Vodní mlýn Bukačov Młyn wodny

Witamy w Kouřimi, gdzie historia spotyka spokój płynącej wody. Stoisz teraz przed młynem wodnym Bukaczowa, który jest teraz chronionym zabytkiem kultury. Zatrzymaj się na chwilę, weź oddech i poczuj atmosferę tego miejsca. Przed wami jest obszar, który od wieków służył jako serce lokalnego rzemiosła i środków do życia. Spójrz na otaczające cię budynki. Dominującym budynkiem jest młyn, który chwyta Cię swoistym dachem Mansarda, dachem z charakterystycznym pęknięciem, który daje całemu budynkowi elegancki i solidny wygląd. Obok niego widać zbieracz, gdzie ziarno było kiedyś bezpiecznie przechowywane, dom mieszkalny, w którym mieszkały pokolenia młynów i różne budynki gospodarcze, które razem tworzą tę harmonijną całość. Wszystko to jest połączone z Ekspedycją Rzeczną, której prąd jest głównym źródłem energii dla całego przedsiębiorstwa od wieków.

Wróćmy teraz razem w czasie, aby przestrzeń zaczęła mówić własnym głosem. Wyobraź sobie, że jesteśmy na początku XV wieku. Pierwsza pisemna wzmianka o tym młynie pochodzi z roku 1404. W tym czasie został napisany w tzw. Białej Księdze Praw i Wolności, która była bardzo ważnym dokumentem swoich czasów. Co ciekawe, młyn nie był wówczas nazywany Bukachev, ale był po prostu nazywany Środkiem. Nazwa ta prawdopodobnie odniosła się do jej lokalizacji w stosunku do innych pobliskich młynów. Wyobraź sobie, co wtedy robił młyn. To nie było tylko miejsce na mielenie ziaren, ale miejsce na spotkania ludzi z okolicznych wiosek, zamiast sklepów i wiadomości. To była jedna z najbardziej tętniących życiem części krajobrazu.

Kiedy idziemy do przodu w czasie, do 1516, spotykamy się z konkretną osobą, która wykonała jego pracę tutaj. Historia wspomina o młynarzu Vojtek. Chociaż niewiele o nim wiemy, jego imię przypomina nam, że za każdym kamieniem i kawałkiem drewna w tym rejonie kryje się ludzka praca, pot i odpowiedzialność. Przemysł frezowania był wówczas wymagającym rzemiosłem, wymagającym wiedzy o wodzie, pogodzie i technologii.

Teraz chciałbym prosić o zwrócenie uwagi na okoliczne tereny i wyobrażenie sobie, jak to miejsce wyglądało ponad cztery lata temu. W 1600 roku artysta Jan Willenberg uchwycił tzw. Vedute of the City of Kouřimi, który jest w zasadzie szczegółowy obraz panoramiczny. To właśnie w tym obrazie został uchwycony młyn, który pozwala nam dziś z wielką precyzją wyobrazić sobie, w jakiej formie był w czasie renesansu. Fascynujące jest myślenie, że widok, który dziś widzicie, został uchwycony w podobnym składzie wieki temu i że łączymy się z ludźmi z przeszłości z tą bliską więzią.

Przejdźmy do czegoś, co może nie być widoczne na pierwszy rzut oka, ale jest to jeden z największych sekretów i skarbów tego miejsca. Spójrz uważnie na ścianę budynków. Jeśli masz szczęście spojrzeć uważnie, zauważysz, że niektóre kamienie w murach wyglądają inaczej niż inne. To prawda. W ścianie młyna znajdują się wtórne używane artykuły kamionkowe ze zburzonego romańskiego kościoła św. Wojciecha. Te unikalne elementy obejmują na przykład głowę filaru. W czasach starożytnych, nie było powszechne wyrzucanie jakości kamienia pracującego, jeśli budynek został zburzony. Zamiast tego te rzadkie fragmenty architektury sakralnej stały się częścią praktycznego budynku młyna. Jest to niesamowity kontrast, kiedy zdajesz sobie sprawę, że kamień, który kiedyś nosił skarbiec kościoła i był świadkiem modlitwy teraz trzyma ścianę budynku, w którym ziarno mielenie i hałaśliwe dzieło rządzone. Ta ukryta warstwa historii sprawia, że młyn Bukachev jest prawdziwym archiwum w kamieniu.

