Železniční strážní domek čp. 51 Železniční strážní domek

Železniční strážní domek čp. 51, zarejestrowany zabytek kultury, znajduje się w Sudislav nad Orlicí na linii kolejowej między Pragą a Česká Třebová. Zbudowany w 1845 roku, ten zabytkowy teren służył jako strażnica kolejowa, reprezentująca wczesną infrastrukturę regionalnej sieci kolejowej.

Budynek został zbudowany przez firmę Severní státní dráha podczas realizacji i uruchomienia linii między Brandýs nad Orlicí i Bezpráví w 1845 roku. W pierwszych dniach transportu kolejowego operacje polegały na transmisji sygnałów optycznych. Wieże obserwacyjne znajdowały się w odległości około jednego kilometra, aby ułatwić wizualny kontakt między sąsiadującymi budynkami. Każdy strażnik był odpowiedzialny za nadzór nad wyznaczoną sekcją przez 24 godziny; jeżeli opuścił stanowisko, jego żona lub członkowie rodziny przejęli jego obowiązki.

Ten fundamentowy budynek murarski posiada plan kwadratowy z krótkim skrzydłem, zorientowany na tor kolejowy. Ma dach siodłowy z zamocowaną krawędzią i wystający komin. Wejście znajduje się po stronie skrzydła, a wysoka piwnica ma własne osobne wejście. Począwszy od 2016 roku, na zewnątrz wykończony jest szarym, gładkim tynkiem.

Pierwotnie, wnętrze składało się z jednego mieszkania rodzinnego obejmującego kuchnię, większy pokój i mniejszy pokój, zazwyczaj towarzyszy jeden pokój usługowy. Wejście początkowo umieszczono po przeciwnej stronie torów, a później dodano drewnianą werandę.

Pomnik początkowo należał do spółki Severní státní dráha. Później służył jako magazyn narzędzi i materiałów używanych do konserwacji torów. Od 1994 r. nieruchomość jest własnością prywatną.

Aby zapewnić przetrwanie w odległych miejscach, szczególnie w zimie, budynek został zaprojektowany dla samowystarczalności. Zawiera piwnicę do przechowywania żywności oraz strych do przechowywania siana i słomy dla zwierząt gospodarskich. Na miejscu pierwotnie było kilka oddzielnych konstrukcji, w tym szopy, stajni, i suchej toalety, a także dobrze i mały ogród.

Po 1885 r., kiedy skrócono godziny pracy, wiele takich wież wartowniczych zostało powiększonych o dodatkowe pomieszczenia usługowe lub przekształconych w mieszkania wielomieszkaniowe. Ostatecznie funkcja tych stacji stała się nieaktualna wraz z wprowadzeniem telegrafu Morse 'a, systemów elektrycznych dzwonów, telefonów i innych technologii bezpieczeństwa. Budynki były następnie wykorzystywane wyłącznie do celów mieszkaniowych.

Pomnik stoi obecnie na sztucznej elewacji na krawędzi nabrzeża kolejowego w obrębie krzywej toru. Pozostaje zachowanym przykładem architektury kolejowej z XIX wieku.

Ta strona zapewnia konkretne spojrzenie na rygorystyczne wymagania wczesnego bezpieczeństwa kolejowego i życia domowego personelu, który go utrzymał. Jest to dobry przystanek dla osób zainteresowanych techniczną historią transportu.