Zámecká jízdárna Český Krumlov Pałac

Zámecká jízdárna to barokowy budynek w zachodniej, a właściwie północno-zachodniej części kompleksu zamku w Českém Krumlově, niedaleko ogrodu zamkowego. W Czechach to wyjątkowy zabytkowy obiekt.

Pomysł letniej i zimowej ujeżdżalni sięga czasów, gdy włości przejął książę Adam František ze Schwarzenbergu. Prostokątny plac obsadzony lipami pochodzi z początku osiemnastego wieku. Jeszcze przed budową zimowej ujeżdżalni grywano na nim w gry w piłkę i w kręgle. Samo założenie ujeżdżalni wiąże się z jego synem, księciem Josefem Adamem ze Schwarzenbergu. Wspierał on także rozbudowę stajni, a główne prace powierzył wiedeńskiemu architektowi Andreasowi Altomontemu, późniejszemu cesarskiemu inżynierowi dworskiemu i rysownikowi teatralnemu.

Prace przygotowawcze rozpoczęły się w roku 1743, a budowa trwała w latach 1744–1746 w stylu wiedeńskiego rokoka. Wzorem wiedeńskiego dworu cesarskiego przebudowywano wówczas także wiele innych części zamku. Zimowa ujeżdżalnia miała mieć dwadzieścia osiem sążni długości, czyli około pięćdziesięciu metrów, dziesięć sążni szerokości, czyli około osiemnastu metrów, oraz trzynaście łokci wysokości, czyli mniej więcej dziesięć metrów. Koszt budowy oszacowano na trzy tysiące dwieście osiemdziesiąt dwa złote i dwadzieścia osiem krajcarów. Obie ujeżdżalnie uwiecznił w roku 1750 na swoich akwarelach Josef Plansker. Letnią ujeżdżalnię określił po niemiecku jako Karusell, zimową jako die Reitschule.

Rzeźbiarską i sztukatorską dekorację wykonali w latach 1748–1752 rzeźbiarz Jan Antonín Zinner, absolwent wiedeńskiej akademii, oraz sztukator Matthias André. Dekorację malarską wiąże się z Františkiem Jakubem Prokyšem. Dwa duże portrety konne księcia Josefa Adama i jego żony Marii Teresy, z domu Liechtenstein, namalował Johann Baptist Canton.

Do ujeżdżalni należały też budynki gospodarcze, przede wszystkim trakt dawnych stajni ze spichlerzem na piętrze. Stajnie znajdowały się tu już w roku 1556, o czym świadczą źródła pisane. W roku 1603 wspomina się stajnie na pięćdziesiąt koni. Znaczna przebudowa odbyła się w roku 1878. W roku 1938 stajnie utraciły swoją funkcję, a budynek przystosowano do celów administracyjnych. Podczas tej przebudowy powstała sala kolumnowa, od której dziś cała ta część nosi nazwę Sloupová síň.

Uprzęże, powozy i stroje jeździeckie przechowywano w kilku miejscach. Inwentarz z roku 1854 wymienia tak zwaną Románską komorę w podziemiach Starého paláce. Jan Kristián I. z Eggenbergu kazał tu przewieźć z Grazu rzymski powóz audiencyjny Jana Antonína I. z Eggenbergu wraz z bogatym zbiorem aksamitnych derek przeszywanych złotem, zasłon, uprzęży i uroczystych strojów. Do wyjątkowych przedmiotów komory należały także sanie karuzelowe.