Oprócz kamiennych szczegółów, towarzyszy nam nazwisko Augustine Bejjejkova, inna osoba związana z tym miejscem, która pomogła ukształtować losy tego kompleksu. Każdy z tych ludzi dodał swój ślad do obrazu, który dziś widzimy.

Zastanówmy się, jak zmieniła się technika, która doprowadziła do szlifowania. Pierwotnie młyn był napędzany przez klasyczne koła wodne, które w rytmie płynącej rzeki Drogi zamieniły kamienie młyńskie. To był powolny, ale niezawodny proces. Jednak wraz z nadejściem nowoczesnego wieku Bukachev musiał się zmienić. Rok 1918 przyniósł ważne wieści. Dwie turbiny Francisa zostały uruchomione przez producenta J. M. Voith. Turbina była znacznie wydajniejsza niż stary rower wodny i pozwoliła zwiększyć moc młyna. Nie osiągnięto jednak postępu technicznego. Kilka lat później, w 1923 roku, została zainstalowana kolejna wiadomość, a mianowicie hinduski wysokociśnieniowy silnik diesla z Królewskiej Inżynierii Polskiej. Silnik ten był używany jako kopia zapasowa lub pomoc, aby umożliwić młynowi funkcjonowanie nawet w czasach, gdy rzeka Výrovka nie miała wystarczającej ilości wody do napędzania turbin. To przejście od naturalnej mocy wody do mechanicznej mocy silnika symbolizuje całą erę rewolucji przemysłowej, która zmieniła oblicze całego świata i ten mały kącik w Kouřimi.

Ale ta era aktywnego szlifowania musiała się skończyć. W 1962 roku kamienie młyńskie i turbiny w końcu padły. W ramach nowego systemu mielenie ziarna przestało mieć znaczenie ekonomiczne. Jednakże zamiast niszczenia lub niszczenia młyna, miała miejsce jego ochrona państwowa. Dzięki tej decyzji możemy stać dziś przed tymi budynkami i podziwiać ich architekturę i historię. Zachowanie zatrzymało obiekt w takim stanie, że mógł nam dzisiaj opowiedzieć swoją historię.

Jeśli się teraz rozejrzycie, spróbujcie wyobrazić sobie hałas, który tu był. Wir wody, rytmiczne bicie maszyn, zapach świeżo zmielonego ziarna i głosy górników i ich klientów. Jest tu dzisiaj cicho, ale jeśli posłuchacie, możecie usłyszeć echa tych wszystkich lat w ryku rzecznej eksantyki.

Ten młyn nie jest tylko zbiorem budynków, jest pomnikiem ludzkiej pomysłowości, cierpliwości i zdolności przystosowywania się do czasów. Od Białej Księgi Praw i Wolności po widoki renesansu po nowoczesne turbiny XX wieku. Wszystko jest połączone w tym jednym obszarze.

Zostawiam was, żebyście odkryli to miejsce we własnym tempie. Przejdźcie się po budynkach, zajrzyjcie w ćmy dla wspomnianych kamieni ze starego kościoła i pozwólcie, by atmosfera tego historycznego miejsca was pochłonęła. Poczuj kontrast między twardym zbieraczem a eleganckim dachem mansardu w młynie. Nie zapomnij spojrzeć na strumień rzeki, który był i nadal jest ważnym elementem tej całości.

Dziękuję za spędzenie czasu z nami w Water Mill Bukachev. Mamy nadzieję, że poczuliście głębię historii, która leży w tych murach. Życzymy przyjemnej dalszej podróży wzdłuż Kouřimi i wielu innych fascynujących odkryć. Do widzenia.