Šilboch Zamek

Šilboch byl zámeček v pražské Libni, který už dnes nestoi. Wyrósł w miejscu starszej zagrody, na rogu dzisiejszych ulic Na Vartě i Na Stráži, na południowy wschód od skrzyżowania Vychovatelna. Ludzie nazywali go także Čertova skála, Na stráži albo Ztracená varta.

Na granicy Střížkova z Libní wznosiła się wysoka skałka z zagrodą, którą nazywano Čertův vršek. Według opowieści pan zamkowy zaprzedał się tu kiedyś diabłu i trafił do piekła. Właśnie na tej skałce w połowie osiemnastego wieku kazał sobie František Ferdinand Hilbert zbudować zameczek. Był to budynek jednopiętrowy, na planie kwadratu. Z każdej strony miał na parterze i na piętrze po trzy okna. Nakrywał go dach w kształcie ostrosłupa z małą wieżyczką od północnego wschodu, a od strony południowo-zachodniej znajdował się taras.

Z tym miejscem związana jest jeszcze jedna legenda. W roku tysiąc siedemset pięćdziesiątym siódmym do Pragi wtargnęli Prusacy i tutaj, w Libni, postawili wartę, czyli straż. Po przegranej bitwie pod Kolínem, osiemnastego czerwca tego samego roku, szybko się wycofali i zapomnieli tu jednego żołnierza. Zaopiekowała się nim podobno miejscowa dziewczyna i wyszła za niego za mąż. Miejsce zaczęto potem nazywać Na ztracené vartě i Na stráži. Od niemieckiego słowa Schildwache, które oznacza straż, powstała przez zniekształcenie nazwa Šilboch. Legenda powstała najpewniej dzięki blaszanej rzeźbie pruskiego żołnierza w pełnym uzbrojeniu, która stała przed zameczkiem. Po zniszczeniu budowli trafiła do muzeum miejskiego.

Na początku dziewiętnastego wieku zameczek należał do Jana Karla Liebicha, intendenta i reżysera Teatru Stanowego. Urządzał tu wspaniałe przyjęcia dla czołowych szlachciców, bogatych mieszczan, artystów i uczonych. Podczas swojego pobytu w Pradze bywał tu także kompozytor Carl Maria von Weber. Na karnawał na Šilbochu w lutym tysiąc osiemset szesnastego roku napisał walca. W Wigilię roku tysiąc osiemset dwunastego Liebich przygotował dla swoich gości niespodziankę, ozdobioną choinkę. Zwyczaj ozdabiania drzewek na Boże Narodzenie przywiózł z rodzinnych Niemiec. W Czechach ta tradycja przyjęła się kilka lat później.

W połowie dziewiętnastego wieku zameczek przebudowano na gospodę Na stráži. W roku tysiąc osiemset dziewięćdziesiątym szóstym jako właściciele zapisani są Julie i Albert Weissowie. Cztery lata później budynki wraz ze skałką zostały rozebrane.

O zameczku i jego legendach do dziś przypominają miejscowe nazwy: ulice Čertův Vršek, Na Vartě, Na Stráži i Pod Čertovou skalou oraz plac Na stráži.