tym elementy przemysłowe, o których wspominaliśmy wcześniej, zaczęło być potwierdzone. Ale ten przemysłowy boom nie trwał wiecznie. W roku 1.9500 fabryka musiała zakończyć swoją działalność w tych obiektach. Rok później tysiąc dziewięćset sześć lat później cała operacja przeniosła się do miasta Celakovice. Był to moment, kiedy posiadłość Miranka straciła swoją funkcję jako miejsce produkcji ropy naftowej i substytutów kawy. Budynki pozostały, ale ich znaczenie musiało się zmienić. Kilka lat później, w roku tysiąc dziewięćset dziewięć, miasto Žižkov kupiło ziemię i budynki. Ten krok przyniósł to miejsce w ręce społeczeństwa i rozpoczął nowy rozdział jego istnienia. Teraz, gdy stoisz przed tymi budynkami, poczuj kontrast. Z jednej strony, mamy pamięć o winnicy i spokojne życie w posiadłości, z drugiej strony, ślady fabryki rumble i ambicji przemysłowców. To fascynujące, jak jedno miejsce może się tak zmienić przez wieki. Zauważ, że architektura nie jest jednolita, ponieważ każdy właściciel dodał coś własnego. Chociaż nie znamy nazw poszczególnych architektów, którzy projektowali te budynki, ich praca przemawia za nimi. Tutaj widzimy praktyczne podejścia do przestrzeni kosmicznej, które były przeznaczone głównie do produkcji, ale jednocześnie pozostaje pewna godność starej Pragi. Możesz być zainteresowany, aby wiedzieć, że Miranka nie jest jedyną nazwą, pod którą to miejsce jest znane. Historia jest pełna różnych nazw i miejscowi ludzie używali takich nazw jak Bontámka lub Halovka. Drugie imię prawdopodobnie odnosi się do Josefa Halla, który założył tu swoją fabrykę. Jest to typowe dla okolic Pragi, gdzie nazwy miejsc często zmieniają się w zależności od tego, kto jest obecnie właścicielem lub co jest produkowane w budynku. Kiedy patrzysz na fasady i murarze, spróbuj wyobrazić sobie wszystkich ludzi, którzy tędy przechodzili. Od winiarzy zbierających słodkie winogrona, do pracowników w zakurzonej pościeli, którzy prasowali gwałt, do urzędników miasta Žižkova, którzy dbali o zarządzanie tą nieruchomością. Każdy z nich zostawił ślad w tym miejscu, chociaż nazwiska większości z nich nie są już znane. Ta posiadłość przypomina nam, że Žižkov to nie tylko popularne puby i strome ulice, ale ma również głębokie korzenie w rolnictwie i wczesnym przemyśle. Fakt, że strona jest chroniona jako zabytek kultury od 2000-5 mówi nam, że te wskazówki są cenne. To dowód na to, jak zmienia się nasze społeczeństwo, jak zmieniają się nasze potrzeby i jak zmienia się nasze miasto. Spójrz na komin i budynek sali. Poczuj ciszę, która tu dzisiaj istnieje, w przeciwieństwie do hałasu, który musiał tu być ponad wiek temu. Tam historia zatrzymała się, by opowiedzieć nam swoją historię. Teraz zapraszamy do powolnego pożegnania z posiadłością Miranka i nadal odkrywać piękne Žižkova. Sugerujemy przejść przez okoliczne alejki, które mogą nadal ukrywać tajemnice podobne do tych, które dziś odkryliśmy. Zapoznaj się ze szczegółami dotyczącymi domów, starych znaków i atmosfery, które są tak wyjątkowe dla tej części Pragi. Dziękuję za spędzenie z nami chwili na tym zabytkowym pomniku. Mamy nadzieję, że ta krótka podróż w czasie pomogła wam lepiej zrozumieć ducha tego miejsca. Życzymy przyjemnego dalszego spaceru i wielu nowych odkryć w naszym pięknym mieście. Do widzenia.